KTM SKOURTAS RACING CENTER -Π.Π.Τ 2017

ΒΡΟΝΤΕΡΟ ΠΑΡΩΝ!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/4/2017

Ο πολυπρωταθλητής Σάκης Σκούρτας διατηρεί μία από τις πιο οργανωμένες ομάδες στο ΠΠΤ από την οποία βλέπουμε ότι θα ξεπηδήσουν αναβάτες για τις μεγάλες κατηγορίες καθώς έχουν σωστή καθοδήγηση και ολοκληρωμένη υποστήριξη. Πρόκειται για μία από τις ομάδες που μας δίνουν αισιοδοξία ότι θα πλουτίσουν με σωστούς και γρήγορους αναβάτες, το μέλλον των αγώνων ταχύτητας. Μετά από την εξαιρετική εμφάνιση της ομάδας στον πρώτο αγώνα της χρονιάς, η ομάδα έστειλε το παρακάτω δελτίο τύπου:

Με το δεξί ξεκίνησε η νεοσύστατη ομάδα KTM SKOURTAS RACING CENTER τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις για τη νέα χρονιά

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας έκανε πρεμιέρα στο αυτοκινητοδρόμιο των Μεγάρων και η τετραμελής ομάδα νέων αναβατών της πορτοκαλί αρμάδας έδωσε βροντερό παρών. Με νέα προσωπικά best lap από όλους τους οδηγούς, νίκη στη νεοσύστατη κατηγορία SS300 αλλά και βάθρα στους νέους αγωνιζομένους όλη η ομάδα ήταν ενθουσιασμένη με την προσπάθεια. Η αγωνιστική παρουσία και η οργάνωση της ομάδας υπό τη καθοδήγηση του Πολυπρωταθλητή Σάκη Σκούρτα απέσπασε τα χειροκροτήματα εντός της πίστας αλλά και επαίνους για τη συνολική παρουσία της το τριήμερο.

ΣΑΚΗΣ ΣΚΟΥΡΤΑΣ

"Ο Πρώτος αγώνας του Πανελληνίου Πρωταθλήματος στις 02-04-2017 πήρε σάρκα και οστά σε ένα ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο στο αυτοκινητοδρόμιο των Μεγάρων. Αρκετός κόσμος έδωσε την παρόν, κάτι αναμενόμενο μετά την αναμονή αρκετών μηνών των φίλων της μοτοσυκλέτας. Αυτό έδωσε κίνητρο στους αναβάτες οι οποίοι έδωσαν το κάτι παραπάνω και πέτυχαν όλοι τους καλούς χρόνους στα δοκιμαστικά αλλά και στον αγώνα..

Η ομάδα στο σύνολό της ήταν πανέτοιμη και συγκεντρωμένη αφού όλοι τους έχουν το μεράκι για τους αγώνες ταχύτητας και καλή διάθεση. Το αποτέλεσμα ήταν μια άψογη παρουσία από όλους στην πίστα, με αρκετά θετικά σχόλια που μας δίνουν χαρά για τι συνέχεια του Π.Π.Τ

Ο Βασίλης Κορωνάκης μπήκε αμέσως στους ταχύτατους ρυθμούς του όμως αυτό δεν του ήταν αρκετό μιας και επιθυμία του ήταν να σπάσει το περσινό του χρόνο των χρονομετρημένων δοκιμών. Μετά από κάποια θέματα που είχε με την πρόσφυση ειδικά του πίσω τροχού και με την προσπάθεια όλων μας σε σύντομο χρονικό διάστημα η μοτοσικλέτα ήταν πανέτοιμη και έτσι κατάφερε να κατεβάσει κατά 350 εκατοστά του δευτερολέπτου το παλιό του ρεκόρ με μια νορμάλ ΚΤΜ RC 390.

Ο αγώνας του ήταν μοναχικός αφού δεν υπήρχε ουσιαστικός ανταγωνισμός. Παρ’ όλα αυτά, ο Βασίλης έδωσε λίγο θέαμα προσπαθώντας να μείνει μερικούς γύρους μπροστά από racing 250 αλλά υπέκυψε στην ανωτερότητα τους κάνοντας έναν μοναχικό αγώνα στη τρίτη θέση γενικής μέχρι το τερματισμό και την πρώτη νίκη στην SS300.

O Κυριάκος Λιούτας μετά την μεγάλη του αποχή λόγω προετοιμασίας για τις Πανελλήνιες εξετάσεις είχε λίγο χρόνο προπόνησης και είναι φυσικό να αργήσει να βρει ρυθμό. Όμως, μπήκε στο παλιό του mode για να φτάσει στα περσινά επίπεδα χρόνων και να καταφέρει να τερματίσει 2ος στη κατηγορία των Νέων αναβατών..

Ο Λιγομίλητος αναβάτης της ομάδας, Γιάννης Χάλαρης, είναι δεκτικός στους στόχους που του θέτω και τους πετυχαίνει. Από της δοκιμές κατάλαβα πως πρέπει ο ίδιος να ανησυχώ για το τι του λείπει αλλά και τι πρέπει να βελτιώσουμε. Σαν υπεύθυνος της ομάδας αυτής που έχει να κάνει με ηλικίες 15-16-17-18 χρόνων, πρέπει να διαθέτω ακόμα και γνώσεις ψυχολόγου μιας και το νεαρό της ηλικίας απαιτεί “ξεκλείδωμα” των παιδιών. Ο Γιάννης σε αυτό το Σαββατοκύριακο είχε μια ικανοποιητική για την ομάδα και τον ίδιο παρουσία κατεβάζοντας αρκετά τους δικούς του χρόνους και κατακτώντας την 3η θέση στο βάθρο των Νέων χωρίς να απειληθεί η θέση του κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Ο Θωμάς Σκούρτας, νεότερος αναβάτης της ομάδας και λιγότερο έμπειρος αγωνιστικά, δεν στάθηκε τυχερός να αποκομίσει στοιχεία μάχης με τους συναθλητές του. Πήρε την πρώτη του εκκίνηση και στην πρώτη στροφή Κ1 συγκρούστηκε με έναν συναθλητή του και έκανε έξοδο στα χώματα ευτυχώς χωρίς πτώση. Ξαναμπήκε κάνοντας προσπάθεια να πιάσει το προπορευόμενο γκρουπ κάνοντας συνεχή και σταθερό γυρολόγιο στο 1,10 +- και με ταχύτερο 1,09,600! Τερμάτισε τελικά στην 6η θέση επιβεβαιώνοντας ότι εκκίνηση πολλές φορές είναι ο μισός αγώνας."

#72 ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΡΩΝΑΚΗΣ - KTM RC 390

1ος Κατηγορία SS300

"Ο καιρός μας έκανε την χάρη! Όλοι δουλέψαμε όσο καλύτερα μπορούσαμε στον πρώτο μας αγώνα σαν ομάδα. Προσωπικά είχα να εξοικειωθώ με μια νέα μοτοσυκλέτα, νέα ελαστικά και διαφορετικά αμορτισέρ! Η Παρασκευή ήταν μια ημέρα δοκίμων όπου ενώ δυσκολευτήκαμε λίγο να ρυθμίσουμε την μοτοσυκλέτα μου λόγο του δυνατού αέρα κατάφερα να είμαι σε καλό γυρολόγιο μέσα στην πίστα και να επιτύχω από την αρχή τους περσινούς μου χρόνους! Την Κυριακή βίωσα μια πολύ ωραία εμπειρία αφού στήθηκα στην σχάρα εκκίνησης ανάμεσα στις καθαρόαιμες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της κατηγορίας 250! Έκανα πολύ καλή εκκίνηση και οδήγησα τον αγώνα και για τις 2 κατηγορίες για μερικούς γύρους. Στην συνέχεια οι καθαρά racing μοτοσυκλέτες άρχισαν να απομακρύνονται με αποτέλεσμα να οδηγώ πλέον τον αγώνα της κατηγορίας μου με σταθερούς ρυθμούς μέχρι το τέλος και να κερδίσω!”

#88 ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΛΙΟΥΤΑΣ - KTM RC 390

2ος Κατηγορία Νέων

“Ο πρώτος αγώνας του ΠΠΤ 2017 με τα καλά του και τα λιγότερο καλά του ολοκληρώθηκε. Στα θετικά είναι φυσικά ότι ξεκίνησε το πρωτάθλημα!! Επιτέλους ήρθε η μέρα που όλοι εμείς οι οδηγοί περιμέναμε και για εμένα είναι διπλή χαρά μιας και από φέτος ανήκω στην οργανωμένη ομάδα KTM Skourtas Racing Center με πολλά σχέδια για το μέλλον."

#5 ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΛΑΡΗΣ - KTM RC 390

3ος Κατηγορία Νέων

"Με σύμμαχο τον καλό καιρό πραγματοποιήθηκε ο πρώτος αγώνας του ΠΠΤ στην πίστα των Μεγάρων. Η Παρασκευή ήταν μια ημέρα προσαρμογής με την "καινούργια" μοτοσυκλέτα και τον εξοπλισμό μου. Το Σάββατο τα πράγματα έγιναν πιο σοβαρά. Από το πρωί κατέβασα αρκετά τους χρόνους μου σε σχέση με την Παρασκευή και ήμουν έτοιμος να πετύχω έναν καλό χρόνο στο πρώτο σκέλος τον χρονομετρημένων δοκιμών. Ο αγώνας που έκανα ήταν σχετικά μοναχικός αφού μετά από πέντε γύρους άνοιξα την διαφορά από τους συνεθλητές που ακολυθούσαν, με αποτέλεσμα να καταφέρω να τερματίσω στην τρίτη θέση. Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω των πατέρα μου, την Michelin μαζι με τον κύριο Ντίνο Πετρή, την ομάδα μου KTM Skourtas Racing Center και τον Γιάννη Τζορτζόπουλο για τον εξοπλισμό που μου παρείχε."

#51 ΘΩΜΑΣ ΣΚΟΥΡΤΑΣ - KTM RC 390

6ος Κατηγορία Νέων

"Το τριήμερο αυτό έγιναν παρά πολλά βήματα και για εμάς τους οδηγούς αλλά και την ομάδα. Tην Παρασκευή στις δοκιμές είχε πολύ αέρα και δεν μπόρεσα να κάνω κάτι καλό αλλά κάποια στιγμή που οι ριπές αέρα υποχώρησαν προσπάθησα να κάνω κάτι καλύτερο για την επόμενη μέρα που ήταν τα χρονομετρημένα, Το Σάββατο στα ελεύθερα χρονομετρημένα κατάλαβα κάποια πράγματα με αποτέλεσμα να κάνω καλύτερο προσωπικό χρόνο όμως στα πρώτα χρονομετρημένα είχα μια ατυχία και στη Κ1 είχα μια ανώδυνη πτώση τόσο για εμένα όσο και για την KTM RC 390 μου. Την Κυριακή, ημέρα αγώνα πλέον, έκανα αρκετά καλή εκκίνηση όμως στην πρώτη στροφή είχα μια επαφή με έναν συναθλητή με αποτέλεσμα να βγω εκτός πίστας. Επανήλθα στον αγώνα κάνοντας το καλύτερο δυνατό για να μη χάσω επαφή με το προπορευόμενο γκρουπ αλλά δε τα κατάφερα τερματίζοντας τελικά στην έκτη θέση."

Το επόμενο ραντεβού της αγωνιστικής ομάδας KTM SKOURTAS RACING CENTER είναι το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Απριλίου (28-29) στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Τρίπολης για τον δεύτερο αγώνα του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας.

https://bit.ly/MOTO_679

Ελληνική Ταχύτητα

Ζήσε τον 1ο αγώνα του ΠΠΤ με τον Σάκη Συνιώρη

Τρεις μέρες με έναν πρωταθλητή

Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/4/2017

Η σχέση του Σάκη Συνιώρη με το ΜΟΤΟ ξεκινάει πολλά χρόνια πριν και σε καμία περίπτωση δεν είναι από τις τυπικές που αναπτύσσονται ανάμεσα σε έναν αγωνιζόμενο και σε ένα μέσο που καλύπτει δημοσιογραφικά τους αγώνες μοτοσυκλέτας.

Με τον αδερφό του, τον Άλκη Συνιώρη, να είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του ΜΟΤΟ από το 1998, ο Σάκης συμμετείχε μαζί μας σε πολλά συγκριτικά τεστ supersport και superbike εκείνη την εποχή. Όταν λέμε συμμετείχε, εννοούμε ότι ερχόταν και μας βοηθούσε στα πάντα και δεν περιοριζόταν απλώς να κάνει μερικούς χρονομετρημένους γύρους στην πίστα. Υπάρχουν δεκάδες ιστορίες που μπορείς να διηγηθείς από εκείνα τα χρόνια, αλλά αν έπρεπε οπωσδήποτε να ξεχωρίσουμε κάποιες, τότε σίγουρα η επιστροφή οδικώς από τις Σέρρες μετά από ένα γιγαντιαίο συγκριτικό, όπου το Yamaha R6 που οδηγούσα εγώ έμενε από βενζίνη κάθε 110 χιλιόμετρα επειδή… το γκάζι ήταν συνεχώς τέρμα ανοιχτό για να μπορώ να μείνω κοντά στην ουρά της R1 που οδηγούσε ο Σάκης.

Φυσικά δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη συμβολή του στα πρώτα μαθήματα οδήγησης σε πίστα που έγιναν στην Ελλάδα από το ΜΟΤΟ το 1999, όπου μαζί με τον Άλκη, έδωσαν απλόχερα τις γνώσεις τους σε όλους τους συμμετέχοντες. Όπως καταλαβαίνετε η σχέση μας έγινε περισσότερο φιλική, παρά επαγγελματική και ίσως αυτή να είναι η αιτία που ποτέ δεν του έχουμε κάνει κάποια ιδιαίτερη αναφορά για τις αγωνιστικές επιτυχίες του, αφού νοιώθουμε ότι όποτε γράφουμε κάτι γι΄αυτόν είναι σαν να… περιαυτολογούμε! Όπως κι αν έχει, πέρσι κατέκτησε το δέκατο πρωτάθλημά του και η πρόσκλησή του να παρακολουθήσουμε μαζί του τον πρώτο αγώνα του πανελληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας στα Μέγαρα, έγινε αποδεκτή με ιδιαίτερη χαρά.

Παλιά αγαπημένη

Φέτος τρέχει ξανά στην κορυφαία κατηγορία Superbike, όμως αντί για την Ducati 1198S Panigale που είχε πέρσι, τώρα βρίσκεται πάνω στη σέλα της δικής του Aprilia RSV4R Factory του 2014. Κυριολεκτικά δικής του μοτοσυκλέτας, αφού την έχει αγοράσει. Το καλό είναι ότι με αυτή τη μοτοσυκλέτα έχει ήδη πάρει ένα πρωτάθλημα και την ξέρει μέχρι την τελευταία βίδα της. Από την άλλη μεριά βέβαια, το 2014 ήταν πριν τρία χρόνια και οι μοτοσυκλέτες του ανταγωνισμού είναι πιο νέες από τότε, οπότε η προετοιμασία της για το φετινό πρωτάθλημα από την ομάδα του Μάκη Χρήστου (Christou Racing Team) δεν ήταν μια εύκολη δουλειά ρουτίνας. Οι αναρτήσεις της Ohlins είναι ουσιαστικά παραγωγής και ο Σταυρός Γεωργακόπουλός χρειάστηκε να κάνει τα μαγικά του στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής και του Σαββάτου, καθώς οι συνθήκες στην πίστα λόγω του δυνατού αέρα δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές. Η σκόνη που μετέφερε ο αέρας, έκαναν την άσφαλτο να γλιστράει έξω από το μονοπάτι που καθάριζαν στο πέρασμά τους οι μοτοσυκλέτες. Κάθε άνοιγμα του γκαζιού έξω από αυτό το στενό πέρασμα καθαρής ασφάλτου, έκανε το traction control να επεμβαίνει πρόωρα, κόβοντας την δύναμη του κινητήρα. Η Aprilia του Σάκη έχει δύο ρυθμιζόμενα traction control, το normal της RSV4R APRC παραγωγής και ένα εξωτερικό OEM για αγωνιστική χρήση. Ο κινητήρας είναι ουσιαστικά και αυτός normal, αφού πέραν της εξάτμισης και της αντίστοιχης ρύθμισης του ψεκασμού ride by wire, δεν υπάρχουν άλλες σοβαρές επεμβάσεις. Ακόμα και ο κεντρικός διακόπτης με το κλειδί και τα όργανα είναι όπως όταν βγήκε η μοτοσυκλέτα από το εργοστάσιο. Αν υπάρχει κάτι σε αυτή την RSV4R Factory που δεν θα βρεις σε καμία άλλη, είναι το χειροποίητο carbon φαίρινγκ που έφτιαξε εδώ στην Ελλάδα ο Νίκος Τσεμπερλής. Η δουλειά που έχει κάνει σε επίπεδο ποιότητας και φινιρίσματος αξίζουν ξεχωριστή αναφορά, όποτε μην τα στριμώξουμε όλα σε μία παράγραφο.

Η Παρασκευή ήταν μια περίεργη ημέρα για τους αναβάτες και τις ομάδες τους, καθώς ο δυνατός αέρας επηρέαζε τόσο πολύ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών, που δύσκολα μπορούσε κάποιος να κάνει ρυθμίσεις για τον αγώνα της Κυριακής. Η σκονισμένη πίστα έξω από την ιδανική γραμμή και οι ριπές πλάγιου ανέμου που έτρωγαν οι μοτοσυκλέτες μπαίνοντας και βγαίνοντας από τις στροφές, δεν σε άφηναν να δεις με καθαρό μάτι αν φταίει η μοτοσυκλέτα ή ο αέρας για τη συμπεριφορά της, ενώ η άσφαλτος ξαναγέμιζε με χώμα. Άλλωστε, ακόμα κι αν έκανες τις απαραίτητες ρυθμίσεις για να συμπεριφέρεται σωστά σε αυτές τις συνθήκες, την Κυριακή που ο αέρας θα έκοβε σύμφωνα με τις προβλέψεις, όποια δουλειά θα είχες κάνει θα ήταν άχρηστη. Μαζέψαμε όσο περισσότερο ήλιο, κρύο και αέρα μπορούσαμε και δώσαμε ραντεβού για τα δοκιμαστικά του Σαββάτου.

Δύσκολη αρχή με Happy End

Το Σάββατο ο αέρας είχε ηρεμίσει κάπως, όμως η πίστα δεν ήταν ακόμα στα καλύτερά της. Στα ελεύθερα δοκιμαστικά ο Σάκης επικεντρώθηκε ξανά στη ρύθμιση των αναρτήσεων καθώς το πιρούνι φάνηκε να έχει πιο σκληρό ελατήριο από το ιδανικό και η πρόσφυση πίσω δεν ήταν στο επίπεδο που επιθυμούσε. Αλλαγή ελατηρίων εμπρός και πολλές δοκιμές με τη ρύθμιση του πίσω αμορτισέρ έφεραν την μοτοσυκλέτα κοντά στο σημείο που έπρεπε, όμως στις εξόδους των στροφών η πρόσφυση ήταν ακόμα ελλιπής με αποτέλεσμα το traction control να κόβει αρκετά την δύναμη του κινητήρα. Μέχρι να ξεκινήσουν τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά ο Σάκης χρησιμοποιούσε το traction control που έχει η μοτοσυκλέτα παραγωγής και όχι το after market. Μπαίνοντας για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, κάνει έξι γύρους με τις ίδιες ρυθμίσεις και μετά δοκιμάζει να χρησιμοποιήσει το after market traction control ελπίζοντας ότι θα είναι λιγότερο παρεμβατικό στις εξόδους και θα κερδίσει τα πολύτιμα δεκατάκια του δευτερολέπτου που χρειάζεται για την Pole Possition. Δυστυχώς όμως το after market σύστημα δεν δούλεψε όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα ένα βίαιο hisiding. Ο απολογισμός της πτώσης περιελάμβανε τα λαβωμένα χειροποίητα carbon φαίρινγκ, μια κατεστραμμένη μανέτα φρένου και ένα στραβό μαρσπιέ. Όμως αυτά φτιάχνονται. Το κύριο πρόβλημα ήταν τα δύο κοπανημένα δάχτυλα του δεξιού χεριού, που είχαν πρηστεί τόσο πολύ ώστε ήταν δύσκολο ακόμα και να βγάλεις το γάντι!

Η ομάδα κάνει ότι μπορεί για να επαναφέρει τη μοτοσυκλέτα γρήγορα σε λειτουργική κατάσταση, πριν ξεκινήσει το δεύτερο σκέλος των επίσημων χρονομετρημένων. Όμως το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν το δεξί χέρι του Σάκη μπορεί να χειριστεί σωστά το γκάζι και το εμπρός φρένο σε μια πίστα που ο καλός χρόνος βγαίνει μόνο στις εισόδους και στις εξόδους των στροφών. Η ανακοίνωση για την έναρξη των δεύτερων χρονομετρημένων δοκιμαστικών ακούστηκε από τα μεγάφωνα αλλά τα πρησμένα δάχτυλα του Σάκη δεν χωράνε να μπουν στο γάντι! Ο Γιάννης Τζωρτζόπουλος φέρνει ένα νούμερο μεγαλύτερα γάντια και ο Σάκης σφίγγει τα δόντια και ξαναμπαίνει στην πίστα για να διεκδικήσει μια θέση στην πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Τα καταφέρνει και η μέρα κλείνει με μια γλυκόπικρη γεύση, καθώς το χτυπημένο χέρι εξακολουθεί να πονάει και δεν είναι σαφές αν θα γίνει καλύτερα ή χειρότερα την επόμενη μέρα του αγώνα, την ώρα που ο άμεσος ανταγωνιστής του είναι ο Χάρης Παρασκευόπουλος που βρίσκεται σε άριστη φυσική κατάσταση και η μοτοσυκλέτα του ήταν πολύ δυνατή όλο το διήμερο. Όμως σε κάτι τέτοιες στιγμές είναι που μετράει η εμπειρία και η δυνατότητα ενός πρωταθλητή να τιθασεύσει τα συναισθήματά του και να συγκεντρώσει τη σκέψη του. Όταν έχεις δέκα πρωταθλήματα πίσω σου, ξέρεις ότι ο αγώνας τελειώνει μόνο όταν πέσει η καρό σημαία, όχι από τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Αυτό αποδείχτηκε με τον πιο εμφατικό τρόπο την Κυριακή. Στους τρεις πρώτους γύρους φάνηκε ότι ο Χάρης πάει να πάρει μια ξεκούραστη νίκη και ότι ο Σάκης με τον Λευτέρη Πίππο δεν θα ρισκάρουν, λόγω των προβλημάτων που τους ταλαιπωρούσαν. Όμως όσοι βρεθήκαμε εκείνη την ημέρα στα Μέγαρα είδαμε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες. Το μικρό άνοιγμα που είχε κάνει ο Χάρης στους πρώτους γύρους εξανεμίστηκε πολύ γρήγορα και πλέον κανείς δεν μπορούσε να βάλει στοίχημα ποιος θα πάρει τελικά την καρό σημαία. Ακόμα και ο Μαρκεσίνης από την τέταρτη θέση ήταν σε απόσταση βολής και στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά είχε πετύχει πολύ ανταγωνιστικούς χρόνους. Κάπου στη μέση του αγώνα ο Λευτέρης έπεσε στα φρένα της Κ1 κάνοντας σαφές σε όλους ότι η τελική μάχη θα είναι μεταξύ του Χάρη και του Σάκη. Λίγους γύρους αργότερα μπορούσες εύκολα να δεις ότι στην είσοδο για την τελευταία στροφή εμπρός στα πιτς, η Aprilia του Σάκη κερδίζει ολόκληρο μέτρο.

Τον κουτουλάει μία, τον κουτουλάει δεύτερη, στην τρίτη βρίσκει τον χώρο και περνάει από μέσα. Φαινόταν ότι θα συμβεί εκεί, ήταν θέμα χρόνου. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όλοι έχουμε την βεβαιότητα ότι ο Σάκης καθάρισε τον αγώνα και ότι ο Χάρης δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει, γιατί δείχνει σαν να έχει ξεμείνει από δυνάμεις. Όμως ούτε αυτό επιβεβαιώθηκε στην πράξη, αφού στους τελευταίους γύρους είδαμε έντονες μάχες μεταξύ τους και στο πέσιμο της καρό σημαίας οι δύο μοτοσυκλέτες είχαν μόλις ένα μέτρο διαφορά!

Αγκαλιές, φιλιά και… μπινελίκια

Μετά τον αγώνα ο Λευτέρης Πίππος μας είπε ότι η πτώση του στα φρένα της Κ1 δεν ήταν θέμα υπερβολικού ρίσκου για να περάσει, αλλά λόγω άρνησης του κιβωτίου ταχυτήτων της R1 του να κατεβάσει ταχύτητα – το γράψαμε στο ρεπορτάζ του αγώνα. Η ομάδα του Χάρη Παρασκευόπουλου μας είπε ότι από τον τέταρτο γύρο και μετά, η μανέτα του εμπρός φρένου “φούσκωσε” με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από το γκριπ και να του μουδιάσει το χέρι – το γράψαμε κι αυτό. Φυσικά ο Σάκης βγήκε από τα ρούχα του όταν το διάβασε, γιατί στους τελευταίους γύρους ο Χάρης του έκανε πολλές επιθέσεις στα φρένα και κατά την άποψή του δεν θα μπορούσε να τις κάνει αν είχε τέτοιο πρόβλημα. Έτσι από τις αγκαλιές και τους πανηγυρισμούς της Κυριακής, βρεθήκαμε να διαφωνούμε στα τηλέφωνα τη Δευτέρα για το αν πρέπει να διαλέγει και να φιλτράρει ο δημοσιογράφος τις δηλώσεις των αγωνιζόμενων. Αυτή είναι η δημοσιογραφία, σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις πολλούς φίλους και μετά σε βάζει να τσακωθείς μαζί τους!

Ο Σάκης Συνιώρης μέσα από επτά ερωτήσεις:

Πως βλέπεις το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας φέτος;

Οι αγώνες είναι λίγοι, όπως επίσης και οι αναβάτες που το διεκδικούμε. Το αποτέλεσμα είναι να είσαι συντηρητικός στην οδήγησή σου γιατί δεν υπάρχουν μετά ευκαιρίες να διορθώσεις ένα λάθος. Όπως πέρσι, έτσι και φέτος, αν καταφέρεις να βρεθείς μπροστά στην βαθμολογία στους δύο πρώτους αγώνες, μετά αρκεί να κάνεις συντήρηση δυνάμεων. Δεν υπάρχουν στην κατηγορία πολλοί αναβάτες για να ανακατέψουν την τράπουλα και να κλέψουν βαθμούς στη διάρκεια του πρωταθλήματος από τους βασικούς διεκδικητές.

Ποιος ήταν ο πρώτος σου αγώνας;

Το 1993 στην Τρίπολη με Suzuki GSX-R 400. Στην κατηγορία τρέχαμε μαζί με τα δίχρονα 250 και τερμάτισα πέμπτος γενικής και πρώτος ανάμεσα στα τετράχρονα

Σε τι διαφέρει ένας γρήγορος αναβάτης από έναν πρωταθλητή;

Η δίψα για τη νίκη.

…και πως έρχονται οι νίκες;

Μόνο με πολύ προπόνηση, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις

Πως αντιμετωπίζεις ένα στραβό αποτέλεσμα;

Νευριάζω! Χα, χα… Προσπαθώ να γυρίσω πίσω και να αναλύσω κάθε δυνατή λεπτομέρεια που το προκάλεσε. Μετά δουλεύω πάνω στα λάθη και τις αδυναμίες

Έχεις κερδίσει πρωταθλήματα σχεδόν με κάθε μάρκα μοτοσυκλέτας και κάθε τύπο κινητήρα. Ποια ήταν τα καλά και τα κακά τους;

Η Triumph Daytona 675 είχε δυνατές εξόδους από τις στροφές και πολύ καλό πλαίσιο, αλλά τις έλειπε η δύναμη ψηλά.

Η Ducati 1199S Panigale ήταν πολύ ελαφριά μοτοσυκλέτα και εύκολη στις αλλαγές πορείας, αλλά υπερβολικά άκαμπτη – ιδιαίτερα το μονόμπρατσο ψαλίδι της, που μετέφερε ταλαντώσεις στο τιμόνι. Επίσης ήταν πολύ ευαίσθητη στις ρυθμίσεις όταν άλλαζε ο καιρός!

Το Yamaha R6 πλεονεκτούσε σε πλαίσιο και δύναμη κινητήρα στις υψηλές στροφές, γι΄αυτό ήταν πολύ καλό σε ανοιχτές πίστες όπως των Σερρών. Αντίθετα στα Μέγαρα δυσκολευόταν να βγει από τις στροφές.

Στην Aprilia RSV4R Factory μου αρέσει πολύ το στήσιμο του πλαισίου και ο τρόπος που μεταφέρει τη δύναμή του ο κινητήρας στον πίσω τροχό. Λίγο παραπάνω δύναμη ψηλά θα ήταν καλοδεχούμενη.