Η Ducati στην EICMA 2017

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/11/2016

Με τον Claudio Domenicali για άλλη μια χρονιά να χαμογελάει μέχρι τα αυτιά του, η Ducati παρουσίασε έξι νέα μοντέλα για το 2017, αν φυσικά συμπεριλάβουμε και το Supersport που είδαμε στην Κολονία και ξαναπαρουσιάστηκε στο Μιλάνο. Φέτος είδαν σε live streaming την παρουσίαση της Ducati πάνω από 400.000 άτομα, ενώ πέρσι ήταν 100.000 και την πρώτη φορά μόλις 50.000. Οι λόγοι που οι άνθρωποι στην εταιρεία πετάνε από την χαρά τους είναι πολλοί. Χάρη στην σειρά Scrambler για πρώτη φορά στην ιστορία τους είδαν τις πωλήσεις να ξεπερνούν τις 55.000 μονάδες και η αγωνιστική πορεία στα Superbike και στα MotoGP, έκλεισε με νίκες. Όμως πέρα από τα οφθαλμοφανή, αυτό που θα πρέπει να μας τραβήξει την προσοχή είναι η παρουσίαση του Monster 797.

Η επιστροφή της Ducati στην κατηγορία των απλών, λiτών (…και ελπίσουμε προσιτών οικονομικά) μοτοσυκλετών είναι κάτι που έλειπε τα τελευταία χρόνια από την γκάμα της εταιρείας η οποία είχε στραφεί μόνο σε πελάτες με βαθιές τσέπες και χοντρά πορτοφόλια. Νομίζουμε ότι η ιταλική εταιρεία με το Monster 797 απλώνει ξανά το χέρι της σε ένα κοινό που είχε παραμελήσει. Όσο για την Multistrada 950, που έχει τον κινητήρα του Hypermotard 939, ο οποίος είναι όμως 937 κυβικά, σίγουρα έχουμε να πούμε πολλά στο μέλλον. Λογικά η τιμή της θα βρίσκεται πιο κοντά στα BMW F 800 GS, Honda Africa Twin και KTM 1090 παρά στα μεγάλα 1200. Βέβαια με 114 ίππους δεν την λες “μικρή” μοτοσυκλέτα. Μας αρέσει επίσης που δεν ακολουθεί την λογική την μεγάλης αδερφής της που ο υποψήφιος πελάτης πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε 17’’ ή 19’’ ίντσες τροχούς. Η 950 έχει μόνο μία διάσταση τροχών (όπως στα R 1200 GS της BMW) και μπορείς απλώς να διαλέξεις μεταξύ χυτών ή ακτινωτών. Φυσικά η Full Carbon 1299 Superleggera με τα 220 άλογα και τα 162 κιλά είναι η τεχνολογική βιτρίνα των Ιταλών για φέτος, όμως τα νέα Scrambler Café Racer (!!!!... σαν να λέμε Enduro-Street ένα πράγμα) και το Desert Sled είναι τα μοντέλα που θα πουλήσουν περισσότερο. Το πρώτο έρχεται για να αντιπαρατεθεί με το Triumph Street Cup και το άλλο κοιτάζει προς την μεριά του BMW R9T GS που δεν έχουμε δει ακόμα αλλά ξέρουμε ότι θα δούμε σύντομα.
Για το κάθε μοτοσυκλέτα ξεχωριστά κάντε κλικ πάνω στα ονόματα των μοντέλων που ακολουθούν:

1299 Superleggera
Multistrada 950
Monster 1200/1200S
Monster 797
Scrambler Café Racer / Desert Sled

Το Video όλης της παρουσίασης:

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»