Motul WSBK Misano 2019: 74η νίκη ο Rea!

Επεισοδιακός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/6/2019

Παρά το γεγονός ότι ο καιρός ήταν καλός την Παρασκευή στην πίστα του Misano και πρόσφερε στους αναβάτες στεγνές συνθήκες στη πίστα, οι ελεύθερες δοκιμές μόνο ήπια δεν εξελίχθηκαν. Ο Ολλανδός Michael van der Mark ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικός μετά τη νίκη του στη Jerez και ηγήθηκε στους χρόνους των FP1. Η εικόνα των FP2 ήταν η ίδια, με τον ιπτάμενο πλέον Ολλανδό να έχει πάρει φωτιά και να ρίχνει τους χρόνους του πιο κάτω απ’ αυτούς του περσινού πρωταθλητή Jonathan Rea, δείχνοντας πως στο σημερινό αγώνα θα είχαμε μια επική μάχη μεταξύ τους. Όμως, τόσο ο Rea όσο και o van der Mark είχαν πτώσεις λίγο πριν τη λήξη των FP2. Ο Rea είχε μια ελαφριά πτώση στη δεύτερη στροφή της πίστας απ’ την οποία βγήκε αλώβητος. Ο Michael van der Mark ήταν πραγματικά πολύ άτυχος, καθώς στην τελευταία στροφή της πίστας –πριν την καρό σημαία!- είχε ένα τρομακτικό highside στην έξοδο της στροφής, με την R1 να τον πετάει ψηλά στον αέρα και να σκάει στην άσφαλτο με σφοδρότητα, όπως όταν ένας παλαιστής πετάει τον αντίπαλό του κάτω με γερμανικό σουπλέξ. Ο Ολλανδός μετά την πτώση του παρέμεινε ακίνητος στο έδαφος για λίγα δευτερόλεπτα κόβοντας χρόνια απ’ τη ζωή των μελών της ομάδας του, όμως διατήρησε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Misano, ενώ παράλληλα η σημαία από καρό έγινε κόκκινη λήγοντας άσχημα τα δοκιμαστικά.

Στο Tissot Superpole, που καθορίζει την σειρά των αναβατών για το πρώτο σκέλος και τον Tissot Superpole Race, ο καιρός δεν είχε βάλει ακόμη τα χειμωνιάτικά του και η pole position αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες. Με τον Michael van der Mark να βρίσκεται στο νοσοκομείο, ο Rea κατέκτησε την pole, έχοντας μάλιστα τρία δέκατα διαφορά απ’ τον δεύτερο, ο οποίος δεν ήταν ο Bautista, όπως θα περιμέναμε με βάση τις επιδόσεις του απ’ την αρχή του πρωταθλήματος. Ήταν ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) και είναι ο πρώτος Γερμανός αναβάτης που ξεκίνησε απ’ την πρώτη σειρά του grid στο Misano. Τρίτος βρέθηκε ο περσινός teammate του Jonathan Rea, o Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και είναι και γι' αυτόν η πρώτη φορά που ξεκίνησε απ’ τη πρώτη σειρά φέτος.

Ο καιρός όμως, άλλαξε άρδην πριν την έναρξη του πρώτου σκέλους, τα σύννεφα είχαν μαζευτεί απειλητικά πάνω απ’ το Misano και οι πρώτες σταγόνες της βροχής ξεκίνησαν να πέφτουν. Οι σταγόνες έγιναν καταιγίδα και η διοργάνωση αποφάσισε να μην ξεκινήσει τον αγώνα στην ώρα του. Ως εκ τούτου είχαμε το πρώτο εικοσάλεπτο καθυστερήσεων μέχρι να μειωθεί η ένταση της βροχής. Παρόλα αυτά μετά την εκκίνηση του αγώνα, στο δεύτερο γύρο (απ’ τους 25) σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες, διακόπτοντάς τον λόγω των καιρικών φαινομένων που δεν έλεγαν να κοπάσουν. Η σχάρα εκκίνησης αναδιαμορφώθηκε και στην πρώτη σειρά είχαμε τον Lowes στην pole και τους Rea και Sykes στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Ο Cortese από δεύτερος βρέθηκε να ξεκινά έβδομος, ενώ ο Bautista κατάφερε να ανεβεί μια θέση και να βρεθεί τέταρτος με τον teammate του Davies να κλείνει την πεντάδα.

Μετά από 25 λεπτά περαιτέρω καθυστερήσεων η διάρκεια του αγώνα μειώθηκε στους 18 γύρους και με την ανυπομονησία των αναβατών να έχει χτυπήσει κόκκινο, η εκκίνηση ήταν παραπάνω από θεαματική. Ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) όχι μόνο κατάφερε να διατηρήσει την pole, αλλά ήταν πολύ ανταγωνιστικός και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) δεν μπορούσε να πιάσει τους ρυθμούς του. Για την ακρίβεια ο αναβάτης της Yamaha, εκμεταλλευόμενος τον crossplane στρόφαλο, που επιτρέπει στον κινητήρα να βγάζει τη δύναμή του πιο ομαλά, διατηρούσε πιο εύκολα την πρόσφυση στη βρεγμένη άσφαλτο του Misano απ’ ότι ο Rea, με αποτέλεσμα να έχει καλύτερο ρυθμό. Το παραδέχτηκε και ο Rea στο τέλος του αγώνα, λέγοντας πως ο ρυθμός του Lowes ήταν άπιαστος και δεν μπορούσε να τους ανταγωνιστεί. Δυστυχώς όμως, με τη βροχή να χειροτερεύει γύρο με το γύρο, ο Lowes έπεσε 10 γύρους πριν το τέλος στη 10η στροφή, χάνοντας κυριολεκτικά τη νίκη μέσα απ’ τα χέρια του! Επόμενος στη λίστα με τις πτώσεις ήταν ο Michele Pirro που έπεσε στην ίδια στροφή ένα γύρο αργότερα. Οι αναβάτες συνέχισαν να πέφτουν όπως οι σταγόνες της βροχής, με τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team) να πέφτει στη 13η στροφή οκτώ γύρους πριν το τέλος, ενώ δύο γύρους αμέσως μετά έπεσε και ο Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) στην όγδοη στροφή.

Μετά από όλο αυτό το χαμό των πτώσεων, ο Rea πλέον είχε καταφέρει να εξαφανιστεί μπροστά και να πάρει τη δεύτερη νίκη του για φέτος και την 74η της καριέρας του! Οι προσπάθειες του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) να προσαρμοστεί στη σέλα της S1000RR φαίνεται πως αρχίζουν να αποφέρουν καρπούς, αφού αν και ο ρυθμός του δεν ήταν αντίστοιχος με του Rea ώστε να τον απειλήσει, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος  τέσσερα ολόκληρα δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τον Bautista που συμπλήρωσε το τρίτο σκαλί του βάθρου. Τέταρτος πέρασε την καρό σημαία ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), δίνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Chaz Davies. Την έκτη και έβδομη θέση συμπλήρωσαν οι αναβάτες της GRT Yamaha με τον Melandri να επικρατεί του Cortese, ενώ όγδοος τερμάτισε ο Takahashi (Moriwaki Althea Honda Team). Ένατος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο αντικαταστάτης του Eugene Laverty, Lorenzo Zanetti και ο Mecardo έκλεισε τη δεκάδα. Τόσο ο καιρός, όσο η πίστα του Misano και οι αναβάτες φρόντισαν να μας προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρώτο σκέλος, κάνοντάς μας να ανυπομονούμε για το τι θα φέρει η επόμενη μέρα του έβδομου γύρου του πρωταθλήματος.

 

Ετικέτες

Η Yamaha R1 "Piro" Replica σε δημοπρασία

Φόρος τιμής στον Pirovano
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/10/2020

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, τα Motul WSBK επέστρεψαν στην πίστα του Estoril στην Πορτογαλία για πρώτη φορά μετά από κάτι περισσότερο από ένα τέταρτο το αιώνα. Πριν από 27 χρόνια, η συγκεκριμένη πίστα ήταν και πάλι το σκηνικό για το φινάλε της σεζόν, όπου ο Fabrizio Pirovano πήρε την 10η και τελευταία του νίκη στο Πρωτάθλημα, σε έναν αγώνα που είχε διακοπεί λόγω της βροχής.

Για να τιμήσει αυτόν τον μεγάλο, αδικοχαμένο αναβάτη, η Yamaha ετοίμασε ένα σπέσιαλ R1 "Piro" Replica, το οποίο έκανε ένα τιμητικό γύρο στην πίστα. Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποίησε ως βάση της ένα Yamaha R1 2020 και δημιουργήθηκε από την Yamaha Motor Europe, βαμμένη στον συνδυασμό του ροζ και του άσπρου, όπως το YZF 750SP με το οποίο κατέκτησε τη νίκη ο Pirovano το 1993.

Την μοτοσυκλέτα την οδήγησε ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP και αγωνιζόμενος στα WSBK, Alessandro Gramigni, ο οποίος ήταν στενός φίλος του Pirovano. Φυσικά, η οικογένεια του Fabrizio ήταν καλεσμένη στον αγώνα και στάθηκαν μαζί με τον Gramigni στην σχάρα εκκίνησης, πριν τον τιμητικό γύρο.

Μετά τον αγώνα, η μοτοσυκλέτα έχει τεθεί προς δημοπρασία online και όλα τα έσοδα θα διατεθούν στο ίδρυμα Fondazione Oncologia Niguarda Onlus που πραγματοποιεί έρευνες κατά του καρκίνου, και το οποίο στηρίζει η οικογένεια του Pirovano μετά τον θάνατό του.

Με καταγωγή από το Biassono της Λομβαρδίας, ο Fabrizio ήταν τακτικός "επισκέπτης" του βάθρου στα πρώτα χρόνια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbikes, ενώ τερμάτισε δεύτερος στην βαθμολογία το 1988, την πρώτη χρονιά διεξαγωγής του, με την Yamaha. Το 1990 ήταν ξανά δεύτερος με πέντε νίκες, δύο εξ αυτών στην Monza. Δύο χρόνια αργότερα επανέλαβε τις νίκες του στην ιταλική πίστα, παίρνοντας το προσωνύμιο "ο Βασιλιάς της Monza".

Την τελευταία του και πιο εντυπωσιακή νίκη, την έκανε –όπως γράψαμε και παραπάνω- στο βρεγμένο Estoril. Μετά την εκκίνηση έμεινε στις πιο πίσω θέσεις, αλλά με ένα ρεσιτάλ οδήγησης και με αρκετές μάχες με τους Falappa και Bontempi, κατάφερε να δει πρώτος την καρό σημαία.

Το 1997 μεταπήδησε στην κατηγορία Supersport, παίρνοντας το Πρωτάθλημα της επόμενη χρονιά. Το 2006 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση και δυστυχώς απεβίωσε το 2016, μετά από μια μακρά μάχη με τον καρκίνο.

Η δημοπρασία της R1 "Piro" Replica ξεκινά από σήμερα και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 1η Νοεμβρίου στις 13:00 ώρα Ελλάδος. Η μοτοσυκλέτα θα πουληθεί στην μεγαλύτερη προσφορά που θα γίνει και ο επόμενος ιδιοκτήτης της μπορεί να επιλέξει αν θα του παραδοθεί σε πλήρως αγωνιστική μορφή, όπως ήταν για τον τιμητικό γύρο στο Estoril, ή αν θα έχει τοποθετημένο τον εξοπλισμό δρόμου, με τα βαμμένα φαίρινγκ, την αγωνιστική εξάτμιση της Akrapovič και τα σλικ ελαστικά της Pirelli να του παραδοθούν ως ξεχωριστό κιτ.

Ετικέτες