Marc Marquez μπροστά από Agostini, Rossi σε νίκες! - 1ος όχι όμως και επίσημα

Οι Sprint δεν μετράνε στα ιστορικά ρεκόρ - Όμως βγάζουν πρωταθλητή
Marquez μπροστά από Agostini και Rossi σε νίκες 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/9/2026

Η διπλή νίκη του Marc Marquez στην Αραγωνία τον έφερε πρώτο στη λίστα των αναβατών με τις περισσότερες νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σε όλες τις κατηγορίες από καταβολής του, με τον Ισπανό να ξεπερνά τους θρύλους Giacomo Agostini και Valentino Rossi. Όχι όμως και επίσημα.

Με τη νίκη στον Sprint και στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ο Marc Marquez έφτασε αισίως τις 123 νίκες, με 103 πρωτιές σε κυρίως αγώνα και 20 ακόμη σε Sprint. Έτσι ο Ισπανός μπορεί να καυχιέται ότι έχει πλέον περισσότερες νίκες από τον τεράστιο Giacomo Agostini, από την άλλη όμως το δικό του ρεκόρ δεν έχει το ίδιο ειδικό βάρος αφού οι Sprint δεν προσμετρώνται στα επίσημα ιστορικά στατιστικά του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Η απόφαση να μην προσμετρώνται οι Sprint στα επίσημα "ιστορικά" στατιστικά πάρθηκε τη σεζόν του 2023 όταν και ξεκίνησαν να πραγματοποιούνται οι μικρότερης διάρκειας αγώνες του Σαββάτου που έχουν κάτι λιγότερο από τους μισούς γύρους από εκείνους του κυρίως αγώνα της Κυριακής -περιορίζονται στους 10. 

Στην μη καταμέτρησή τους στα επίσημα στατιστικά συμφώνησε από την αρχή τόσο Dorna όσο και η FIM θέλοντας να προστατέψει με αυτό τον τρόπο τα ιστορικά ρεκόρ που έχουν πετύχει στο παρελθόν οι προηγούμενοι μεγάλοι αναβάτες του αθλήματος, όπως είναι ο Giacomo Agostini και ο Valentino Rossi (βρίσκονται πρώτος και δεύτερος αντίστοιχα στη σχετική λίστα), μια κίνηση που μοιάζει δικαιολογημένη αλλά πατά πάνω σε σαθρή βάση, για την μεγαλύτερη αλλαγή που έχει γίνει στο αγωνιστικό σκέλος της κορυφαίας κατηγορίας στα 70 και πλέον χρόνια της.

Η συγκεκριμένη λογική μπάζει για τους εξής λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με ανάλογη απόφαση που είχε πάρει η Dorna για το άλλο μεγάλο και δημοφιλές Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, εκείνο των Superbikes. Όταν άλλαξε το φορμάτ και εκεί και προστέθηκε ο αγώνας Superpole η διοργανώτρια αρχή δεν φρόντισε να προστατέψει τα ρεκόρ που είχαν πετύχει προηγουμένως οι θρύλοι των Superbike και ο συγκεκριμένος μικρότερης διάρκειας αγώνας απολαμβάνει κάθε επισημότητα.

Ο δεύτερος λόγος αφορά τους συνολικούς αγώνες του πρωταθλήματος, οι οποίοι έχουν αυξηθεί δραστικά τα τελευταία χρόνια. Πλέον το πρωτάθλημα έχει μια σεζόν με 22 αγώνες, οι οποίοι είχαν ανέβει στους 16 το 2002, όταν ξεκίνησε η MotoGP εποχή. Πριν ήταν λιγότεροι, ενώ όταν ξεκίνησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1949 είχε μόλις έξι (6) αγώνες στο πρόγραμμά του. 

Να προσθέσουμε επίσης το γεγονός ότι έως και τη 10ετία του '80 πολλοί αναβάτες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος έτρεχαν παράλληλα και σε άλλες κατηγορίες διεκδικώντας νίκες και πρωταθλήματα, με τον Agostini να αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, λόγω του μυθικού ρεκόρ νικών που έχει στην κατοχή του. Οι σύγχρονοι αναβάτες δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα σε καμία περίπτωση έτσι όπως έχουν αυξηθεί οι αγώνες για όλους, οπότε αυτό από μόνο του τούς αδικεί σε μεγάλο βαθμό.

Με την αύξηση των αγώνων τα προηγούμενα ρεκόρ, που είχαν γίνει άρχισαν να απειλούνται και να καταρρίπτονται σε πολλές περιπτώσεις στην πάροδο του χρόνου, οπότε το επιχείρημα για την προστασία τους από την Dorna δεν είναι και πολύ ισχυρό αφού αν οι διοργανωτές ήθελαν να τα διαφυλάξουν δεν θα προχωρούσαν σε αύξηση των αγώνων, πόσο μάλλον τόσο δραστική.

Μάλιστα χάνει ακόμη περισσότερη ισχύ αν σκεφτεί κανείς ότι οι αγώνες Sprint προσμετρώνται κανονικά στην ανάδειξη πρωταθλητή στο τέλος της χρονιάς. Μπορούν δηλαδή να επηρεάσουν τον αριθμό πρωταθλημάτων που μπορεί να κερδίσει ένας αναβάτης και αυτό σύμφωνα με τη λογική των διοργανωτών απειλεί επίσης ιστορικά ρεκόρ αφού δίνεται η δυνατότητα σε έναν αναβάτη να κερδίσει ένα πρωτάθλημα μέσω αγώνων που δεν μετράνε στην στατιστική!

Ίσως έχει έρθει ο καιρός να αναθεωρηθεί η απόφαση για την προστασία των ρεκόρ αφού το ίδιο το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έχει αλλάξει και μεγαλώσει πολύ λόγω και των εμπορικών πιέσεων που του ασκούνται. Είναι ένα μηχανοκίνητο άθλημα με παγκόσμιο κοινό που μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο και για αυτόν το λόγο όλο και περισσότερες χώρες φιλοξενούν ή θέλουν να φιλοξενήσουν Grand Prix, όπως άλλωστε γίνεται και στη Formula 1.

Μέχρι να αλλάξει κάτι στα χαρτιά, αν ποτέ γίνει κάτι τέτοιο -δεν συζητείται καν-, η φροντίσει ο ίδιος ο Ισπανός με την απόδοσή του, ο Marquez βρίσκεται πίσω σε νίκες από τον Agostini που έχει 122 αλλά και από τον Valentino Rossi που ακολουθεί πίσω από τον συμπατριώτη του με 115, έναν εξίσου εξωφρενικό νούμερο (ίσως και περισσότερο) με δεδομένο ότι ο Γιατρός δεν αγωνίστηκε ποτέ παράλληλα, όπως και ο Marquez.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Το 2024 θέλουν να καταφέρουν αυτό που δεν μπόρεσαν οι Valentino Rossi και Jorge Lorenzo
motomagMotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

1/3/2024

Οι τρεις αναβάτες θα έχουν την ευκαιρία στη φετινή σεζόν να νικήσουν έναν αγώνα με τρίτο κατασκευαστή, κάτι που δεν κατάφεραν ούτε ο Jorge Lorenzo, αλλά ούτε και ο θρύλος των MotoGP, Valentino Rossi.

Πριν καλά-καλά ξεκινήσει η σεζόν του 2024, τα MotoGP έχουν ήδη δώσει τα πρώτα δείγματα για μία χρονιά με δυνατές συγκινήσεις. Από την μία ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) έρχεται με υψηλό ηθικό μετά την κατάκτηση δύο σερί πρωταθλημάτων (2022 και 2023), με στόχο να βρεθεί και για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στην κορυφή. Κάτι τέτοιο έχει να συμβεί από την τετραετή κυριαρχία του Marc Marquez, η οποία τερματίστηκε το 2019, ενώ αντίστοιχο κατόρθωμα έχει καταγραφεί μόνο δύο φορές συνολικά στην ιστορία του θεσμού.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Από την άλλη, ο Ισπανός πολυπρωταθλητής, Marc Marquez, που φέτος θα αγωνίζεται με την Gresini Racing, θέλει να προσπαθήσει να επιστρέψει στον θρόνο του. To 2023 o Jorge Martin (Prima Pramac Racing) βρέθηκε μία ανάσα από την κατάκτηση του Πρωταθλήματος και, όπως είναι λογικό, φέτος θέλει να ξαναγράψει την ιστορία αλλάζοντας φυσικά το τέλος. Στην περίπτωση που ένας από τους δύο Ισπανούς κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2023, τότε αυτομάτως θα γίνει και ο πρώτος που το κατάφερε με τέτοιου είδους ομάδα, στα MotoGP.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Στα παραπάνω έρχονται να προστεθούν και τρεις ακόμα αναβάτες, οι οποίοι το 2024 έχουν την ευκαιρία να κερδίσουν κάποιον αγώνα στην σέλα τρίτου κατασκευαστή. Οι Jack Miller (Red Bull KTM Factory Racing), Maverick Vinales (Aprilia Racing) και Alex Rins (Monster Energy Yamaha MotoGP), όλοι τους θέλουν να πετύχουν αυτό το μοναδικό ορόσημο. Ταυτόχρονα, αν τελικώς τα καταφέρουν, θα είναι και η πρώτη φορά που κάποιος αναβάτης έχει σημειώσει νίκη με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές, από τότε που η κατηγορία ονομάστηκε MotoGP, αφήνοντας πίσω την δίχρονη ιστορία της.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Ο Miller έχει τέσσερις νίκες στην μεγάλη κατηγορία, μοιρασμένες σε Honda και Ducati. Φέτος, είναι η δεύτερη χρονιά του με την RC16, με τον Αυστραλό να θέλει να επιστρέψει στις νίκες. Η περσινή χρονιά είδε τον Miller να ανεβαίνει στο βάθρο της Κυριακής μία φορά με την KTM, ενώ είχε την ευκαιρία να πάρει την πρώτη του νίκη με τους πορτοκαλί στο τελευταίο GP του 2023, στην Valencia. Δυστυχώς όμως η πτώση που είχε δεν του επέτρεψε την συνέχεια.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

O Vinales είχε επίσης αρκετές ευκαιρίες να κάνει το “hat-trick”, την χρονιά που μας πέρασε. Στην καριέρα του στην μεγάλη κατηγορία, μετρά ήδη 9 νικηφόρους αγώνες, έναν με την Suzuki και οχτώ με την Yamaha. Με την Aprilia, έχει βρεθεί έξι φορές στο βάθρο πάνω στην RS-GP του, χωρίς όμως να πατήσει στο Ν.1.: Ο “Top Gun” βρέθηκε πολύ κοντά σε αυτό, στο GP της Ινδονησίας, μένοντας μόλις τρία δέκατα του δευτερολέπτου πίσω από τον νικητή, Bagnaia.

Οι δύο αναβάτες, Miller και Vinales, είχαν τις ευκαιρίες τους το 2023 να κάνουν αυτό που κανένας άλλος δεν έχει καταφέρει, από το 2002 και μετά, όταν η μεγάλη κατηγορία άλλαξε όνομα, από 500GP σε MotoGP. Τώρα, όμως, έρχεται να προστεθεί στους δυο τους και ο Alex Rins, ο οποίος φέτος θα αγωνίζεται με την Yamaha, φεύγοντας από την LCR Honda. Ο Ισπανός έχει βρεθεί έξι συνολικά φορές στο πρώτο σκαλί του βάθρου της μεγάλης κατηγορίας, με πιο πρόσφατη τη νίκη του στο Τέξας το 2023, μόλις στον τρίτο του GP πάνω στην Honda RC213V. Έχοντας αποδείξει ότι μπορεί να συνηθίσει γρήγορα τον τρόπο που συμπεριφέρεται μία μοτοσυκλέτα, ο Rins έχει αναμφίβολα γράψει το όνομά του στην λίστα με τους υποψήφιους να τα καταφέρουν το 2024.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Μόλις τέσσερις αναβάτες έχουν καταφέρει να κερδίσουν με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές. Πιο πρόσφατη περίπτωση είναι αυτή του Loris Capirossi, ο οποίος πήρε μία νίκη με την Yamaha (1996) και μία με την Honda (2000), στα 500 κυβικά. Τρία χρόνια αργότερα, το 2003, έχοντας πλέον περάσει στην εποχή των MotoGP θα κερδίσει και έναν ακόμα αγώνα, με Ducati. Πριν τον Capirossi, τα είχε καταφέρει ο Eddie Lawson, με τις Yamaha, Honda και το 1992 με την Cagiva, παίρνοντας την σκυτάλη από τον Randy Mamola. Ο τελευταίος νίκησε σε αγώνα τόσο με την Suzuki, όσο και με την Honda και την Yamaha, βάζοντας το 1987 το όνομά του στο κλειστό αυτό κλαμπ αναβατών.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Ο πρώτος που το έκανε ήταν ο Βρετανός θρύλος, Mike Hailwood, στα 500 κυβικά, σημειώνοντας νίκες με τις Norton, MV Agusta και Honda, το 1967. Ερχόμενοι σε πιο σύγχρονες εποχές, μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του αθλήματος έχουν προσπαθήσει, χωρίς επιτυχία, να φέρουν τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές στην κορυφή του βάθρου. Πιο τρανταχτά παραδείγματα ήταν ο Valentino Rossi και ο Jorge Lorenzo.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Όσον αφορά τον Rossi, τα επιτεύγματά του με τις Honda και Yamaha του είχαν ήδη εξασφαλίσει μία θέση στο πάνθεον του MotoGP. Η περίπτωση της Ducati, όμως, δεν ήταν το ίδιο επιτυχημένη. Στην διάρκεια των δύο χρόνων με το εργοστάσιο του Borgo Panigale, ο “Γιατρός” κατάφερε να βρεθεί στο βάθρο μόλις τρεις φορές, χωρίς ωστόσο να κερδίσει σε κάποιον αγώνα. Η πιο μικρή απόσταση που είχε από τον νικητή του αγώνα, στα δύο “κόκκινα” χρόνια του ήταν τα 4 δευτερόλεπτα.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Από την άλλη, ο Lorenzo είχε καλύτερη πορεία με την Ducati, σημειώνοντας τρεις νίκες. Για τον Ισπανό, η Honda αποδείχθηκε ο κρυπτονίτης του. Την τελευταία του σεζόν, τη οποία πέρασε με το Big H, δεν σημείωσε κανένα αξιόλογο αποτέλεσμα, μένοντας συνεχώς εκτός δεκάδας.

Η προσπάθεια των τριών αναβατών, Rins, Miller και Vinales, ίσως να μην είναι κάτι σημαντικό από μόνο του. Ανεβάζει όμως τον ανταγωνισμό, καθώς οι τρεις τους θα δώσουν τις δικές τους μάχες, με στόχο να γράψουν το όνομά τους σε μία κλειστή ομάδα αναβατών, που έχει πάνω από 20 χρόνια να δει κάποια νέα προσθήκη στην λίστα της.

Ετικέτες