Τα custom CB1000R στο Wheels & Waves

Μια ντουζίνα "φτιαγμένα" Honda!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/6/2019

Στην MBE της Verona, ανάμεσα στα πολλά και εντυπωσιακά που είδαμε, ήταν και τα customized Honda CB1000R, τα οποία τα είχαν δημιουργήσει dealer της εταιρείας και εξωτερικοί συνεργαζόμενοι custom builders από την Γαλλία, την Ιταλία, την Ελβετία και την Ισπανία. Το κάθε ένα από αυτά αποτελούσε και μια ξεχωριστή άποψη, αντλώντας έμπνευση από την παράδοση της Honda, την οπτική του μέλλοντος για τις μοτοσυκλέτες, αλλά και από τις καταβολές του κάθε δημιουργού, με πραγματικά ιδιαίτερα αποτελέσματα.
Τώρα, οι δώδεκα αυτές custom μοτοσυκλέτες ταξίδεψαν μέχρι το Biarritz της Γαλλίας για να αποτελέσουν την επίσημη συμμετοχή της Honda στο ετήσιο Wheels & Waves που διοργανώνεται εκεί, στα πλαίσια του εορτασμού της Honda για την συμπλήρωση 50 χρόνων των τετρακύλινδρων εν σειρά της εταιρείας, τιμώντας έτσι και το πρώτο CB750.

Ιδού, λοιπόν, τα μίνι… βιογραφικά της κατά Honda άποψη της "Συμμορίας των δώδεκα", με τις αλλαγές και τους δημιουργούς τους:

CB1000R-adical

Δημιουργοί: Gannet Design και Fuhrer Moto από την Ελβετία
Έμπνευση: "Όλα στο όριο"
Αλλαγές: Σούπερ ελαφρύ αγωνιστικό πιρούνι της CeraCarbon και custom γρανάζια. Ανθρακονημάτινοι τροχοί της Rotobox. Μανέτες της Synto Evo. Καρίνα από fiberglass. Φίλτρο Κ&Ν. Τελικό της Akrapovic από τιτάνιο και carbon. Βαμμένο στο χέρι σε παραλλαγή από τον Walter Oberli.

Africa Four CRF1000R

Δημιουργοί: Brivermo Motors από την Ελβετία
Έμπνευση: Το Africa Twin…
Αλλαγές: Μπροστινό από CRF450R. Μεγαλύτερος δίσκος με ανοδίωση και τετραέμβολη δαγκάνα. Custom made εξάτμιση 4 σε 1 με ανθρακονημάτινο τελικό. Custom κάλυμμα σέλας. Νέος προβολέας και μπροστινό φτερό. Αλουμινένιο τιμόνι. Προστατευτικά κάγκελα. Χωματερά μαρσπιέ. LED φλασάκια. Χρώματα από το Africa Twin.

Monkey 1000R

Δημιουργοί: Werther Honda από την Γαλλία
Έμπνευση: Honda Monkey
Αλλαγές: Πλαίσιο, καπάκια και μπουκάλες πιρουνιού, βαμμένα glittering blue. Τιμόνι και καθρέφτες από Monkey. LED φλασάκια. Μικρό undertray. Εξάτμιση Arrow με διπλό τελικό. Χωματερά ελαστικά.

Black Edition

Δημιουργοί: 3C Motos Dealers από την Γαλλία
Έμπνευση: Full Black
Αλλαγές: Μαύρος χρωματισμός σε τρεις τόνους. Μαύρο πιρούνι, ψαλίδι και πλαίσιο. Γυαλιστεροί μαύροι τροχοί και πίσω αμορισέρ. Εξάτμιση της Akrapovic. Σπέσιαλ πλάκα χαραγμένη με το "Black Edition".

Neo Sports Café Endurance Team Replica

Δημιουργοί: National Motos από την Γαλλία
Έμπνευση: Η νικήτρια του 24ωρου του Le Mans το 2006
Αλλαγές: Ακτινωτοί τροχοί. Βάψιμο στα χρώματα της μοτοσυκλέτα που νίκησε το 2006 στον αγώνα. Το κλασσικό λογότυπο της Honda.

Café Chic

Δημιουργοί: Horizon Racing Vergy από την Γαλλία
Έμπνευση: Café Chic
Αλλαγές: Βουρτισμένο αλουμίνιο και κόκκινο χρώμα για την βαφή. Δερμάτινη σέλα. Custom κάλυμμα της πίσω σέλας. Ακτινωτοί τροχοί της Kineo. Τελικό της Moriwaki. Θερμική βαφή στους λαιμούς των εξατμίσεων.

Dirt Endurance

Δημιουργοί: VC Moto dealer από την Ισπανία
Έμπνευση: Το κλασσικό βάψιμο των Honda
Αλλαγές: Το νούμερο "48" πάνω στο custom κάλυμμα της πίσω σέλας, ως φόρος τιμής για την ίδρυση της Honda Motor Company το 1948. Custom φαίρινγκ στα πρότυπα των vintage café racers. Αγωνιστικό τιμόνι με τυπωμένη την φράση του Soichiro Honda: "βελτιώνει το είδος". Καθρέφτες στα αντίβαρα του τιμονιού. Διπλό τελικό εξάτμισης. Φιλτροκούτι φτιαγμένο σε 3D printer.

Monkey Kong

Δημιουργοί: Mallorca Motos dealer από την Ισπανία
Έμπνευση: Honda Monkey
Αλλαγές: Καθρέφτες, φλας και μπροστινό φτερό από Monkey. Καπάκια κινητήρα στο στυλ του Monkey, χρωμιομένα. Κίτρινες λεπτομέρειες στον προβολέα, με χρωμιομένο στεφάνι. Αυθεντικό βάψιμο όπως του Monkey σε άσπρο και κίτρινο χρώμα. Custom σέλα στα πρότυπα του Monkey. Ψηλότερο τιμόνι με χρωμιομένο φινίρισμα. Χρώμιο στο πίσω φτερό. Τελικό από Africa Twin. Χρυσές μπουκάλες στο πιρούνι και κίτρινο ελατήριο στο αμορτισέρ πίσω.

Alfredo

Δημιουργοί: Hakuba Motos από την Ισπανία
Έμπνευση: Freddie Spencer
Αλλαγές: Ρεζερβουάρ βαμμένο στο χέρι με τριχρωμία και το λογότυπο του Spencer πάνω του. Χαραγμένο με laser το λογότυπο της Hakuba στο καπάκι του συμπλέκτη. Μαύρη επίστρωση στο πιρούνι. Numer plates μπροστά και στο πλάι. Custom made εξάτμιση της SC-Project με αγωνιστικό τελικό. Επανατοποθετημένα μαρσπιέ και χειριστήρια.

Limited Edition

Δημιουργοί: Honda Motor Europe από την Ιταλία (Θα πουληθούν 350 κομμάτια σε Γαλλία, Ισπανία, Γερμανία και Ιταλία)
Έμπνευση: Τα χρώματα του HRC
Αλλαγές: Χρωματικός συνδυασμός όπως του HRC. Διπλό τελικό της SC-Project. Carbon εξαρτήματα από την SC-Project.

Tribute

Δημιουργοί: Honda Italia
Έμπνευση: 50 χρόνια CB750
Αλλαγές: Βαμμένο όπως το CB750 K0 του 1969. Tubeless ακτινωτοί τροχοί της Jonich. Κωνικό διπλό τελικό της SC-Project. Τρισδιάστατο λογότυπο Honda. Φλας, καθρέφτες και αντίβαρα τιμονιού από την Rizoma. Κάλυμμα σέλας Alcantara. Βάση πινακίδας της Lightech.

Dani Pedrosa Replica

Δημιουργοί: Moto Macchion από την Ιταλία
Έμπνευση: το RC213V του Dani Pedrosa
Αλλαγές: Εξάτμιση GP 4 σε 2 της SC-Project. Ελαφρύτερη βάση πινακίδας. Αλουμινένιο τιμόνι, φλας, προστατευτικό μανέτας φρένου και καθρέφτες της Rizoma. Βάψιμο στα χρώματα της μοτοσυκλέτας του Pedrosa. Σέλα της race Seats.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.