MotoGP Test, Qatar: H "σούμα" της πρώτης ημέρας

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/3/2016

Με τα λάστιχα να μην έχουν κρυώσει ακόμη από τις δοκιμές του Phillip Island, το "τσίρκο" των MotoGP μετακόμισε στο Qatar για την τελευταία πρόβα τζενεράλε, πριν τον πρώτο αγώνα που θα πραγματοποιηθεί στην πίστα της Losail στις 20 Μαρτίου.
Η πρώτη μέρα δοκιμών βρήκε τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες της Yamaha να καταλαμβάνουν την πρώτη και την τρίτη θέση (Jorge Lorenzo και Valentino Rossi αντίστοιχα), με τις M1 να δείχνουν πιο έτοιμες από τους αντιπάλους τους και προσαρμοσμένες καλύτερα στα νέα δεδομένα για το 2016.

Παρά το γεγονός ότι η πίστα άνοιξε στις 16:00 τοπική ώρα, σχεδόν όλοι οι αναβάτες περίμεναν την δύση του ηλίου για να μπουν μέσα στην πίστα προκειμένου να αποφύγουν τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Στην έρημο όμως οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι μεγάλες, με αποτέλεσμα να είναι κρύα η επιφάνεια της ασφάλτου, ενώ υπήρχαν και μεγάλα τμήματα καλυμμένα με σκόνη λόγω του αέρα. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε τον Lorenzo να συνεχίσει την πρόοδό του από τις προηγούμενες δοκιμές της Sepang και της Αυστραλίας και να γίνει ο πρώτος αναβάτης που έσπασε το φράγμα του 1'55, με ταχύτερο χρόνο στο 1'55.452, σχεδόν μισό δευτερόλεπτο ταχύτερος από τον team mate του Valentino Rossi. Ο Ισπανός δήλωσε πως έχει πολύ καλή αίσθηση με όλα τα ελαστικά της Michelin, πολύ καλύτερη απ' ό,τι στο Phillip Island, αλλά τα ηλεκτρονικά χρειάζονται περισσότερη μελέτη και βελτίωση. Εστίασε όμως στο ότι στον αγώνα θα πρέπει να περιμένουμε εκπλήξεις γιατί έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα και σίγουρα θα είναι ένας αγώνας διαφορετικός απ' ό,τι έχουμε συνηθίσει τα τελευταία τέσσερα με πέντε χρόνια.

Ο "Γιατρός" μπήκε κι αυτός ορεξάτος και δεν πτοήθηκε από μια, ευτυχώς, ανώδυνη πτώση που είχε στο ξεκίνημα των δοκιμών. Επανήλθε πολύ γρήγορα και συνέχισε με την αναζήτηση του καλύτερου στησίματος της Μ1, σε συνθήκες ίδιες με αυτές που θα επικρατούν στον επερχόμενο αγώνα, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στα αποτελέσματα της πρώτης μέρας με χρόνο 1'55.894. "Ξεκίνησα με άσχημο τρόπο", δήλωσε ο Rossi, "καθώς μετά από δέκα στροφές έπεσα, ευτυχώς όχι με μεγάλη ταχύτητα (70km/h), αλλά είχα υπερβολική κλίση και γλίστρησε ο πίσω τροχός. Παρόλα αυτά επέστρεψα με την δεύτερη μοτοσυκλέτα και έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Είναι η τρίτη πίστα που οι Yamaha είναι ανταγωνιστικές. Όπως και στο Phillip Island έτσι κι εδώ, ο Jorge, ο Vinales κι εγώ είμαστε οι πιο δυνατοί αναβάτες. Ο χρόνος μου είναι λίγο καλύτερος από τις περσινές δοκιμές και πλέον έχουμε αποφασίσει ότι θα τρέξουμε με την μοτοσυκλέτα που είναι πιο κοντά στο περσινό Μ1. Είμαστε ήδη σε race-mode"!


Πολύ θετικά ήταν το κλίμα και τα αποτελέσματα για την ομάδα της Suzuki, καθώς ο Maverick Vinales δείχνει συνέχεια και συνέπεια στην εκπληκτική του απόδοση μετά την Αυστραλία, καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση της πρώτης ημέρας, ενώ ο Aleix Espargaro συνέχισε με την ομάδα του την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του μένοντας στην 11η θέση. Ο Vinales επικεντρώθηκε στο τελικό σετάρισμα του κινητήρα, κυρίως σε ό,τι αφορά τα ηλεκτρονικά και το συνολικό στήσιμο, ενώ δοκίμασε τόσο το παλιό πλαίσιο όσο και το καινούργιο του 2016. Μάλιστα, μετά το πέρας των δοκιμών δήλωσε ότι δεν μπορούσε να πιστέψει τον χρόνο που έκανε όταν είδε τα χαρτιά με τα αποτελέσματα.

Ο έτερος Ισπανός team mate του είχε πιο δύσκολο έργο, καθώς είχε μια πτώση προς το τέλος της ημέρας, γεγονός που δεν του επέτρεψε να εκμεταλλευτεί όλο τον διαθέσιμο χρόνο. Παρόλα αυτά δήλωσε ότι αποκόμισε θετικές εντυπώσεις και ότι βρήκε ένα καλύτερο στήσιμο σε σχέση με την Αυστραλία που τον έχει οδηγήσει στην σωστή κατεύθυνση.
Μαζί με τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες, παρών ήταν και ο Takuya Tsuda, αναβάτης εξέλιξης της Suzuki, ο οποίος συνέχισε την εξέλιξη του seamless κιβωτίου ώστε να τροφοδοτήσει τους μηχανικούς με τα απαραίτητα δεδομένα για να αποφασίσουν κι αυτοί με τη σειρά τους το πότε θα τοποθετηθεί το νέο κιβώτιο με seamless λειτουργία, τόσο στα ανεβάσματα όσο και στα κατεβάσματα των ταχυτήτων.


Τα χαμόγελα δεν έλειψαν και από τα πιτς της Ducati, με την ομάδα να κάνει λόγο για έναν θετικό απολογισμό της πρώτης μέρας στο Losail. Άλλωστε, η τέταρτη θέση του Iannone και η έβδομη του Dovizioso ήταν αρκετές για να γεμίσουν με αισιοδοξία το Team Ducati. Οι δύο αναβάτες μπήκαν στην πίστα δύο ώρες μετά την έναρξη και συμπλήρωσαν αρκετούς γύρους ο καθένας δουλεύοντας πάνω στο στήσιμο του Desmosedici. "Επιτέλους βρήκαμε τις απαντήσεις που ψάχναμε", δήλωσε ο Iannone. "Αξιολογήσαμε δύο διαφορετικά πλαίσια και επικεντρωθήκαμε στο να δουλέψουμε μεθοδικά και με ηρεμία, γράφοντας πολλούς γύρους. Προς το παρόν μπορώ να κάνω καλά γυρολόγια μόνο με λάστιχα που τα έχω οδηγήσει πολύ, οπότε πρέπει να βρω τρόπο να εκμεταλλευτώ τα νέα ελαστικά από την αρχή".

Ο Dovizioso είπε κι αυτός ότι τα καινούργια ελαστικά έχουν μια περίεργη αίσθηση, υπό την έννοια ότι κάθε φορά χρειάζεται εξοικείωση μαζί τους και κάθε φορά χρειάζεσαι λίγο παραπάνω χρόνο, γιατί όσο γράφει γύρους τόσο καλύτερους χρόνους πετυχαίνει, γι' αυτό και οι καλύτεροι χρόνοι σημειώνονται –παραδόξως- στο τέλος.
Στο στρατόπεδο της Honda το κλίμα δεν ήταν τόσο ευχάριστο, αφού και οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες πάλευαν για να βρουν τις σωστές ρυθμίσεις. Τόσο ο Marquez όσο και ο Pedrosa μπήκαν αργά στην πίστα για να αποφύγουν τις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά είχαν να αντιμετωπίσουν την αυξημένη υγρασία που δυσκόλευε το έργο τους. Χρειάστηκαν περισσότερη προσπάθεια απ' ό,τι περίμεναν για να βρουν ένα καλό σετάρισμα, ενώ οι ομάδες τους έχουν προγραμματίσει μεγάλες αλλαγές για τη δεύτερη μέρα προκειμένου να έρθουν τα καλά αποτελέσματα. Ο Marquez έχει ως στόχο την βελτίωση του RC213V στις εισόδους και τις εξόδους των στροφών, ενώ και οι δύο θα επικεντρωθούν στις ρυθμίσεις των πλαισίων –καθώς χρησιμοποιούν διαφορετικό πλαίσιο ο καθένας, αλλά βιώνουν τα ίδια προβλήματα- που θα τους επιτρέψουν μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στη στροφή.


"Ξέραμε ότι αυτή πίστα είναι μια από τις δυσκολότερες για εμάς φέτος", δήλωσε ο Marquez που σημείωσε τον δέκατο καλύτερο χρόνο της ημέρας και συνέχισε λέγοντας ότι έχασε μεγάλο ποσοστό της εμπιστοσύνης του καθώς "δυσκολευόμαστε πολύ στις στροφές. Απέχουμε από το σημείο που θέλουμε να βρεθούμε και παρόλο που στην Αυστραλία τα πήγαμε καλά, εδώ έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε διαφορετικά πράγματα. Δουλεύουμε πάνω σε όλους τους τομείς και ψάχνουμε να βρούμε την σωστή κατεύθυνση για να κινηθούμε. Νιώθω καλύτερα στα φρένα πριν τις εισόδους των στροφών, αλλά πρέπει να δουλέψουμε στις εξόδους γιατί εκεί χάνουμε πολύ χρόνο".


Ο Pedrosa που έμεινε στην 13η θέση είπε πως τον δυσκόλεψε ιδιαίτερα η πίστα λόγω της σκόνης, γι' αυτό και δεν έκανε πολλούς γύρους. Έκανε λόγο για κάποιες ιδέες που έχουν σχετικά με την αυριανή μέρα, χωρίς όμως να γνωρίζουν στην ομάδα του αν θα δώσουν τις πολυπόθητες λύσεις που προσδοκούν. Αξίζει να σημειωθεί ότι το πρώτο Honda στην κατάταξη της πρώτης μέρας ήταν αυτό το Cal Crutchlow που τερμάτισε στην όγδοη θέση.


Εξαιρετική ήταν η απόδοση και των δορυφορικών Ducati, με τον Redding να σημειώνει τον πέμπτο χρόνο, καθώς δηλώνει πιο ανταγωνιστικός και με μεγαλύτερο κίνητρο για φέτος, ενώ ο Hector Barbera ήταν έκτος, μόλις ένα δέκατο του δευτερολέπτου πίσω από τον Redding.
Οι δοκιμές στο Qatar θα διαρκέσουν μέχρι και την Παρασκευή 4 Μαρτίου.

Αποτελέσματα 1ης Ημέρας

Αναβάτης

Ομάδα (Μοτοσυκλέτα)

Ταχ. Γύρος/Διαφορά

1. Jorge Lorenzo

Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)

1'55.452

2. Maverick Viñales

Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)

1'55.880/+0.428

3. Valentino Rossi

Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)

1'55.894/+0.442

4. Andrea Iannone

Ducati Team (Desmosedici GP16)

1'56.119 +0.667

5. Scott Redding

Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)

1'56.213/+0.761

6. Hector Barbera

Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)

1'56.320/+0.868

7. Andrea Dovizioso

Ducati Team (Desmosedici GP16)

1'56.388/+0.936

8. Cal Crutchlow

LCR Honda (RC213V)

1'56.510/+1.058

9. Bradley Smith

Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)

1'56.517/+1.065

10. Marc Marquez

Repsol Honda Team (RC213V)

1'56.523/+1.071

11. Aleix Espargaro

Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)

1'56.552/+1.100

12. Pol Espargaro

Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)

1'56.747/+1.295

13. Dani Pedrosa

Repsol Honda Team (RC213V)

1'56.910/+1.458

14. Yonny Hernandez

Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)

1'57.021/+1.569

15. Loris Baz

Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)

1'57.121/+1.669

16. Jack Miller

Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)

1'57.850/+2.398

17. Michele Pirro

Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)

1'57.891/+2.439

18. Tito Rabat

Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)

1'58.016/+2.564

19. Stefan Bradl

Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

1'58.066/+2.614

20. Eugene Laverty

Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)

1'58.269/+2.817

21. Hiroshi Aoyama

Honda Test Rider (RC213V)

1'58.744/+3.292

22. Alvaro Bautista

Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

1'58.753/+3.301

23. Takuya Tsuda

Suzuki Test Rider (GSX-RR)

2'00.578/+5.126

 

Yamaha Tracer 9 GT – Πολυτελής τουρισμός στη Μέση Γη

Το χλιδάτο ταξίδι δεν χρειάζεται ατελείωτα κυβικά και αχόρταγα άλογα. Αν κατέχεις την τέχνη, ένας μεσαίος κυβισμός αρκεί για την ευτυχία του σπορ τουρίστα
yamaha tracer 9 gt
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/7/2026

Η μοτοσυκλέτα που η Yamaha περιγράφει ως sport touring εκφράζει τη σύγχρονη εκδοχή αυτής της κατηγορίας, όπως έχει εξελιχθεί παράλληλα με το δημοφιλέστερο είδος της παγκόσμιας αγοράς, τις adventure.

Αν πριν μια δεκαετία το εξ ορισμού sport touring μοντέλο της ιαπωνικής εταιρείας ήταν το FJR 1300, σήμερα η ανάλογη οικογένεια στη γκάμα της Yamaha απαρτίζεται σχεδόν αποκλειστικά από Tracer 7 και 9 – συν ένα Niken GT.

Βαριά κληρονομιά

Το 2025 συμπληρώθηκε μια δεκαετία από την πρώτη εμφάνιση του Tracer 900, το οποίο είχε αναλάβει ένα σπουδαίο όσο και δύσκολο έργο, να διαδεχθεί τον προγενέστερο θρύλο ονόματι TDM 900. Το καθήκον αυτό έγινε ακόμη πολυτιμότερο όταν το FJR 1300 αφαιρέθηκε οριστικά από την ευρωπαϊκή γκάμα sport touring το 2020.

MT-09 Tracer 2015
MT-09 Tracer 2015

Στις τρεις γενιές που μεσολάβησαν η Yamaha το ανανέωσε το 2018 και το 2021, με την πρώτη να μας συστήνει την πολυτελέστερη έκδοση Tracer 900 GT.

Σήμερα απολαμβάνουμε την τέταρτη γενιά του μεγάλου Tracer, αναβαπτισμένη ως Tracer 9 από την προηγούμενη γενιά του 2021, αυτή που περιγράφαμε ως “το καλύτερο Tracer που έβγαλε ποτέ η Yamaha”, χαρακτηρισμός που κατά συνέπεια ισχύει και για το φετινό μοντέλο.

Η σχέση του ΜΟΤΟ με τα Tracer δεν ξεκίνησε γραμμένη με χρυσά γράμματα, καθότι ήμασταν εκείνοι που είχαμε αναδείξει τα ζητήματα ευστάθειας της πρώτης γενιάς που κανείς άλλος δεν έθιξε παρά μόνο όταν βγήκε η δεύτερη. Γιατί τότε έπρεπε να εξηγήσουν την αλλαγή στο ψαλίδι και θυμήθηκαν πως ήταν καλό που μεγάλωσε το μεταξόνιο γιατί πριν δεν ήταν ιδιαίτερα σταθερή μοτοσυκλέτα, όπως εξαρχής γράφαμε.

Tracer 900 GT 2018
Tracer 900 GT 2018

Crossover μεταξύ κατηγοριών

Το πλέον σταθερό Tracer λοιπόν ήταν αυτό της τρίτης γενιάς, ενώ ήταν και η πρώτη φορά που πλησίασε σε συμπεριφορά και εξοπλισμό την επόμενη κατηγορία, έχοντας τα ίδια ηλεκτρονικά – με κυριολεκτικά τις ίδιες μονάδες ελέγχου – με την αντίστοιχη Ducati Multistrada αλλά σε χαμηλότερη τιμή. Είχε φυσικά την ίδια διαφορά και στο γκάζι, όμως σε έναν επαρχιακό γεμάτο στροφές το γκάζι περισσεύει και τα υπόλοιπα δυναμικά χαρακτηριστικά είναι αυτά που αναδεικνύονται.

Αυτά που περιγράφουμε για το Tracer 9 του 2021 ισχύουν μέχρι κεραίας και για την τρέχουσα γενιά του μοντέλου, στην οποία οι αλλαγές δεν χαλούν αυτήν την συνταγή που με κόπο τελειοποίησε η Yamaha.

Ήταν πολύς μακρύς ο δρόμος για να φτάσουμε εδώ, στην μοτοσυκλέτα που έχει αλλάξει την κατηγορία και κυριολεκτικά έσωσε τη Yamaha Ευρώπης από βέβαιο οικονομικό μαρασμό. Αν δεν πετύχαινε το Tracer και μαζί του ολόκληρη η οικογένεια των MT, το μέγεθος της Yamaha στην Ευρώπη δεν θα ήταν σε επίπεδο κορυφής, όπως είναι τώρα.

Στη δυσκολότερη αγορά του κόσμου, την Ευρωπαϊκή, η Yamaha πόνταρε πολλά στην επιτυχία του Tracer και το ρίσκο απέδωσε στο 100%.

Ένα ακόμη ρίσκο που δικαίωσε τη Yamaha ήρθε με την τρίτη έκδοση. Διότι το μοντέλο αυτό σοβαρεύει, αποκτά άλλο κόστος κι ανεβαίνει η τιμή ρισκάροντας να μπει φρένο στην εμπορική του πορεία. Έχοντας αλλάξει το όνομά του σε Tracer 9 πλέον, γίνεται το καλύτερο Tracer που είχε υπάρξει ποτέ, όπως εξηγήσαμε νωρίτερα. Στο τρέχον μοντέλο η Yamaha έχει ήδη κάνει το δύσκολο βήμα και δεν χρειάζεται να πάρει άλλο ρίσκο αυτή τη φορά, διαθέτοντας πια ένα Tracer για όλους, με διάφορες εκδόσεις και, για πρώτη φορά, μια αυτόματη έκδοση στην οικογένεια.

Tracer 9 GT

Πέντε πόντοι κάνουν τη διαφορά

Το Tracer 9 GT αποτελούσε ως το 2025 τον κορωνίδα της οικογένειας, ενώ με την τελευταία ανανέωση του μοντέλου η Yamaha δεν προέβη σε σαρωτικές αλλαγές, αλλά περισσότερο σε έναν fine tuning που ξεκινά από την εμφάνιση. Η πιο ουσιώδης επικαιρότητα γύρω από την τέταρτη γενιά Tracer 9 έγκειται αφενός στην άφιξη της έκδοση GT+ με ραντάρ, καθώς και η προσθήκη κατ’ επιλογή της αυτόματης-ημιαυτόματης μετάδοσης Υ-ΑΜΤ. Χάρη σε αυτά τα δύο νέα συστήματα η γκάμα των Tracer 9 εμπλουτίστηκε με νέες επιλογές, ικανές να καλύψουν κάθε γούστο και κάθε τσέπη.

Το στάνταρ Tracer 9 GT με χειροκίνητο κιβώτιο συνιστά ένα πληρέστατο sport touring σύνολο, χτισμένο πάνω σε μια βάση που εξαρχής ενδεικνυόταν για τον μαγικό συνδυασμό ταξίδι και στρίψιμο, ενώ στην τρέχουσα γενιά είναι και πιο ευρύχωρο από πριν για δύο άτομα, καθώς το υποπλαίσιο έχει επιμηκυνθεί κατά 50 χιλιοστά. Αυτά τα μόλις 5 εκατοστά είναι αρκετά για ν’ αλλάξει το τρίγωνο της εργονομίας θέσης οδήγησης και να μεγαλώσει η απόσταση μαρσπιέ και πίσω σέλας.

Το βασικό χαρακτηριστικό που διαχωρίζει το GT από το βασικό μοντέλο είναι οι ημιενεργές αναρτήσεις της Kayaba με το σύστημα KADS, που έχει εξελιχθεί ειδικά για το Tracer 9. Για να μιλήσουμε πίσω από τις γραμμές του μάρκετινγκ, αυτό σημαίνει πως ο αλγόριθμος που έχει ο κατασκευαστής των αναρτήσεων προσαρμόστηκε στα δεδομένα της μοτοσυκλέτας και αυτό είναι ένα απαραίτητο βήμα που λειτουργεί εμφανώς υπέρ της.

Tracer 9 GT 2021
Tracer 9 GT 2021

Μοτοσυκλέτα να την παίζεις στα δάκτυλα

Επιπλέον, μπορεί κανείς να επιλέξει το Tracer 9 GT με τη μετάδοση Y-AMT, η οποία αφαιρεί από την εξίσωση τη μανέτα συμπλέκτη και τον λεβιέ ταχυτήτων, φέρνοντας στη θέση τους δύο κουμπιά για σειριακό χειρισμό του κιβωτίου ταχυτήτων από την αριστερή άκρη του τιμονιού ή, εναλλακτικά, μια πλήρως αυτόματη μετάδοση που απλοποιεί την οδήγηση αφήνοντας στον αναβάτη μόνο τα βασικά καθήκοντα: γκάζι και φρένο.

Κάποιος που δεν γνωρίζει καλά την ιστορία της Yamaha μπορεί να θεωρήσει πως το Υ-ΑΜΤ συνιστά επαναστατική καινοτομία για την ιαπωνική εταιρεία, ωστόσο επιχειρώντας μια μικρή ιστορική αναδρομή αναδεικνύεται η συμμετρία: πριν μιλούσαμε για το προηγούμενο sport touring ορόσημο της Yamaha, το FJR 1300 που στα μέσα της δεκαετίας του 2000 πρωτοτυπούσε με την έκδοση AS, εξοπλισμένη με τον ημιαυτόματο συμπλέκτη YCC-S (Yamaha Chip Controlled Shifting) και έκανε αυτό που κρύβουν πίσω τους τα δύο αρκτικόλεξα AS, Automatic Shifting.

Πρόκειται για ένα σύστημα που γνωρίζουμε πολύ καλά μέσω του long term MT-09 Y-AMT που απολαμβάνουμε σε καθημερινή βάση. Στην περίπτωση του Tracer 9 ωστόσο η Yamaha έχει ρυθμίσει διαφορετικά το σύστημά της και πολύ σοφά έπραξε, γιατί άλλες απαιτήσεις έχει κανείς από μια γυμνή σπορ μοτοσυκλέτα που έχει χτίσει το όνομά της στον απολαυστικά άτακτο χαρακτήρα της, ενώ το Tracer θέλει να προσφέρει άλλου είδους ανέσεις που πρέπει να ισορροπήσουν δικάβαλο και φορτωμένο ταξίδι με καθημερινή πρακτικότητα.

Το Tracer 9 GT Y-AMT συμπλεκτάρει καλύτερα την πρώτη στις εκκινήσεις από το MT-09, επιδεικνύοντας μιαν ομαλότητα που το συνοδεύει σε όλο το φάσμα των χαμηλών στροφών. Η ευστροφία του τρικύλινδρου CP3 των 119 ίππων έρχεται να πάρει τα κενά της γκαζιέρας από τις μεσαίες στροφές και ιδιαίτερα αν επιλέξεις χειροκίνητη αλλαγή ώστε να αλλάζεις μόνος σου κοντά στην κόκκινη περιοχή και όχι αρκετά νωρίτερα, τότε θα έχεις στο χέρι όλους τους λόγους που το Tracer9 έγινε επιτυχία και μαζί τη συνοδεία ενός αρκετά μπάσου ήχου για τα δεδομένα της τωρινής εποχής, σε σημείο να απορείς για το πώς κατάφερε να περάσει τις νέες αυστηρές προδιαγραφές.

Το κύμα ροπής που καβαλάς μετά τα 60-70 στο κοντέρ είναι απλά η πρώτη ανωφέρεια που σε προϊδεάζει για το επόμενο, το δυνατότερο. Ευτυχώς η δύναμη δεν έρχεται σε σκαλοπάτια και έτσι σερφάρεις συνεχώς σε ένα κύμα ροπής που εκτός από την οδήγηση σε επαρχιακό βοηθά και στο ταξίδι, ώστε οι προσπεράσεις να έχουν αμεσότητα αλλά, το κυριότερο, να ταξιδεύεις με σταθερή ταχύτητα σε χαμηλές στροφές, που είναι σημαντικότερος παράγοντας για τον έλεγχο της κούρασης ακόμη και από την κάλυψη του αέρα.

Το συμβατικό κιβώτιο τώρα, έχει και αυτό ένα βοήθημα που πλησιάζει πολύ την χρήση του αυτόματου κιβωτίου στην χειροκίνητη λειτουργία και αυτό είναι το quickshifter τρίτης γενιάς.

Tracer 9 GT 2025
Tracer 9 GT 2025, η πρώτη γενιά με μετάδοση Υ-ΑΜΤ

Πάμε τώρα στην περίπτωση που στο ένα Tracer 9 GT με το αυτόματο κιβώτιο Y-AMT επιλέξουμε τη χειροκίνητη λειτουργία και στο άλλο έχουμε το quickshifter. Εδώ τώρα η λειτουργεία ταυτίζεται. Αν μάλιστα οδηγούμε σε έναν επαρχιακό δρόμο που δεν παίζει ρόλο η στάση στα φανάρια παρά μόνο οι αλλαγές ταχυτήτων, τότε μπορούμε να συγκρίνουμε τα δύο διαφορετικά κιβώτια σε απόλυτο βαθμό. Με το αυτόματο κιβώτιο μπορείς να κάνεις ακόμη πιο γρήγορη αλλαγή, με τον αριστερό δείκτη απλά πατάς το αντίστοιχο κουμπί και ο ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενος συμπλέκτης επικοινωνεί με την ECU, η ανάφλεξη προσαρμόζεται άμεσα και η αλλαγή είναι λίγο πιο άμεση ειδικά στα ανεβάσματα στις 3 τελευταίες σχέσεις, αντίστοιχα ισχύει αυτό για όλα τα κατεβάσματα.

Για τις τρεις πρώτες σχέσεις αναλόγως του πόσο πολύ έχει ανοίξει το γκάζι, υπάρχει μία ισοβαθμία μεταξύ αυτόματου κιβωτίου και quickshifter. Από εκεί και πέρα όμως και σε όσο πιο σπορ ρυθμό κινείσαι, τόσο εκμηδενίζεται η διαφορά τους

Την πρακτικότητα του αυτόματου κιβωτίου θα την εκτιμήσεις στο ταξίδι από μικρές λεπτομέρειες που ούτε φανταζόσουν πως θα έχουν θετική επίδραση, όπως το να πληρώνεις διόδια και να κάνεις άμεση εκκίνηση μαζεύοντας τσέπες και λοιπά χαρτιά, κάρτες ή ρέστα στα επόμενα μέτρα ενώ είσαι ήδη σε κίνηση.

Θα την εκτιμήσεις επίσης σε κάθε αστική συνθήκη, κάθε φορά που δεν θα ψάχνεις νεκρά στο φανάρι και φυσικά έχοντας αρκετές ρυθμίσεις για να φέρεις τη συμπεριφορά της μετάδοσης στα δικά σου γούστα και τις συνθήκες της στιγμής. Το Υ-ΑΜΤ μπορεί να ρυθμιστεί για short-shifting, δηλαδή να αλλάζει γρήγορα ταχύτητες χωρίς να αφήνει τις στροφές να ανέβουν πολύ, μπορεί εξίσου εύκολα και με το πάτημα ενός κουμπιού να περάσει σε πιο σπορτίφ λειτουργία, αφήνοντας τη βελόνα του στροφομέτρου να σκαρφαλώσει αρκετά ψηλά πριν αλλάξει σχέση.

Αυτή η προσαρμοστικότητα είναι που το κάνει τόσο εύχρηστο σε πληθώρα καταστάσεων, ενώ η χειροκίνητη λειτουργία με τα κουμπιά στο τιμόνι σου δίνει τον έλεγχο στο χέρι και θα συνεχίσει να σε υποστηρίζει ακόμη κι αν θέλεις να οδηγήσεις επιθετικά, όπου πλέον η σειριακή λειτουργία της μετάδοσης αρχίζει να θυμίζει ένα πολύ καλό quickshifter, αλλάζοντας με τα κουμπιά χωρίς καν να κλείνεις το γκάζι.

Tracer 9 GT
Τα όργανα του Tracer 9 GT: 2021 πάνω και 2025 κάτω

Η πολυπλοκότητα είναι απλή

Για τη Yamaha ο κομβικός ρόλος του Tracer 9 GT καθρεπτίζεται στον εξοπλισμό του, ο οποίος είναι αντάξιος μεγαλύτερων και ακριβότερων μοτοσυκλετών.

Ο προσαρμοζόμενος προβολέας Martix LED, τα φώτα στροφής, το ενοποιημένο σύστημα πέδησης που παντρεύει αρμονικά συνδυασμένη πέδηση και ABS, παράλληλα με ένα πρακτικότατο σύστημα Vehicle Hold Control για εύκολες εκκινήσεις σε ανηφόρα, οι ημιενεργητική ανάρτηση της ΚΥΒ, οι τουριστικές ανέσεις όπως ο ηλεκτρικά ρυθμιζόμενος ανεμοθώρακας, το cruise control και η μεγάλη TFT οθόνη 7 ιντσών με ενσωματωμένη πλοήγηση είναι απλώς διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας κεντρικής λογικής: ασφάλεια και άνεση παντού.

Η δε ενοποίηση όλων των ηλεκτρονικών συστημάτων του Tracer 9 GT υπό την ομπρέλα του Yamaha Ride Control, το οποίο αναλαμβάνει να ενορχηστρώσει τα πάντα με μαέστρο την αδρανειακή κεντρική μονάδα έξι αξόνων, αναδεικνύει τη γοητεία της μοτοσυκλέτας όπως εκφράζεται από μια έντονη θεωρητική αντίθεση: τόσα πολλά ηλεκτρονικά συστήματα που μπορεί να ακούγονται περίπλοκα και μπερδεμένα συνεργάζονται αρμονικά χωρίς να ζητούν δεκάδες ρυθμίσεις από τον αναβάτη, που μπορεί να αλλάξει πολύ δραστικά τη μοτοσυκλέτα του με το απλό πάτημα ενός κουμπιού, επιλέγοντας μια μόνο ρύθμιση.

Κι αν θέλει να βουτήξει στα βαθιά των ηλεκτρονικών ρυθμίσεων, η παραμετροποίηση που προσφέρει η Yamaha είναι αναλυτικότατη και ακουμπά τα πάντα, ως τις δέκα σκάλες των θερμαινόμενων γκριπς!

Tracer 9 GT 2026
Tracer 9 GT 2026

Έξυπνη πολυτέλεια

Η Yamaha έχει μείνει έξω από το παιχνίδι των μεγάλων adventure από τότε που σταμάτησε το Super Tenere 1200 και έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στην ασφάλτινη πτέρυγα αυτής της κατηγορίας με μοτοσυκλέτες που διακρίνονται από την όρθια θέση οδήγησης. Εκεί είναι που το Tracer 9 έχει διακριθεί με επιμονή στις αγορές του κόσμου και μεταξύ αυτών στην ελληνική, για να φτάσει σήμερα να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα αναγκών, από την πιο λιτή και απλή βασική έκδοση ως την κορυφαία Tracer 9 GT+ με λίστα εξοπλισμού που γεμίζει εγκυκλοπαίδεια.

Ένα σκαλί πιο κάτω θα βρούμε το δίδυμο των Tracer 9 GT, με παραδοσιακό χειροκίνητο κιβώτιο ή με το Υ-ΑΜΤ, ως ενδιάμεση κορυφή με τις ηλεκτρονικές αναρτήσεις.

Ξεκινώντας λίγο πάνω από τα 16 χιλιάρικα, το GT διατηρεί μια καθαρή απόσταση στην τιμολόγησή του τόσο από το βασικό μοντέλο, όσο και από το ακριβότερο όλων GT+, προσφέροντας υψηλού επιπέδου υπηρεσίες με την πολυτέλεια που κάνει τη διαφορά από το εισαγωγικό Tracer 9 και τη σιγουριά μιας παράδοσης που ξεπερνά τη δεκαετία στις αγορές.

Το καλύτερο Tracer που έβγαλε ποτέ η Yamaha παραμένει εδώ και στην τέταρτη γενιά του με την έκδοση Tracer 9 GT φροντίζει να καλύψει το πολυτελές εύρος της κατηγορίας του με δύο επιλογές που περιστρέφονται γύρω από την μετάδοση Υ-ΑΜΤ, ενώ ταυτόχρονα κλείνει το μάτι στις μεγαλύτερες και ισχυρότερες επιλογές ισορροπώντας με το ένα πόδι στους μεσαίους κυβισμούς και το άλλο στους μεγάλους.

Ετικέτες