Lin Jarvis: "Ο Lorenzo ήρθε στη Yamaha ως αντικαταστάτης του Rossi"

Αποκαλύψεις για το παρασκήνιο της μεταγραφής
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/1/2020

Ο Jorge Lorenzo μεταπήδησε στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP όντας δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία των GP250, υπογράφοντας, ως εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha και team mate του Valentino Rossi, το 2008. Από την πρώτη κιόλας στιγμή ήταν έντονα αντιληπτή η εχθρικότητα μεταξύ των δύο αναβατών, ειδικά όταν ο νεαρός –τότε- Ισπανός, πήρε την pole position στο ντεμπούτο του στην κατηγορία, ενώ στον τρίτο αγώνα πήρε την πρώτη του νίκη στα MotoGP.

Η Yamaha βρέθηκε με δύο "ντίβες" στο box της που ανταγωνιζόντουσαν μεταξύ τους για το ποιος θα αποτελέσει το "πρώτο όνομα" της ομάδας, με αποκορύφωμα τον περίφημο τοίχο που υψώθηκε μέσα στο γκαράζ της ανάμεσα στους δύο αναβάτες, με πρωτοβουλία του Rossi, προκειμένου να μην υπάρχει "διαρροή" δεδομένων. Αυτόματα δημιουργήθηκε η απορία σε όλο τον κόσμο σχετικά με το πώς θα μπορούσε να διαχειριστεί η Yamaha μια τόσο δύσκολη κατάσταση, η οποία ωστόσο της έφερε τρεις παγκόσμιους τίτλους (το 2008 και το 2009 με τον Rossi, και το 2010 με τον Lorenzo, πριν φύγει ο Rossi για την ομάδα της Ducati), αλλά και ποιο ήταν το σκεπτικό πίσω από μια τέτοια απόφαση, που ήταν δεδομένο ότι θα έφερνε ένταση μέσα στα πιτς.

Μια συνέντευξη που έδωσε στο CNN το αφεντικό της Yamaha Racing, Lin Jarvis, ρίχνει φως στο μυστήριο και εξηγεί σε μεγάλο βαθμό πώς έφτασαν τα πράγματα ως εκεί. Όπως, λοιπόν, δήλωσε χαρακτηριστικά, ο σχεδιασμός της Yamaha δεν ήταν ποτέ να συνυπάρξουν Rossi και Lorenzo στο ίδιο γκαράζ, αφού στην Yamaha περίμεναν πως ο Γιατρός θα πήγαινε στην Formula 1, κάνοντας μια μεγάλη στροφή στην καριέρα του.

Πράγματι, το 2006, ο Rossi είχε πραγματοποιήσει πολλές και επιτυχημένες δοκιμές με αυτοκίνητα F1, ενώ ήταν γνωστό πως η FIA ήταν "ζεστή" στην ιδέα να έχει στις τάξεις της έναν σούπερ σταρ του βεληνεκούς του Rossi.

Όμως, αυτή η κίνηση δεν έγινε ποτέ, με αποτέλεσμα οι Rossi και Lorenzo να επιδοθούν σε μια σκληρή κόντρα για το ποιος θα είναι ο επικρατέστερος μέσα στην ομάδα. Η κόντρα αυτή συνεχίστηκε και το 2013, όταν ο Rossi επέστρεψε στην Yamaha μετά τα δύο "πέτρινα χρόνια" στην Ducati, μέχρι που ακολούθησε την ίδια πορεία ο Lorenzo το 2017, όταν και μετακόμισε στους "κόκκινους".

"Η αντιπαλότητα είχε χτυπήσει κόκκινο, γιατί ο Rossi ήταν ο κυρίαρχος μέχρι εκείνη την στιγμή και ο Lorenzo ήταν ο νεοεισερχόμενος σφετεριστής", είπε ο Jarvis. "Είναι δύσκολη η διαχείριση όταν έχεις δύο κορυφαίους αναβάτες στην ομάδα, αλλά όταν το καταφέραμε, κατακτήσαμε τρεις φορές σερί και τους τρεις τίτλους στα MotoGP. "Όταν έχεις ανταγωνιστικούς αναβάτες ανεβαίνει το επίπεδο της ομάδας, σπρώχνει ο ένας τον άλλον και απλά ελπίζεις να μην αποδειχθούν αυτοκαταστροφικοί. Εμείς γελούσαμε, γιατί όταν προσλάβαμε τον Jorge ως rookie, πριν καν βρεθεί στα MotoGP, τον προσλάβαμε ως αντικαταστάτη του Rossi, διότι θεωρούσαμε ότι ο Valentino θα αποσυρθεί και θα πήγαινε στην Formula 1. Αυτό συνέβη το 2006, και τότε κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι ο Lorenzo θα αποσυρόταν πριν τον Valentino! Η ζωή είναι περίεργη μερικές φορές…"

 

 

Νέα μείωση 10 σεντς στο ντίζελ ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός – Οι ανατιμήσεις την έχουν ήδη καταπιεί

Είκοσι μέρες μετά την εξαγγελία για προσωρινές μειώσεις τιμών σε βενζίνη και ντίζελ με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, έρχεται επέκταση του μέτρου για το πετρέλαιο κίνησης
fuel
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/7/2026

Στις 7 Ιουλίου 2026 ο πρωθυπουργός είχε ανακοινώσει μειώσεις 10 σεντς στις λιανικές τιμές της βενζίνης και 5 στο ντίζελ κίνησης για όλη τη διάρκεια του Καλοκαιριού, με τα χρήματα να προκύπτουν χάρη στη χρηματοδοτική συμβολή των διυλιστηρίων.

Στο μεταξύ όμως ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο έχει αναζωπυρωθεί τις τελευταίες εβδομάδες και η τιμή του πετρελαίου έχει ξαναπάρει τον ανήφορο κι έτσι, μετά το “ευχάριστο” διάλειμμα που έριξε τις τιμές στα ελληνικά πρατήρια στα επίπεδα των 1,80+ ευρώ, η βενζίνη έχει ξανανέβει στα 2 ευρώ παρά τα μέτρα που είχε εξαγγείλει ο πρωθυπουργός.

Έτσι την Κυριακή 26 Ιουλίου στην τακτική του ενημέρωση ο επικεφαλής της κυβέρνησης ανακοίνωσε περαιτέρω μείωση 10 σεντς, αυτή τη φορά αποκλειστικά στο ντίζελ και όχι και στη βενζίνη, εμφανώς στοχεύοντας κυρίως στον επαγγελματικό κλάδο, με το συνολικό όφελος να διαμορφώνεται στα 15 σεντς ανά λίτρο ντίζελ.

Το πρόβλημα είναι πως αυτό το όφελος έχει ήδη εξανεμιστεί, καθώς η μέση πανελλαδική τιμή του ντίζελ κίνησης είχε φορτωθεί με επιπλέον 17,5 σεντς από τις 10 ως τις 23 Ιουλίου χάρη στη νέα αναζωπύρωση στο μέτωπο Ιράν-ΗΠΑ. Το ίδιο συνέβη και με τη βενζίνη, καθώς η αύξηση της χονδρικής τιμής σε αυτό το διάστημα όχι απλώς εξαφάνισε τα 10 σεντς, αλλά εν τέλει η τιμή στην αντλία αυξήθηκε προς 2,4 σεντς ανά λίτρο κατά μέσο όρο.

Η πραγματικότητα δυστυχώς είναι πως οι προσωρινές αυτές μειώσεις στα καύσιμα κίνησης μοιάζουν τόσο αποτελεσματικές ως θεραπεία στην ακρίβεια όσο ένα τσιρότο σε σπασμένο κόκκαλο, ωστόσο υπάρχει πάντα ο αντίλογος πως χωρίς αυτές τα 2 ευρώ ανά λίτρο της βενζίνης θα ήταν 2,10.

Από την άλλη έχουμε θίξει τόσες και τόσες φορές το πραγματικό πρόβλημα που είναι ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης και γενικά η υπερφορολόγηση των καυσίμων η οποία, όχι μόνο αναλογεί σε πάνω από το 60% της τιμής στην αντλία, αλλά επιπλέον λειτουργεί και ως αντικίνητρο στη μείωση τιμών για να μην χάσει το κράτος τα αντίστοιχα αυξημένα έσοδα.

Σε έναν ιδανικό κόσμο η πολιτική εξουσία θα έπρεπε να βοηθήσει τους πολίτες της λαμβάνοντας μέτρα με ουσιαστικό αποτέλεσμα, όπως έκαναν τόσες και τόσες κυβερνήσεις άλλων χωρών στην Ευρώπη που έβαλαν χέρι σε φόρους και ΦΠΑ για να διατηρήσουν τις τιμές σε βιώσιμα επίπεδα και μάλιστα όχι μόνο για την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, αλλά όσο διαρκεί ο πόλεμος και οι ανατιμήσεις που αναπόφευκτα δημιουργεί. Αυτά βέβαια αν στο τέλος της ημέρας θες να κάνεις πραγματικό έργο, ειδάλλως αρκούν οι εξαγγελίες που γράφουν όμορφα στο γυαλί και τίποτα περισσότερο.