Πανελλήνιο ENDURO: Πρώτος γενικής ο Ζώρας με την Σκύδρα να δίνει έναν ωραίο αγώνα!

Οι λίγες συμμετοχές φανερώνουν την ανάγκη να βρεθούν λύσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2022

Ο τρίτος αγώνας για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ENDURO και ο δεύτερος για το Κύπελλο Ελλάδας ολοκληρώθηκαν στην Σκύδρα με περίπου τις ίδιες συμμετοχές που υπήρχαν και στον διπλό αγώνα της Άμφισσας, άρα αρκετά λίγες με βάση την δυναμική που έχει το Enduro στην χώρα μας.

Δύσκολο ξύπνημα κάνει το Enduro από την κατάσταση της πανδημίας που είχε επέλθει τα τελευταία χρόνια και με τρομερή αντίθεση με το MOTOCROSS που από πλευράς νέων συμμετοχών από νεαρά άτομα βρίσκεται αυτή την στιγμή στην κορυφή των ελληνικών πρωταθλημάτων.

Οι συνθήκες ήταν πολύ πιο άσχημες στο ENDURO που άργησε πολύ μέχρι να ξεκινήσει ενώ και φέτος το πρωτάθλημα στριμώχνεται στους τελευταίους μήνες αντί να απλώνεται μέσα στην χρονιά βοηθώντας τον κόσμο να συμμετάσχει με δεδομένο πως επαγγελματίες αναβάτες που ζουν από τους αγώνες δεν υπάρχουν και προτεραιότητα όλων είναι οι υπόλοιπες υποχρεώσεις τους. Μακάρι οι Λέσχες να τα καταφέρουν από την επόμενη χρονιά να αναλάβουν την διοργάνωση νωρίτερα χρονικά.

Το αθλητικό σωματείο  Α.ΜΟ.Σ.ΣΚΥΔΡΑΣ κατάφερε και έδωσε έναν ωραίο αγώνα χωρίς προβλήματα, πέρα από κάποιες κομμένες κορδέλες που ταλαιπώρησαν κυρίως τους αναβάτες του Κυπέλλου που ακολουθούσαν και που φυσικά ευθύνη σε αυτό έχουν και οι συμμετέχοντες.

Οι ειδικές διαδρομές που το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα έκανε τέσσερις γύρους και το Κύπελλο τρεις σε ένα σύνολο αγώνα που έφτασε για το πρωτάθλημα τα 196 χιλιόμετρα, ευνόησαν ιδιαίτερα τον Ζώρα (#301 BETA) που κέρδισε και την γενική και πρώτος φυσικά στην Ε3 κατηγορία του.

Ακολουθούσε ο Κακολύρης (#3 BETA) που δεν τον βόλεψε τόσο το σφιχτό κορδόνι των ειδικών αλλά επικράτησε της κατηγορίας Ε2.

Τρίτος στην γενική, ο συντάκτης του ΜΟΤΟ, Κίμων Καράμπελας (#21 Husqvarna) που πήγαινε μαζί με τον Κακολύρη αρχικά, μέχρι που μία πτώση του στοίχησε σε χρόνο και έμεινε δεύτερος Ε2 και τρίτος γενικής.

Την πρώτη πεντάδα γενικής έκλεισαν ο Γεροντάκης (#300 BETA) και ο Χασάπης (#385 KTM) με τα αναλυτικά αποτελέσματα να ακολουθούν.

Οι συνθήκες την ημέρα του αγώνα ήταν εξαιρετικές και οι ειδικές δεν είχαν μεγάλες διαφορές, πέρα από το γεγονός πως η μία περνούσε και από την πίστα motocross εσωκλείοντας ορισμένα άλματα. Οι λίγες συμμετοχές δημιουργούν και ένα κλίμα φιλικότητας και προσδίδουν μία χαλαρότητα το οποίο είναι πρώτα καλό αλλά έχει και ορισμένα αρνητικά σημεία, όπως ότι υπήρξαν περιπτώσεις που πέρασαν τεχνικό έλεγχο το πρωί του αγώνα, ενώ οφείλει και η Ομοσπονδία να έχει τον έλεγχο για τις απονομές ώστε σε κάθε αγώνα να ακολουθούνται οι ίδιες βραβεύσεις, όπως πχ για την EnduroGP που απονομή στην Άμφισσα δεν έγινε με στόχο να πάει στο τέλος του πρωταθλήματος αλλά και να αποσαφηνιστούν περιπτώσεις αναβατών που συμμετέχουν σε διαφορετικές κατηγορίες για το που βραβεύονται. Όλα αυτά βέβαια με στόχο να έρθουν περισσότερες συμμετοχές και όχι τόσο για την πορεία του σημερινού αγώνα που κύλισε ομαλά και άφησε τους αγωνιζόμενους ευχαριστημένους! Να προσθέσουμε στο θέμα του τεχνικού ελέγχου πως επαφίεται στο σωματείο ο χρόνος που θα τον πραγματοποιήσει, όπως επίσης και η βράβευση της EnduroGP είναι προαιρετική, κι έτσι ενώ δεν υπάρχουν παρατυπίες δημιουργείται σύγχυση στους συμμετέχοντες για το τι ισχύει ξεχωριστά. Με δεδομένο πως ο στόχος είναι η διευκόλυνση για να έρθουν οι συμμετοχές, για αυτό και ο λόγος, ώστε από την επόμενη χρονιά να είναι τα πράγματα όσο το δυνατόν πιο εύκολα και κατανοητά για κάποιον που πρώτη φορά συμμετέχει και φυσικά το μέλημα αυτό δεν βαρύνει το κάθε σωματείο ξεχωριστά, αλλά συνολικά. 

Ελπίζουμε στην συνέχεια που οι αποστάσεις από την πρωτεύουσα μειώνονται, να υπάρχουν περισσότερες συμμετοχές στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Enduro καθώς οι διάφορες «εντουροβόλτες» φανερώνουν την δυναμική συμμετοχών που υπάρχει.

Αναλυτικά τα αποτελέσματα, ακολουθούν οι φωτογραφίες των νικητών καθώς και πρώτες φωτογραφίες από τον αγώνα και θα επανέλθουμε με φωτογραφικό αφιέρωμα:
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dakar Rally: Νέα κλάση δικύλινδρων 450 από το 2028! Στρατηγική αναδίπλωση με φόντο την πραγματικότητα της αγοράς

Τα δικύλινδρα επιστρέφουν στο Dakar, έστω και με κυβισμούς περιορισμένους κάτω από τα 500 κυβικά
450twins
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/11/2026

Από το 2005 το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally-Raid της FIM και μαζί του και το Dakar Rally, έχουν εξοβελίσει τις μεγάλες πολυκύλινδρες adventure μοτοσυκλέτες, ενώ από το 2011 δέχεται μόνο κατασκευές βασισμένες στα καθαρόαιμα μονοκύλινδρα 450 που χρησιμοποιούνται και στις άλλες off-road αγωνιστικές κατηγορίες, όπως motocross και enduro.

Στην έκθεση EICMA την προηγούμενη εβδομάδα στο Μιλάνο, ο διευθυντής του Dakar Rally, David Castera, ανακοίνωσε πως από το 2028 το διάσημο ράλι θα ενσωματώσει μια νέα κατηγορία δικύλινδρων 450 με μοτοσυκλέτες βασισμένες σε μοντέλα παραγωγής με στοκ πλαίσια και ηλεκτρονικά, ενώ αναρτήσεις, τροχοί και φρένα μπορούν να αλλάξουν. Αποκάλυψε μάλιστα πως οι πρώτες τέτοιες μοτοσυκλέτες θα τρέξουν στο Rallye du Maroc δοκιμαστικά το 2027.

Ο Γάλλος δεν μπήκε σε τεχνικές λεπτομέρειες, όπως τα όρια κυβισμού της κατηγορίας, τις επιτρεπόμενες μετατροπές, ούτε καν το όνομα της νέας κατηγορίας δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό, καθώς πρόκειται για ένα σχέδιο που τελεί ακόμη υπό εξέλιξη.

Η αλλαγή σε καθαρόαιμα 450 είχε γίνει με πρόσχημα την ασφάλεια των αναβατών, καθώς οι μεγάλες adventure ήταν ικανές για πολύ μεγάλες ταχύτητες και το επίσης μεγάλο τους βάρος δημιουργούσε τις ιδανικές συνθήκες για τρομακτικά ατυχήματα, με κάποια συμβάντα να κοστίζουν και ζωές αναβατών. Βέβαια τα θανατηφόρα συμβάντα δεν σταμάτησαν, καθώς από τους 24 αναβάτες δικύκλων που έχουν σκοτωθεί αγωνιζόμενοι στο Dakar από την αρχή του, οι 14 χάθηκαν από το 2005 και μετά - μεταξύ τους σπουδαίοι πρωταθλητές όπως ο Fabrizio Meoni με KTM 660R το 2005 ή, πιο πρόσφατα, ο Paulo Gonçalves με Hero 450 το 2020.

Παράλληλα, η μετατόπιση στα αγωνιστικά 450 απομάκρυνε το Dakar και συνολικά το παγκόσμιο πρωτάθλημα Rally από την αγορά, καθώς τα τρέχοντα μονοκύλινδρα είναι εξειδικευμένες αγωνιστικές κατασκευές, σε αντίθεση με τα δικύλινδρα adventure που στο διάστημα αυτό έχουν αναδειχθεί στην πρωταγωνιστική κατηγορία των παγκόσμιων πωλήσεων – και φυσικά το παρελθόν τους στο Dakar συνέβαλλε δραματικά στη δημοτικότητα που σήμερα εισπράττουν.

Οι διοργανωτές του παγκοσμίου Rally το πλήρωσαν αυτό με την αποχώρηση της Yamaha το 2022, η οποία είχε μια ακριβέστατη και περιγραφικότατη αιτιολόγηση για την απόφασή της: εμείς θέλουμε να προωθήσουμε Ténéré 700, όχι καθαρόαιμα που έχουν τον φυσικό τους χώρο στα EnduroGP και MXGP.

Στο μεταξύ οι εξελίξεις δικαιώνουν περισσότερο τη Yamaha και λιγότερο τη FIM, καθώς αγώνες εκτός του επίσημου ημερολογίου της FIM, όπως το Africa Eco Race, γιγαντώθηκαν σε δημοτικότητα ακριβώς επειδή κράτησαν ανοικτές τις κατηγορίες των μεσαίων και μεγάλων adventure, μαζεύοντας έναν σκασμό ερασιτέχνες αναβάτες, αλλά και τις εταιρείες που βρήκαν εκεί γόνιμο πεδίο για να προωθήσουν τις Aprilia Tuareg 660 και Yamaha Ténéré 700. Οι κατασκευαστές αυτοί, μαζί και η Ducati με το DesertX, έχουν φτάσει στο σημείο να κατεβάζουν αυτές τις μοτοσυκλέτες μέχρι και σε αγώνες Hard Enduro, όπως οι Romaniacs και Erzbergrodeo που έχουν ξεκόψει οικειοθελώς με το σχετικό παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM και μπορούν να δέχονται ό,τι μοτοσυκλέτα κάνουν κέφι.

Το ίδιο παρατηρούμε και σε αγώνες μικρότερους βεληνεκούς, όπως τα ελληνικά ράλι όπου πλέον οι ερασιτέχνες με κάθε λογής με μικρές ή μεγάλες adventure κοντεύουν να ξεπεράσουν σε αριθμό τους αναβάτες που έρχονται για να προπονηθούν ενόψει Dakar με τα μονοκύλινδρα 450 τους.

Αυτή η επιτυχία είναι άμεσο αποτέλεσμα της στενής συνάφειας με την πραγματικότητα της αγοράς και φυσικά δεν περνά απαρατήρητη ούτε από την ASO, τη διοργανώτρια του Dakar, ούτε από την ανώτερη αρχή FIM.

Είναι μάλλον κατανοητό το ότι δεν θα μπορούσαν τώρα να δικαιολογήσουν μια τόσο μεγάλη αναδίπλωση ξανανοίγοντας το Dakar σε μεγάλες μοτοσυκλέτες – οι οποίες στο μεταξύ έχουν απογειωθεί από τα 100 άλογα του τότε στα 150+ του σήμερα – αλλά μπορούν κάλλιστα να επιδιώξουν να βάλουν στο παιχνίδι μια από τις δημοφιλέστερες κατηγορίες της αγοράς: τα μεσαία δικύλινδρα.

Είναι προφανές πως η νέα αυτή κατηγορία δεν αποσκοπεί τόσο να προσελκύσει εργοστασιακές ομαδάρες και μεγάλα ονόματα, μα περισσότερο απευθύνεται στον χομπίστα που βλέπει το Dakar στα όνειρά του. Όπως κάποιες ανάλογης λογικής κατηγορίες, λ.χ. η Original by Motul, έχουν αποδειχθεί πολύ πετυχημένες στους ιδιώτες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, το ίδιο ακριβώς μπορεί να ισχύσει και για τα δικύλινδρα 450.

Αναμένοντας πλέον τις επίσημες τεχνικές προδιαγραφές της νέας κατηγορίας, ήδη ξέρουμε τις πρώτες υποψήφιες: BMW F450GS, CFMOTO 450MT και QJMOTOR SRT450RX, αλλά και μερικές άλλες προτάσεις που χτίζονται πάνω στον δικύλινδρο της CFMOTO όπως οι FB Mondial MUD 450 και Moto Morini Alltrhike, δείχνουν έτοιμες να στηθούν στην εκκίνηση του Dakar του 2028, ενώ, αν το όριο κυβισμού που θα τεθεί το επιτρέπει, δεν αποκλείουμε και άλλες κατασκευές βασισμένες σε μοντέλα παραγωγής όπως τα Honda NX500, Kawasaki KLE500, Rieju Aventura 500 κ.ά.

Όπως επίσης δεν μπορούμε να αποκλείσουμε μια νέα ομοβροντία adventure 450-500 κυβικών στην EICMA της επόμενης χρονιάς, τροφοδοτούμενη από την ευκαιρία για ένα νέο πεδίο δόξης που ανοίγεται.