Δοκιμές Motul WSBK–Phillip Island, Day 1: Ταχύτερος ο Razgatlioglu!

Βροχή, πτώσεις και κόκκινες σημαίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/2/2020

Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία πριν η αυλαία των Superbikes ανοίξει για άλλη μια φορά στο Philip Island, με τους αναβάτες να είναι ήδη εκεί και να πραγματοποιούν τις τελευταίες επίσημες δοκιμές. Το ερχόμενο σαββατοκύριακο θα ξεκινήσει το πρωτάθλημα και τόσο οι ομάδες όσο και οι αναβάτες, δουλεύουν πυρετωδώς για να προετοιμαστούν καταλλήλως. Ο καιρός είχε τα “πάνω-κάτω” του, καθώς το πρωί ήταν ηλιόλουστος, ενώ προς το μεσημέρι ξεκίνησαν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες της βροχής, κάνοντας το έργο των αναβατών πιο δύσκολο. Απ’ το μενού δεν έλειπαν και οι πτώσεις χωρίς να υπάρξουν τραυματίες.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) ξεκίνησε τις δοκιμές του από εκεί που είχε μείνει στο Portimao, στη κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων. Παρότι φέτος είναι η πρώτη χρονιά του εικοσιτριάχρονου Τούρκου καβάλα στη σέλα της R1, έχει καταφέρει να εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις του και θεωρείται πλέον ένα απ’ τα φαβορί της σεζόν. Αξιοποίησε το χρόνο του στο Phillip Island ψάχνοντας να βρει τον κατάλληλο συνδυασμό στις ρυθμίσεις της R1, ώστε η μοτοσυκλέτα του να αποδίδει το μέγιστο και παράλληλα να μην φθείρει τόσο γρήγορα τα ελαστικά της. Από την άλλη, ο Michael van der Mark (Pata Yamaha worldSBK Official Team) ξεκίνησε δυναμικά το πρωί, όμως το απόγευμα δεν κατάφερε να βελτιώσει του χρόνους του με αποτέλεσμα να βρεθεί στην έβδομη θέση, με διαφορά 0,7” απ’ τον ομόσταβλό του.

Στις προηγούμενες επίσημες δοκιμές, ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και η ομάδα του είχαν εστιάσει στη ρύθμιση του πλαισίου και των ηλεκτρονικών της S1000RR, ενώ τώρα επικεντρώθηκαν στην επαλήθευση όσων έχουν κάνει για να βεβαιωθούν πως κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση σχετικά με τη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας. Έμειναν πολύ ευχαριστημένοι, με τον Sykes να έρχεται δεύτερος με ελάχιστη διαφορά απ’ τον Razgatlioglu. Το grid έχει αλλάξει αρκετά φέτος με πολλούς αναβάτες να μεταπηδούν σε άλλες ομάδες και ανάμεσα σε αυτούς είναι και ο Laverty που φέτος θα αγωνιστεί με τα χρώματα της BMW. Ο Laverty δεν έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, αλλά αξιοποίησε το χρόνο των δοκιμών πραγματοποιώντας μερικούς γύρους προσομοίωσης αγώνα, ενώ βρέθηκε στην όγδοη θέση.

Άλλος ένας αναβάτης που έχει καταφέρει να μας εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις του, ο Loris Baz (Ten Kate Yamaha Racing), ήρθε τρίτος την πρώτη μέρα των δοκιμών με μόλις 0,015” να τον χωρίζουν απ’ τον Sykes και ήταν ο ταχύτερος μη εργοστασιακός αναβάτης.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing WorldSBK Team) στο παρελθόν έχει αποδείξει πόσο ανταγωνιστικός είναι στην Αυστραλία, όμως η τελευταία φορά που στέφθηκε νικητής εκεί ήταν το 2017. Πέρα από την αξιολόγηση των ελαστικών και τη συμπεριφορά τους, ο Rea επένδυσε το χρόνο του στο να βρει περισσότερα σημεία στην πίστα αλλά και τη στρατηγική που θα ακολουθήσει για να κερδίσει φέτος τον αγώνα. Ο Alex Lowes (Kawasaki Racing WorldSBK Team) είχε μια πτώση στην Κ4 και βρέθηκε στην ένατη θέση των χρονομετρήσεων.

Ο Leon Haslam (Team HRC) έκλεισε την πεντάδα και ήταν ο ταχύτερος αναβάτης με Honda στο Phillip Island, που είναι η αγαπημένη του πίστα. Δέκα θέσεις πιο κάτω βρέθηκε ο Alvaro Bautista και τόσο οι αναβάτες όσο και η ομάδα έχουν ένα πολύ δύσκολο έργο μπροστά τους για φέτος. Πρέπει να αποκωδικοποιήσουν πλήρως την CBR1000RR-R για να είναι ανταγωνιστικοί και όσο περνούν οι μέρες τα περιθώρια στενεύουν.

Από την άλλη, ο Scott Redding (Aruba.it RacingDucati) δεν καλείται να λύσει τα ίδια προβλήματα με τους αναβάτες της Honda, παρότι είναι η πρώτη του χρονιά στο πρωτάθλημα. Γνωρίζει αρκετά καλά την V4R, αφού πέρσι είχε κερδίσει τον τίτλο των BSB με αυτή. Ήρθε έκτος στις χρονομετρήσεις και πραγματοποίησε αρκετούς γύρους προσομοίωσης αγώνα. Αισθάνεται μεγάλη αυτοπεποίθηση, καθώς στο Phillip Island ήταν πολύ ανταγωνιστικός όταν συμμετείχε στη Moto2 και στα MotoGP. Ο Chaz Davies (Aruba.it RacingDucati) έκλεισε τη δεκάδα και ήταν ο πρώτος αναβάτης με διαφορά μεγαλύτερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον Razgatlioglu.

Ο Sandro Cortese (OUTDO Kawasaki TPR) ήταν 11ος και επικεντρώθηκε στο να αποκτήσει περισσότερη εμπειρία με την ZX-10RR, ενώ ο Michael Ruben Rinaldi (Team GOELEVEN) ήταν πίσω του με μικρή διαφορά. Πέρα απ’ τη βροχή που είχαμε το απόγευμα, η αυλαία της πρώτης μέρας των δοκιμών έπεσε 10 λεπτά νωρίτερα, λόγω της μηχανικής βλάβης που παρουσίασε η CBR1000RR-R του Takumi Takahashi (MIE Racing Althea Honda Team), γεμίζοντας με λάδια τις Κ3 και Κ4 της πίστας.

 
Οι συνδυασμένοι χρόνοι των 10 ταχύτερων αναβατών
  1. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1.’30.740
  2. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) +0.022
  3. Loris Baz (Ten Kate Racing Yamaha) +0.037
  4. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.256
  5. Leon Haslam (Team HRC) +0.456
  6. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) +0.496
  7. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +0.700
  8. Eugene Laverty (BMW Motorrad WorldSBK Team) +0.845
  9. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.925
  10. Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) +1.373
Ετικέτες

TeamHRC WSBK 2023 - Κι ο τίτλος να δείχνει άπιαστο όνειρο

Iker Lecuona και Xavi Vierge στη 2η τους σεζόν, με το ανανεωμένο CBR1000RR-R
Honda WSBK Team 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/2/2023

Η Honda παρουσίασε την εργοστασιακή της ομάδα για τo WSBK 2023, με τους ανθρώπους της όμως να μην πιστεύουν ούτε οι ίδιοι πως το ανανεωμένο CBR1000RR-R θα φέρει επιτέλους τις διακρίσεις που τα τελευταία χρόνια σταματούν στο χαλάκι της εξώπορτας της ιαπωνικής ομάδας.

Αν νομίζετε πως ξεκινήσαμε απαισιόδοξα, να θυμίσουμε τις κατατάξεις των αναβατών του HRC τα περασμένα χρόνια στο WSBK:

  • 2022 Iker Lecuona 9ος και Xavi Vierge 10ος
  • 2021 Alvaro Bautista 10ος και Leon Haslam 13ος
  • 2020 Alvaro Bautista 9ος και Leon Haslan 10ος
  • 2019 Leon Camier 17ος, Alessandro Delbianco, 18ος
  • 2018 Leon Camier 12ος, Jacob Gagne 17ος
  • 2017 Stefan Bradl 14ος, Nicky Hayden 17ος

Πρέπει να φτάσουμε στο 2016 για να δούμε αποτελέσματα που αρμόζουν στην ένδοξη ιστορία του HRC, όπου και πάλι δεν μιλάμε για την πρώτη τριάδα, με τον Michael Van Der Mark να τερματίζει 4ος στην τελική κατάταξη, και με τον Nicky Hayden μια θέση πιο πίσω.

Για να δούμε τίτλο της Honda στο WSBK πρέπει να πάμε πολύ πιο πίσω… στο μακρινό 2007, με τον James Toseland, το 2022 με τον Colin Edwards, το 1997 με τον John Kocinski και τις 2 πρώτες χρονιές του θεσμού, όταν ο Fred Merkel κέρδισε το 1988 και το 1989 καβάλα σε ένα RC30.

Honda Fireblade

Για το 2023, η Honda έχει ανανεώσει -συντηρητικά- το Fireblade, όμως οι δυο αναβάτες της δεν είναι ακριβώς αυτό που θα λέγαμε champion material. Κι αν ο Bautista ίσα που κατάφερε να αγγίξει την δεκάδα το 2020 και το 2021 με το Fireblade, τι ακριβώς περιμένει το HRC να κάνουν αναβάτες του διαμετρήματος των Lecuona & Vierge;

Τη νέα σεζόν, Team Manager παραμένει ο πρώην αγωνιζόμενος της ομάδας Leon Camier, που είχε κάνει ντεμπούτο σε αυτή τη θέση το 2021, ενώ στις δηλώσεις του δήλωσε ευθέως πως “θα είναι πολύ δύισκολο να χτυπήσουμε τον τίτλο φέτος”.

Ναι μεν και οι δυο αγωνιζόμενοι της ομάδας ήταν rookies πέρυσι στο WSBK, και ναι, έχουν κάνει έκτοτε δουλειά, τόσο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και των ηλεκτρονικών της, όσο και στην εκμάθηση των πιστών του Πρωταθλήματος, όμως οι πρώτες ενδείξεις από το pre-season τεστ της Jerez στα τέλη Ιανουαρίου δεν ήταν ενθαρρυντικές, με τον Lecuona να σημειώνει τον 9ο ταχύτερο χρόνο και τον Vierge τον 13o, ενώ στο τεστ του Portimao τα πήγαν καλύτερα με τις θέσεις 6 και 8.

Μακάρι να διαψευστούμε και να μπορέσει η Honda να κάνει το μεγάλο βήμα το 2023 ώστε να παλέψει έστω για την πρώτη πεντάδα, για να μην έχουμε απλώς μια επανάληψη του 2022, με πρωταγωνιστές τους τρεις γνωστούς αναβάτες των Ducati, Kawasaki & Yamaha.

Ετικέτες