MBE 2020: PDF Motociclette – Οι χειροποίητες!

Μπρούτζινα σμιλεμένα στο χέρι
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/1/2020

Οι PDF Motociclette (Punto Di Fuga Motociclette) είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση custom builders. Και μόνο από την όψη τους, καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για ανθρώπους που ζουν αυτό που κάνουν και είναι απόλυτα απορροφημένοι στον δικό τους κόσμο. Όταν αντικρύσεις δε και τις κατασκευές τους, τότε δένει όλο το παζλ.

Όπως αυτοπροσδιορίζονται οι ίδιοι, ανήκουν σε μια γενιά καλλιτεχνών “που δεν ακολουθούν το ρεύμα, αλλά υποστηρίζουν ένα στιλ”. Η έδρα τους στο Bergamo, ο “καθεδρικός ναός της καλλιτεχνικής κουλτούρας”,  δεν είναι απλώς ένα εργαστήρι, αλλά ένας χώρος ανταλλαγής ιδεών, ένα μοτοσυκλετιστικό στέκι, μια διέξοδος –όπως λένε οι ίδιοι- από την συμβατικότητα, τους περιορισμούς και το… μπανάλ, όπου είναι ευπρόσδεκτοι όσοι αγαπούν τις μοτοσυκλέτες “όχι ως μηχανολογικά αντικείμενα, αλλά για την γοητεία που διαθέτουν και την ιστορία που κρύβει η κάθε μία πίσω της”.

Στην αρχή, όταν πέσαμε πάνω στο Vincent Black Shadow και το Bonneville που μοιάζει να βγήκε από ταινία του Mad Max, μείναμε εντυπωσιασμένοι από την βαφή στο χρώμα του μπρούντζου του ρεζερβουάρ και του φαίρινγκ. Λίγα λεπτά αργότερα, στην κουβέντα που είχαμε μαζί τους, μας είπαν ότι δεν ήταν βαφή, αλλά φύλλα μπρούντζου που έχουν δουλευτεί όλα στο χέρι και έχουν μείνει άβαφα προσδίδοντας μια μοναδική γοητεία στο τελικό αποτέλεσμα. Το κόστος –μόνο για το customizing, χωρίς να περιλαμβάνεται η μοτοσυκλέτα- ξεκινά από τα 7.000 ευρώ και μπορεί να φτάσει μέχρι το διπλάσιο ποσό.

Το πιο εντυπωσιακό όμως στο περίπτερό τους ήταν μια έμπνευση από το Brough Superior SS100, την μοτοσυκλέτα –κατά πολλούς- με το ωραιότερο ρεζερβουάρ στην ιστορία του μοτοσυκλετισμού, το οποίο δεν έχει τίποτε πάνω του από… Brough. Το μοτέρ είναι ένα προπολεμικό της Harley υπερκυβισμένο στα 1000cc, ενώ το ρεζερβουάρ είναι αντιγραφή του αντίστοιχου της Brough, φτιαγμένο και μορφοποιημένο όλο στο χέρι μετά από πολλές ώρες δουλειάς. Τα avant garde στοιχεία στην μάσκα στο girder πιρούνι και στον πίσω τροχό είναι ξεχωριστές πινελιές, ενώ και οι σωλήνες των εξατμίσεων είναι πραγματικά έργα τέχνης.

Αν ποτέ, λοιπόν, βρεθείτε στο Bergamo, αξίζει να επισκεφθείτε τον “καθεδρικό” των Punto Di Fuga και να ανταλλάξετε απόψεις με τον Stefano, τον σχεδιαστή της ομάδας, για το πώς το πάθος μπορεί να σε οδηγήσει σε υπέροχα καλλιτεχνικά μονοπάτια.

 

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.