Χωρίζουν οι δρόμοι Yamaha - Lorenzo - UPDATE

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/4/2016

Αυτό που μέχρι σήμερα κυκλοφορούσε ως φήμη του στιλ "ο κόσμος το 'χει τούμπανο…" επιβεβαιώθηκε και επίσημα με το δελτίο τύπου που έδωσε στην δημοσιότητα η Yamaha Racing. Σύμφωνα με αυτό, λοιπόν, η Yamaha Motor Co. Ltd ανακοίνωσε "το τέλος της συνεργασίας της με τον Jorge Lorenzo στο τέλος του 2016, όπου ο Lorenzo θα μεταπηδήσει σε νέες αγωνιστικές προκλήσεις."
Η μέχρι τώρα θητεία του, από το 2008 που πρωτοπήγε στην εργοστασιακή ομάδα της Yamaha, "μετράει" τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα στα MotoGP (2010, 2012 και 2015), 41 νίκες και 99 φορές (όσες και το νούμερο του Ισπανού) στο βάθρο σε σύνολο 141 συμμετοχών!
Μέσα από την ίδια ανακοίνωση, η Yamaha ευχαριστεί τον Lorenzo για την συνεισφορά του στις αγωνιστικές επιτυχίες της εταιρείας, ενώ προσβλέπει σε ακόμη περισσότερες για το υπόλοιπο της φετινής σεζόν, στους 15 αγώνες που απομένουν. Επίσης, η εταιρεία του εύχεται ό,τι καλύτερο για το μέλλον του και εγγυάται ότι η Movistar Yamaha MotoGP θα του παρέχει πλήρη υποστήριξη προκειμένου να κατακτήσει τον τέταρτο τίτλο του στα MotoGP.
Έχοντας ήδη εξασφαλισμένη την συμμετοχή του Rossi για το 2017 και το 2018, η Yamaha θα ανακοινώσει την πλήρη σύνθεση των αναβατών της εργοστασιακής της ομάδας για τις επόμενες χρονιές σε σύντομο διάστημα, μόλις υπογράψει συμβόλαιο και με τον δεύτερο αναβάτη. Οι φήμες μιλούν για την μεταγραφή του Maverick Vinales, αλλά μέχρι να πέσουν οι υπογραφές τα πάντα είναι ανοιχτά.
Πλέον είναι θέμα ωρών να βγει και η ανακοίνωση της Ducati για την έναρξη της συνεργασίας τους, ενώ γίνεται λόγος για απολαβές της τάξης των 25 εκατομμυρίων ευρώ για δύο χρόνια. Πλέον, η διαμάχη μεταξύ των Rossi και Lorenzo παίρνει μια συναρπαστική τροπή, καθώς ο Ισπανός θα πολεμήσει όχι απλώς να τα καταφέρει εκεί που απέτυχε ο Γιατρός (έστω και μια νίκη με το Desmosedici θα είναι θρίαμβος, για να μη μιλήσουμε για κατάκτηση πρωταθλήματος…), αλλά να φέρει την Ducati πίσω στις επιτυχίες, αφού την τελευταία φορά που βρέθηκαν στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου ήταν το 2010 με τον Casey Stoner.

 

UPDATE - Η Ducati ανακοινώνει την συνεργασία με τον Lorenzo!

Μ’ ένα λακωνικό δελτίο τύπου, η Ducati ανακοίνωσε ότι έφτασε σε συμφωνία με τον Jorge Lorenzo για τις σεζόν 2017 και 2018, ώστε να αγωνιστεί με την Ducati Desmosedici GP

Προφανώς και δεν χρειαζόταν κάτι παραπάνω από δύο γραμμές για το χειρότερα φυλασσόμενο μυστικό στην σύγχρονη ιστορία του MotoGP. Δεν υπάρχει αναφορά στο ύψος της συμφωνίας, ωστόσο είναι πιθανό να μιλάμε για ανάμεσα στα 11-14 εκατομμύρια τον χρόνο. Αυτό που μένει τώρα είναι να δούμε αν θα επιβεβαιωθούν και τα σενάρια για τις μεταγραφές Viñales και Iannone…

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.