Ανανέωσε και ο Dovizoso με την Ducati – Τέλος ο Iannone από του χρόνου

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/5/2016

Η Ducati ανακοίνωσε χθες ότι κατέληξαν σε συμφωνία με τον Andrea Dovizioso, ανανεώνοντας το συμβόλαιό του μέχρι και το 2018. Ο Ιταλός που ξεκίνησε την συνεργασία του με το εργοστάσιο της Bologna το 2013 θα είναι για τα επόμενα δύο χρόνια ο team mate του Jorge Lorenzo πάνω στη σέλα των εργοστασιακών Dedsmosedici. "Είμαι πολύ χαρούμενος που καταλήξαμε σε αυτή τη συμφωνία με την Ducati ώστε να συνεχίσουμε αυτή την περιπέτεια που ξεκίνησε το 2013", δήλωσε ο Dovi και συνέχισε λέγοντας "Όλα αυτά τα χρόνια δουλέψαμε σκληρά και καταφέραμε να φέρουμε το Desmosedici σε ένα υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού και γι' αυτό είμαι πεπεισμένος ότι σύντομα θα λάβουμε την ανταμοιβή που μας αξίζει".
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Luigi Dall'Igna, του ανθρώπου που ανέλαβε να αναστήσει και να περάσει σε έναν νέο κεφάλαιο το Desmosedici: "Δεν είναι εύκολο να πάρεις μια τέτοια απόφαση, ειδικά όταν έχεις δύο σπουδαίους αναβάτες όπως οι δύο Andreas. Είμαστε ευτυχείς που ο Dovizioso συμφώνησε να παραμείνει μαζί μας για τα επόμενα δύο χρόνια και μαζί του μπορούμε να συνεχίσουμε την επιτυχημένη δουλειά που αρχίσαμε πριν από τέσσερα χρόνια, ώστε να κατακτήσουμε τους στόχους που έχουμε θέσει. Λυπάμαι για τον Andrea Iannone, ο οποίος δεν θα συνεχίσει μαζί μας μετά το πέρας της σεζόν. Ο Andrea έχει κάνει σπουδαία δουλειά όλα αυτά τα χρόνια και συνεισφέρει σημαντικά στην εξέλιξη του Desmosedici GP. Γι' αυτό θέλουμε να τον ευχαριστήσουμε και θα κάνουμε γι' αυτόν ό,τι καλύτερο μπορούμε στους αγώνες που απομένουν, ώστε να επιτύχει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα".
Με αυτά τα δεδομένα, φαίνεται πως θα επιβεβαιωθούν οι υποθέσεις μας για την αλλαγή του σκηνικού στις ομάδες από την επόμενη σεζόν, καθώς εκτός εξαιρετικού απροόπτου αύριο θα ανακοινωθεί από την Yamaha η μεταγραφή του Vinales, με τον Iannone να οδεύει προς αντικατάστασή του στην εργοστασιακή ομάδα της Suzuki.

https://bit.ly/MOTO_676

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.