Γράφτηκε από: 
τον Θάνο Αμβρ. Φελούκα

MotoGP Brno: Για εκείνον που διάβασε τον καιρό καλύτερα!

Τα πάνω – κάτω έφερε η διαφορετική στρατηγική που ακολούθησε η κάθε ομάδα και το αποτέλεσμα ήταν οι θεατές να δουν έναν πολύ ενδιαφέρον –κατά διαστήματα- αγώνα, καθώς τα είχε όλα: Προσπεράσματα, οδήγηση στο όριο, ελαστικά που εξαφανίζονταν σε κομμάτια και… διαφωνίες στην pit lane!

Είχαμε πει ότι ο καιρός θα έπαιζε και πάλι τον πιο καθοριστικό ρόλο του αγώνα, κυρίως γιατί αναμενόταν να σταματήσει να βρέχει λίγο πριν την εκκίνηση των MotoGP. Αυτό θα έβγαζε όλες τις προβλέψεις εκτός και οι αποφάσεις θα έπρεπε να παρθούν βάση μιας νέας πρόβλεψης για την κατάσταση της πίστας από την μέση των είκοσι γύρων και μετά. Καθώς η βροχή κράτησε κυριολεκτικά μέχρι την τελευταία στιγμή, η πιο ασφαλής επιλογή για τις ομάδες, ήταν να βάλουν τα ελαστικά με την μαλακή γόμα για να αλλάξουν αργότερα όταν η πίστα θα είχε στεγνώσει.

Δύο στοιχεία χρειάζονται σε αυτό το σημείο: Η πίστα στο Brno είναι κατασκευασμένη στον πάτο μίας φυσικής λεκάνης σε μία περιοχή που περιτριγυρίζεται από πολύ πράσινο. Αυτό είναι καλό για τους θεατές γιατί όπου και να σταθείς βλέπεις εξαιρετικά με τον χώρο εκτός κερκίδων να είναι σε ορισμένες περιπτώσεις προτιμότερος. Από την άλλη η ιδιαίτερη αυτή μορφολογία του εδάφους χαρακτηρίζεται από υψηλά ποσοστά υγρασίας σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Ταυτόχρονα όμως η άσφαλτος στο Brno, όπως και εκείνη του Assen είναι από εκείνες που προσφέρουν εξαιρετική πρόσφυση στο βρεγμένο.

Είναι ίσως δύο στοιχεία, μαζί με τον ήλιο που δεν φαινόταν καθόλου στον ουρανό, που έκαναν λίγους αναβάτες να ξεχωρίσουν στην επιλογή ελαστικών: Πρώτος και καλύτερος ο άνθρωπος που ρισκάρει ακόμα περισσότερο μετά την πρόσφατη γέννηση του παιδιού του, ο Cal Crutchlow με σκληρή γόμα εμπρός και πίσω, όπως κι ο Loris Baz. Οι Yamaha επέλεξαν την σκληρή γόμα στο πίσω ελαστικό, μαζί με τον Tito Rabat της μικρής Estrella Galicia με το εκκεντρικό και μυστηριώδης αφεντικό… Η αρχή αλλά και όλο το πρώτο μισό του αγώνα, έδειξαν ότι ίσως να έκαναν τεράστιο λάθος που αποφάσισαν να ξεχωρίσουν… Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του Rossi αμέσως μετά τον αγώνα: «…είχα αρχίζει να απογοητεύομαι, πίστεψα ότι κάναμε και πάλι λάθος!»

Στην πράξη το λάθος (αν βάλεις σκοπό την νίκη και όχι απλά το καλύτερο αποτέλεσμα) αποδείχτηκε πως ήταν ότι δεν ρίσκαραν λίγο περισσότερο. Πράγμα που δεν γίνεται να το κατηγορήσει κανείς, γιατί μιλάμε για το κυνήγι ολόκληρου του πρωταθλήματος. Ο Crutchlow βέβαια, που πάντα μιλά όπως οδηγεί –επιθετικά- το είπε ξεκάθαρα: «...όποιος έβαλε σκληρή γόμα μονάχα στο πίσω ελαστικό, είναι λίγο κότα. Αν κάνεις αυτή την επιλογή, την κάνεις και στα δύο (ελαστικά)...». Δεν έχει απαραίτητα άδικο για τις συγκεκριμένες συνθήκες, απλά όταν στόχος σου είναι η συγκέντρωση πόντων σε μία από τις χρονιές με τα μεγαλύτερα σκαμπανεβάσματα, δεν σκέφτεσαι πώς θα γίνει να λάμψεις σε έναν και μόνο αγώνα. Αυτή είναι η διαφορά.

Το βλέπουμε σε κάθε βρόχινο αγώνα και τα πιο τρανταχτά παραδείγματα είναι και τα πιο πρόσφατα, η νίκη του Jack Millier στον τραγικό – από άποψη συνθηκών- αγώνα της Ολλανδίας, αλλά και την τελική κατάταξη στην Γερμανία, εκεί που ο Crutchlow ανέβηκε στην δεύτερη θέση του βάθρου, ρισκάροντας υπερβολικά όπως είπε. Οι αναβάτες που δεν έχουν τίποτα να χάσουν ρισκάρουν στην βροχή κρατώντας ρυθμό στα όρια της πρόσφυσης. Και οι αναβάτες που κυνηγούν το πρωτάθλημα πάντοτε τους αφήνουν γιατί δεν θέλουν να σημειώσουν πτώση. Βασικός πρωταγωνιστής στο ρίσκο είναι και ο Crutclow, αυτό άλλωστε είναι και το χαρακτηριστικό του και πρέπει να αναγνωρίσουμε το πείσμα του, γιατί εκτός από ταλέντο έχει τεράστιο πείσμα, ώστε να ρισκάρει συνέχεια. Μέχρι τώρα το συνεχές ρίσκο που έπαιρνε τον είχε φέρει πρώτο σε κατάταξη σε στοιχηματικά συστήματα για πιθανή πτώση, σε κάθε αγώνα! Σήμερα όμως το κέρδισε με τον καλύτερο τρόπο. Μετά από 35 χρόνια, ο άνθρωπος με τον αριθμό 35 έκανε τον εθνικό ύμνο της Μ. Βρετανίας να ακουστεί και πάλι στην απονομή με τρόπο εξαιρετικό: Τερμάτισε πρώτος με διαφορά 7,298 δευτερολέπτων! Βασικός λόγος ήταν τα δύο ρίσκα που πήρε, να βάλει την σκληρή γόμα και στα δύο ελαστικά και να κάνει την επίθεσή του νωρίς, όταν ακόμα οι υπόλοιποι είχαν πρόσφυση καθώς η πίστα δεν είχε ακόμα αρχίσει να στεγνώνει και τα ελαστικά τους μπορούσαν να διατηρήσουν θερμοκρασία.

Οι δύο Ducati έφυγαν από την αρχή εμπρός οδηγώντας εντυπωσιακά με πρώτο τον Dovizioso και δεύτερο τον Iannone που πολύ σύντομα πέρασε καθαρά εμπρός με τις πίσω θέσεις να αλλάζουν συνεχώς και τα συνηθισμένα ονόματα να έχουν εξαφανιστεί εκτός δεκάδας, με εξαίρεση τον Marquez που πάλευε να κρατηθεί στην μέση. Ιδιαίτερα ο Lorenzo έκανε ακριβώς ότι και στο Assen, απλά προσπαθούσε να κρατηθεί στον αγώνα μήπως και επαναληφθεί το σκηνικό της Ολλανδίας: Δηλαδή μήπως πέσουν αρκετοί αναβάτες μπροστά του, ώστε στο τέλος να πάρει βαθμούς… αργότερα όμως έδειξε ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει την προσπάθεια ολοκληρωτικά όταν αλλάζοντας μοτοσυκλέτα πήγαινε με το πάσο του, προφανώς γιατί ανακάλυψε ότι η αλλαγή ήταν λάθος! Για αυτό και διαφώνησε με την ομάδα του σε επόμενη έξοδο…

Όσο αυτά συνέβαιναν πιο πίσω, ο Dovizioso είχε ήδη εγκαταλείψει τον αγώνα εξαιτίας της φθοράς των ελαστικών. Ο Iannone έκανε πραγματικά εξαιρετική προσπάθεια να κρατηθεί στην κεφαλή του αγώνα, όμως η επέλαση του Crutclow ήταν εντυπωσιακή και πολύ γρήγορα τον άφησε πίσω του, κάνοντας μία διαφορά που δεν γινόταν να ξεπεραστεί. Το ίδιο και ο Rossi που μόλις άρχισε να στεγνώνει η πίστα ξεκίνησε να προσπερνά την κίνηση εμπρός του στοχεύοντας την δεύτερη θέση, καθώς ο Crutchlow ήταν ήδη πολύ μακριά. Ακόμα όμως κι αν τον έφθανε, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα βλέπαμε μονομαχία μεταξύ τους, καθώς οι χρόνοι του Crutclow ήταν ολοένα και καλύτεροι.

Αμέσως μετά την προσπέραση του Rossi, ο Iannone έκανε κάτι που οποιοσδήποτε άλλος θα είχε κάνει πολλούς γύρους νωρίτερα, αν είχε αντέξει για τόσο: έκοψε ρυθμό πέφτοντας συνέχεια στην κατάταξη, φτάνοντας τελικά όγδοος. Είναι πράγματι εντυπωσιακός ο τρόπος που οδηγούσε, με ακρίβεια σαν να έκανε πατινάζ στον πάγο, εξαιτίας της κατάστασης τους εμπρός ελαστικού του, και μετά τον εντυπωσιακό Crutclow, είναι ο επόμενος στον οποίον αξίζουν συγχαρητήρια!

Ο Marquez, ο άνθρωπος που πήρε μία πολύ καθοριστική νίκη τρεις αγώνες πίσω, όταν εξαιτίας της παράτολμης στρατηγικής του νίκησε στον πιο ανάποδο αγώνα της χρονιάς, είχε ήδη ανακαλύψει πως οι επιλογές του σε αυτόν τον αγώνα ήταν τελείως λάθος. Κράτησε λοιπόν τον ρυθμό του, επιλέγοντας ταυτόχρονα τις γραμμές που θα του έδιναν μεγαλύτερη διάρκεια στα ελαστικά και μετά από λίγο έπαψε να απειλείται έχοντας εξασφαλίσει μία θέση στο βάθρο, κρατώντας έτσι την διαφορά ασφαλείας που είχε ήδη στο πρωτάθλημα. Προσπάθησε να εκμηδενίσει το λάθος και το κατάφερε. Αν δεις τον αγώνα από την δική του σκοπιά, εκείνη του πρώτου στο πρωτάθλημα, σήμερα θα έχει κάθε λόγο να πανηγυρίσει. Συγκεντρώνει τώρα 194 βαθμούς με τον Rossi να περνά δεύτερος με 144, μπροστά πλέον από τον Lorenzo που διατηρείται στους 138.

Πέρα από τον Dovizioso που εγκατέλειψε εξαιτίας των ελαστικών, οι Smith και A. Espargaro εγκατέλειψαν από μηχανικό πρόβλημα, όταν αμφότεροι είχαν καλές μονομαχίες, με τις κάμερες να εστιάζουν όταν προσπαθούσαν να κρατηθούν εμπρός από τον Rossi. Τελικά και ο Rabat έκανε έναν από τους καλύτερους αγώνες της ζωής του, ανεβαίνοντας στην πρώτη δεκάδα με βασική αιτία την επιλογή ελαστικών.

Ο Crutclow έχει τώρα κάθε λόγο να πανηγυρίζει και του αξίζει, καθώς τα MotoGP τον ακολουθούν τώρα στην πατρίδα του, σε μία από τις αγαπημένες του πίστες: το θρυλικό Silverstone στις 4 Σεπτεμβρίου!

     

Tags: