SuperEnduro 2020: Άπιαστος ο Blazusiak

Ξεκίνησε θεαματικά η σεζόν στην Tauron Arena
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/12/2019

Η αυλαία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος SuperEnduro άνοιξε δυναμικά για το 2020, με την Tauron Arena να γεμίζει με 14.000 θεατές, ξεπουλώντας όλα τα εισιτήριά της. Ο Taddy Blazusiak ήταν για τέταρτη φορά κυρίαρχος στην πίστα, καθώς απ’ το 2016 δεν έχει γευτεί την ήττα μέσα σ' αυτή.

Ήταν τρίτος ταχύτερος στο SuperPole και στον πρώτο αγώνα κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή απ’ τον πρώτο κιόλας γύρο. Είχε μια επική τιτανομαχία με τον Billy Bolt, προσφέροντας άπλετο θέαμα, καθώς οι δύο τους πάλεψαν πάρα πολλές φορές για τα ηνία του αγώνα. Ωστόσο, ο Blazusiak ξεκόλλησε απ’ τον αντίπαλό του τέσσερις γύρους πριν το τέλος, ανοίγοντας τη χρονομετρική διαφορά τους στα τέσσερα δευτερόλεπτα.

Στον δεύτερο αγώνα, ο Blazusiak χρειάστηκε να παλέψει αρκετά και στον τέταρτο γύρο βρέθηκε στην κορυφή. Κατά τη διάρκεια του αγώνα οδήγησε με εξαιρετική ακρίβεια, διατηρώντας τις γραμμές του και απωθώντας επιτυχώς τις επιθέσεις του Bolt. Τρεις γύρους πριν το τέλος, ο Blazusiak άδραξε την ευκαιρία και εξαφανίστηκε μπροστά σημειώνοντας άλλη μια επική νίκη.

Στον τρίτο και τελευταίο αγώνα της βραδιάς ο Blazusiak έστριψε πρώτος, όμως ένα επιθετικό προσπέρασμα του Bolt τον έριξε στη δεύτερη θέση και χάρισε στο κοινό αξέχαστες στιγμές. Ο Blazusiak αντεπιτέθηκε στον πέμπτο γύρο και πήρε την τρίτη και τελευταία νίκη της βραδιάς.

Για τον ομόσταβλό του, τον Jonny Walker, τα πράγματα ήταν διαφορετικά στην Tauron Arena, η οποία σηματοδοτούσε την επιστροφή του στο SuperEnduro, αφού τη σεζόν του 2019 ήταν εκτός δράσης λόγω του τραυματισμού στον καρπό του. Στους τρεις αγώνες απέδειξε πως δεν έχει χάσει το χάρισμά του, ενώ μάλιστα κατάφερε να βρεθεί στη δεύτερη θέση του SuperPole. Παρότι έκανε καλές εκκινήσεις δεν μπόρεσε να παραμείνει εντός των θέσεων του βάθρου και τερμάτισε τέταρτος και στους τρείς αγώνες. “Το να είμαι τέταρτος στη βαθμολογία είναι μια καλή θέση αλλά πιστεύω πως είχα τη δυνατότητα να τερματίσω στο βάθρο, αν δεν είχα κάνει τόσα λάθη.” Είπε ο Walker. “Ήξερα πως μετά από έναν χρόνο απουσίας απ’ το πρωτάθλημα θα χρειαζόμουν λίγο χρόνο μέχρι να προσαρμοστώ. Με το να είμαι ο ταχύτερος στα χρονομετρημένα training και δεύτερος στο SuperPole απέδειξα πως έχω τόσο το ρυθμό όσο και την ταχύτητα. Επίσης, βρέθηκα μπροστά αρκετές φορές, όμως η πίστα ήταν πολύ απρόβλεπτη κι έτσι είχα μερικές πτώσεις.” Αυτή τη βδομάδα ο Walker θα μπει στο χειρουργείο για τον καρπό του, ωστόσο θα έχει προλάβει να αποκαταστήσει τη φυσική του κατάσταση και να επιστρέψει στο δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος στο 100%.

Dakar Rally: Νέα κλάση δικύλινδρων 450 από το 2028! Στρατηγική αναδίπλωση με φόντο την πραγματικότητα της αγοράς

Τα δικύλινδρα επιστρέφουν στο Dakar, έστω και με κυβισμούς περιορισμένους κάτω από τα 500 κυβικά
450twins
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/11/2026

Από το 2005 το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally-Raid της FIM και μαζί του και το Dakar Rally, έχουν εξοβελίσει τις μεγάλες πολυκύλινδρες adventure μοτοσυκλέτες, ενώ από το 2011 δέχεται μόνο κατασκευές βασισμένες στα καθαρόαιμα μονοκύλινδρα 450 που χρησιμοποιούνται και στις άλλες off-road αγωνιστικές κατηγορίες, όπως motocross και enduro.

Στην έκθεση EICMA την προηγούμενη εβδομάδα στο Μιλάνο, ο διευθυντής του Dakar Rally, David Castera, ανακοίνωσε πως από το 2028 το διάσημο ράλι θα ενσωματώσει μια νέα κατηγορία δικύλινδρων 450 με μοτοσυκλέτες βασισμένες σε μοντέλα παραγωγής με στοκ πλαίσια και ηλεκτρονικά, ενώ αναρτήσεις, τροχοί και φρένα μπορούν να αλλάξουν. Αποκάλυψε μάλιστα πως οι πρώτες τέτοιες μοτοσυκλέτες θα τρέξουν στο Rallye du Maroc δοκιμαστικά το 2027.

Ο Γάλλος δεν μπήκε σε τεχνικές λεπτομέρειες, όπως τα όρια κυβισμού της κατηγορίας, τις επιτρεπόμενες μετατροπές, ούτε καν το όνομα της νέας κατηγορίας δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό, καθώς πρόκειται για ένα σχέδιο που τελεί ακόμη υπό εξέλιξη.

Η αλλαγή σε καθαρόαιμα 450 είχε γίνει με πρόσχημα την ασφάλεια των αναβατών, καθώς οι μεγάλες adventure ήταν ικανές για πολύ μεγάλες ταχύτητες και το επίσης μεγάλο τους βάρος δημιουργούσε τις ιδανικές συνθήκες για τρομακτικά ατυχήματα, με κάποια συμβάντα να κοστίζουν και ζωές αναβατών. Βέβαια τα θανατηφόρα συμβάντα δεν σταμάτησαν, καθώς από τους 24 αναβάτες δικύκλων που έχουν σκοτωθεί αγωνιζόμενοι στο Dakar από την αρχή του, οι 14 χάθηκαν από το 2005 και μετά - μεταξύ τους σπουδαίοι πρωταθλητές όπως ο Fabrizio Meoni με KTM 660R το 2005 ή, πιο πρόσφατα, ο Paulo Gonçalves με Hero 450 το 2020.

Παράλληλα, η μετατόπιση στα αγωνιστικά 450 απομάκρυνε το Dakar και συνολικά το παγκόσμιο πρωτάθλημα Rally από την αγορά, καθώς τα τρέχοντα μονοκύλινδρα είναι εξειδικευμένες αγωνιστικές κατασκευές, σε αντίθεση με τα δικύλινδρα adventure που στο διάστημα αυτό έχουν αναδειχθεί στην πρωταγωνιστική κατηγορία των παγκόσμιων πωλήσεων – και φυσικά το παρελθόν τους στο Dakar συνέβαλλε δραματικά στη δημοτικότητα που σήμερα εισπράττουν.

Οι διοργανωτές του παγκοσμίου Rally το πλήρωσαν αυτό με την αποχώρηση της Yamaha το 2022, η οποία είχε μια ακριβέστατη και περιγραφικότατη αιτιολόγηση για την απόφασή της: εμείς θέλουμε να προωθήσουμε Ténéré 700, όχι καθαρόαιμα που έχουν τον φυσικό τους χώρο στα EnduroGP και MXGP.

Στο μεταξύ οι εξελίξεις δικαιώνουν περισσότερο τη Yamaha και λιγότερο τη FIM, καθώς αγώνες εκτός του επίσημου ημερολογίου της FIM, όπως το Africa Eco Race, γιγαντώθηκαν σε δημοτικότητα ακριβώς επειδή κράτησαν ανοικτές τις κατηγορίες των μεσαίων και μεγάλων adventure, μαζεύοντας έναν σκασμό ερασιτέχνες αναβάτες, αλλά και τις εταιρείες που βρήκαν εκεί γόνιμο πεδίο για να προωθήσουν τις Aprilia Tuareg 660 και Yamaha Ténéré 700. Οι κατασκευαστές αυτοί, μαζί και η Ducati με το DesertX, έχουν φτάσει στο σημείο να κατεβάζουν αυτές τις μοτοσυκλέτες μέχρι και σε αγώνες Hard Enduro, όπως οι Romaniacs και Erzbergrodeo που έχουν ξεκόψει οικειοθελώς με το σχετικό παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM και μπορούν να δέχονται ό,τι μοτοσυκλέτα κάνουν κέφι.

Το ίδιο παρατηρούμε και σε αγώνες μικρότερους βεληνεκούς, όπως τα ελληνικά ράλι όπου πλέον οι ερασιτέχνες με κάθε λογής με μικρές ή μεγάλες adventure κοντεύουν να ξεπεράσουν σε αριθμό τους αναβάτες που έρχονται για να προπονηθούν ενόψει Dakar με τα μονοκύλινδρα 450 τους.

Αυτή η επιτυχία είναι άμεσο αποτέλεσμα της στενής συνάφειας με την πραγματικότητα της αγοράς και φυσικά δεν περνά απαρατήρητη ούτε από την ASO, τη διοργανώτρια του Dakar, ούτε από την ανώτερη αρχή FIM.

Είναι μάλλον κατανοητό το ότι δεν θα μπορούσαν τώρα να δικαιολογήσουν μια τόσο μεγάλη αναδίπλωση ξανανοίγοντας το Dakar σε μεγάλες μοτοσυκλέτες – οι οποίες στο μεταξύ έχουν απογειωθεί από τα 100 άλογα του τότε στα 150+ του σήμερα – αλλά μπορούν κάλλιστα να επιδιώξουν να βάλουν στο παιχνίδι μια από τις δημοφιλέστερες κατηγορίες της αγοράς: τα μεσαία δικύλινδρα.

Είναι προφανές πως η νέα αυτή κατηγορία δεν αποσκοπεί τόσο να προσελκύσει εργοστασιακές ομαδάρες και μεγάλα ονόματα, μα περισσότερο απευθύνεται στον χομπίστα που βλέπει το Dakar στα όνειρά του. Όπως κάποιες ανάλογης λογικής κατηγορίες, λ.χ. η Original by Motul, έχουν αποδειχθεί πολύ πετυχημένες στους ιδιώτες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, το ίδιο ακριβώς μπορεί να ισχύσει και για τα δικύλινδρα 450.

Αναμένοντας πλέον τις επίσημες τεχνικές προδιαγραφές της νέας κατηγορίας, ήδη ξέρουμε τις πρώτες υποψήφιες: BMW F450GS, CFMOTO 450MT και QJMOTOR SRT450RX, αλλά και μερικές άλλες προτάσεις που χτίζονται πάνω στον δικύλινδρο της CFMOTO όπως οι FB Mondial MUD 450 και Moto Morini Alltrhike, δείχνουν έτοιμες να στηθούν στην εκκίνηση του Dakar του 2028, ενώ, αν το όριο κυβισμού που θα τεθεί το επιτρέπει, δεν αποκλείουμε και άλλες κατασκευές βασισμένες σε μοντέλα παραγωγής όπως τα Honda NX500, Kawasaki KLE500, Rieju Aventura 500 κ.ά.

Όπως επίσης δεν μπορούμε να αποκλείσουμε μια νέα ομοβροντία adventure 450-500 κυβικών στην EICMA της επόμενης χρονιάς, τροφοδοτούμενη από την ευκαιρία για ένα νέο πεδίο δόξης που ανοίγεται.