Gigi Dall'Igna: "Σκεφτόμαστε για αντίποινα στην Honda!"

Τα λέει "έξω από τα δόντια" ο Team Manager της Ducati
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/3/2019

Ο Gigi Dall'Igna, ο άνθρωπος που έφερε ουσιαστικά την αναγέννηση της Ducati στα MotoGP, βρέθηκε αναμενόμενα στο επίκεντρο της προσοχής αμέσως μετά τον αγώνα του Qatar, μιας και το θέμα του αγώνα ήταν η καταγγελία και στη συνέχεια η έφεση που κατέθεσαν τέσσερις ομάδες (Honda, Suzuki, KTM και Aprilia) σχετικά με τα αεροδυναμικά βοηθήματα που χρησιμοποίησε η Ducati στο ψαλίδι και στον μπροστινό τροχό. Χθες, ο Dall'Igna έδωσε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στο ιταλικό Skyl, μιλώντας για την κίνηση αυτή των τεσσάρων ομάδων χωρίς υπεκφυγές ή μασώντας τα λόγια του.
Στην ερώτηση για το αν εκπλήσσεται που για πρώτη φορά στην σύγχρονη εποχή των MotoGP τα αποτελέσματα ενός αγώνα δεν έχουν επικυρωθεί, ο Ιταλός αρχιμηχανικός είπε ότι έμεινε έκπληκτος ιδιαίτερα από την αντίδραση της Honda, καθώς πρόκειται για ένα εργοστάσιο που εκτός από πρωταγωνιστής είναι και ένας από τους "πατέρες" των MotoGP, μαζί με την Ducati και την Yamaha. Γι' αυτό άλλωστε μέχρι σήμερα, όλα τα τεχνικά θέματα λυνόντουσαν μέσω του Συνδέσμου των κατασκευαστών ή σε συνεργασία με τον Τεχνικό Διευθυντή των MotoGP. Του προκάλεσε λοιπόν μεγάλη εντύπωση το ότι η Honda αμφισβήτησε τις αποφάσεις του αρμόδιου οργάνου και δήλωσε ότι σκέφτονται να προχωρήσουν σε αντίστοιχη καταγγελία εναντίον τους. Όπως είπε, θεωρούν ότι τα αεροδυναμικά φτερά των Honda είναι επικίνδυνα, όχι μόνο για το πώς είναι κατασκευασμένα, αλλά και για το ότι με τόσο λεπτή βάση θα μπορούσαν να παραμορφωθούν εξαιτίας του φορτίου και να συμπεριφερθούν ως κινητά εξαρτήματα, κάτι που απαγορεύεται από τους κανονισμούς.


Αυτό όπως καταλαβαίνουμε όλοι, είναι η αρχή μιας αλυσίδας γεγονότων που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε χιονοστιβάδα, καθώς αν ξεκινήσει ο "χορός" των αμφισβητήσεων των αποφάσεων του Danny Aldridge, του Τεχνικού Διευθυντή των MotoGP, κάτι τέτοιο δεν θα είχε τελειωμό, αφού όπως επισημαίνει και ο Dall'Igna σε κάθε αγώνα θα μπορούσε να υπάρξει κι από μια αφορμή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχει και η απάντησή του στο ερώτημα αν περίμεναν μια τέτοια κίνηση από τις τέσσερις ομάδες, όπου ο Gigi Dall'Igna απάντησε αρνητικά, κάτι που έρχεται σε αντιπαράθεση με τις δηλώσεις του Pit Beirer από την ΚΤΜ, ο οποίος παραδέχτηκε πως η έφεση ήταν έτοιμη από πριν διότι είχαν προηγηθεί προειδοποιήσεις τόσο προς τον Τεχνικό Διευθυντή, όσο και προς την ίδια την Ducati. Ο ίδιος θεωρεί ότι το όλο θέμα έγινε για να τους εμποδίσει η Honda να χρησιμοποιήσουν ένα εξάρτημα που πληροί τις τεχνικές προδιαγραφές, ενώ τα υπόλοιπα εργοστάσια αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν σε μια κατάσταση που, κατά την γνώμη του, τα φέρνει σε δύσκολη θέση.
Ο Dall'Igna πάντως εμφανίστηκε ήρεμος και σίγουρος ότι θα δικαιωθούν και ότι θα αποδειχθεί ότι τα εξαρτήματα τοποθετήθηκαν για την ψύξη των ελαστικών, κάτι που όπως υποστηρίζει, αποδεικνύεται και με εργαστηριακά τεκμήρια. Είναι μάλιστα τέτοιος ο βαθμός σιγουριάς τους, που δεν έχουν σκεφτεί καν ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις τους ή αν θα απευθυνθούν στο CAS, σε αντίθετη περίπτωση.
Αντιθέτως, ο Team Manager της Ducati ήταν ιδιαίτερα καυστικός στην εξήγησή του για τους λόγους που προέβησαν οι ομάδες στην ένσταση. Σύμφωνα λοιπόν με τον ίδιο, η ΚΤΜ και η Aprilia θα έπρεπε να ασχολούνται με κάτι άλλο αυτή την περίοδο και όχι με την κατάθεση ένστασης. Θα έπρεπε να προσπαθούν να εξελίξουν τις μοτοσυκλέτες τους, λέγοντας ανοικτά πλέον την άποψή του πως τα δύο εργοστάσια είναι υποδεέστερα της Ducati. Αντιθέτως, η Suzuki και η Honda θα μπορέσουν να αποκτήσουν ένα ισχυρό πλεονέκτημα σε έναν πιθανό μηδενισμό του Dovizioso στον πρώτο αγώνα. Σε ό,τι αφορά την Yamaha, ο Dall'Igna είπε πως δεν τον εκπλήσσει το γεγονός ότι επέλεξε να μείνει έξω από αυτή την "συμμαχία", καθώς αυτή θεωρεί ότι είναι η σωστή στάση. Η Yamaha έπραξε σωστά αναζητώντας διευκρινήσεις μέσα από τα Σύνδεσμο και δεν προέβη σε τέτοιες ενέργειες. Θεωρεί ότι η Yamaha, η Honda και η Ducati αποτελούν τους ιδρυτές των σύγχρονων MotoGP και γι' αυτό το λόγο θα έπρεπε να έχουν μια πιο αθλητική προσέγγιση στο σύστημα. Επεσήμανε επίσης το γεγονός ότι η Yamaha είχε χρησιμοποιήσει ένα αντίστοιχο εξάρτημα πέρσι και κανείς από τους ανταγωνιστές της δεν παραπονέθηκε, ενώ η Ducati δέχεται πιέσεις από τους αντιπάλους για όλες τις τεχνολογικές καινοτομίες που εισάγει, ο οποίες όμως τόνισε πως βρίσκονται εντός των κανονισμών.


Κλείνοντας, ο Dall'Igna δήλωσε πως όλη αυτή η κατάσταση κάνει ουσιαστικά καλό στην Ducati και ότι πάντοτε θα προσπαθούν να δίνουν το καλύτερο που μπορούν στους αναβάτες τους, χωρίς να εκφοβίζονται από αντίστοιχες κινήσεις των αντιπάλων τους. Ελπίζει ότι όλο αυτό θα αποτελέσει ένα μεμονωμένο συμβάν που θα λήξει με την βοήθεια της λογικής από όλες τις πλευρές, με στόχο την βελτίωση του σπορ. Τέτοιες ενέργειες όμως, θεωρεί ότι αφαιρούν μέρος της αξιοπιστίας τόσο του πρωταθλήματος όσο και της ομοσπονδίας, κάτι που μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο σε όλους όσοι ζουν για το άθλημα, πιστεύουν στο άθλημα και που χαίρονται μπροστά στις τηλεοράσεις τους κάθε φορά που ο Dovizioso κάνει κάτι τόσο υπέροχο, όπως αυτό που έκανε στο Qatar.

 

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.