Οι ευχές της Brembo για τον Rossi

Μια μοναδική ευχετήρια επιστολή!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/2/2019

Στις 16 Φεβρουαρίου, ο Valentino Rossi κλείνει τα 40 του χρόνια, λίγες μέρες πριν ξεκινήσει μια ακόμη σεζόν πάνω στην αγαπημένη του Yamaha M1. Για μια τόσο ιδιαίτερη επέτειο, η Brembo που αποτελεί συνεργάτη του Γιατρού καθ' όλη την διάρκεια της καριέρας του, θέλησε να του αποστείλει μια ευχετήρια επιστολή, δύο μέρες νωρίτερα από τα γενέθλιά του, την ημέρα –όχι συμπτωματικά- του Αγίου Βαλεντίνου, μέσα από την οποία περιγράφεται γλαφυρά η παράλληλη πορεία τους από τον έναν παγκόσμιο τίτλο στον άλλο:

Αγαπητέ Valentino,
Πριν από 25 χρόνια ερωτευτήκαμε την ευαισθησία σου στο φρενάρισμα και την ανεμελιά σου μετά την γραμμή του τερματισμού. Ήσουν ένα παιδί που πάλευε με μια από τις πιο ποθητές μοτοσυκλέτες των εφήβων της δεκαετίας του '80 και του '90: το Cagiva Mito 125 που το οδηγούσες στο ιταλικό πρωτάθλημα με φρένα της Brembo.
Από εκεί κι έπειτα είχαμε πολύ δρόμο, ή μάλλον πολλή πίστα, πηγαίνοντας πάντα χέρι-χέρι, έστω κι αν στην περίπτωσή μας είναι πιο δόκιμο το χέρι-μανέτα. Πήγες από την Aprilia στην Honda, μετά στην Yamaha, έπειτα στην Ducati και τελικά επέστρεψες στην Yamaha, αλλά ποτέ δεν μας "απάτησες" με μια άλλη εταιρεία φρένων.
Η δική μας περίπτωση είναι μια "ξέφρενη αγάπη", με την ύπαρξη όμως φρένων και μάλιστα πολύ δυνατών. Τίποτε και κανείς δεν κατάφερε να μας χωρίσει. Έχουμε περάσει όμορφες και μερικές λιγότερο όμορφες στιγμές, αλλά πάντοτε ήμασταν κοντά, σε απόσταση ενός δαχτύλου, θα μπορούσαμε να πούμε.
Έχεις καταρρίψει όλα τα ρεκόρ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, με ελάχιστες εξαιρέσεις: 383 εκκινήσεις σε GP, 89 νίκες στην μεγάλη κατηγορία (115 συνολικά), 232 βάθρα σε όλες τις κατηγορίες (εκ των οποίων 196 στα 500 και τα MotoGP), πάνω από 6.000 βαθμοί συγκεντρωμένοι. Τρελά νούμερα, που ήταν αδύνατον να επιτευχθούν χωρίς το τεράστιο ταλέντο και την άσβεστη δίψα για βελτίωση, μέρα με τη μέρα, όπως είναι και η δική μας φιλοσοφία.
Κάναμε κάποιους υπολογισμούς και ανακαλύψαμε ότι μόνο για τους αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, χρησιμοποίησες τα φρένα μας πάνω από 100.000 φορές. Από την άλλη, συνυπολογίζοντας τις ημέρες των ελεύθερων δοκιμαστικών, των χρονομετρημένων και τους γύρους προθέρμανσης, μας έχεις καταναλώσει όσο κανείς άλλος, χωρίς όμως να φθαρεί η σχέση μας: πάνω από 400 μπροστινούς δίσκους, κάτι λιγότερο από 900 τακάκια και πάνω από 250 λίτρα υγρού φρένων.
Με το πέρασμα των χρόνων έχουμε αλλάξει όλοι, αλλά είμασταν τυχεροί γιατί αλλάξαμε μαζί σου. Όταν ήρθες στα 250GP το 1998, αφού είχες κερδίσει τον τίτλο στα 125GP με 11 νίκες σε 15 αγώνες, ένα ρεκόρ που ισχύει ακόμη, ήσουν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν την πιο πρόσφατη προσθήκη της οικογένειάς μας, την ακτινική βάση της δαγκάνας.
Σήμερα, οι ακτινικές δαγκάνες τοποθετούνται ακόμη και σε μοτοσυκλέτες παραγωγής, αλλά εκείνη την εποχή αποτελούσαν μια επαναστατική καινοτομία. Ένιωσες αμέσως άνετα γιατί ήξερες (και ξέρεις ακόμη) ότι μπορούσες πάντοτε να βασίζεσαι σε μας: κάναμε τα πάντα για νιώθεις ωραία. Το παρατήρησες από το ιαπωνικό GP του 1998. Δεν ήταν τυχαίο, που στον τρίτο σου κιόλας αγώνα στην κατηγορία ανέβηκες στο βάθρο. Από τότε δεν έχεις σταματήσει να χρησιμοποιείς ακτινικές δαγκάνες.
Κάπως έτσι ήμασταν κοντά και το 2017, βοηθώντας σε να επανέλθεις στους αγώνες μόλις 22 μέρες μετά το σπάσιμο της κνήμης και της περόνης σου. Χάρη στην μανέτα του πίσω φρένου στον αντίχειρα, φροντίσαμε το δεξί σου πόδι, όπως είχαμε κάνει στο παρελθόν για τον Mick Doohan.


Μερικές φορές, φυσικά, υπήρξαν παρεξηγήσεις όπως τότε που προσπέρασες τον Sete Gibernau με ένα φρενάρισμα εκτός ορίων, δηλώνοντας μετά τον αγώνα ότι "φρέναρα με τα χέρια, τα πόδια και τ' αφτιά", παραλείποντας εντελώς εμάς. Δεν το κρατήσαμε όμως και σε συγχωρήσαμε. Ή τότε που κέρδισες το GP στην Ν. Αφρική το 2004, τον πρώτο αγώνα που έτρεξες με Yamaha, όταν γονάτισες μπροστά στην μοτοσυκλέτα. Για μια στιγμή νομίζαμε ότι θα μας φιλούσες, αντί γι' αυτό τα χείλη σου άγγιξαν το φαίρινγκ της M1. Ξεπεράσαμε την αρχική ζήλεια και καταλάβαμε ότι έτσι έπρεπε να γίνει.


Ήσουν πάντοτε πολύ σχολαστικός, όπως κάποιος που θέλει να κερδίζει πολύ και δεν μένει ικανοποιημένος από τίποτε λιγότερο. Δεν είναι σύμπτωση ότι ήσουν ο πρώτος και ο μοναδικός μέχρι στιγμής που έχεις παγκόσμιους τίτλους με πέντε διαφορετικούς κυβισμούς: 125, 250, 500, 800 και 990cc.
Πάνω απ' όλα όμως, χαρακτηρίζεσαι από μια απαράμιλλη διάρκεια: 20 χρόνια και 311 μέρες από την πρώτη σου νίκη σε GP (Τσεχία 1996) μέχρι την πιο πρόσφατη επιτυχία (GP Ολλανδίας 2017), αλλά μόνο προς το παρόν. Κανείς άλλος αναβάτης στον κόσμο, δεν έχει να επιδείξει ένα τόσο μακρύ σερί επιτυχιών με φρένα της Brembo.
Σήμερα, αγαπητέ Valentino ξεκινά ένα καινούργιο κεφάλαιο της ζωής σου. Σου ευχόμαστε να είσαι ευτυχισμένος σε κάθε πτυχή της ζωής σου, αγωνιστική και μη.
Τα καλύτερα έπονται.
Τα Brembo φρένα σου

 

Πέθανε ο Steve Wise - Ο μόνος αναβάτης στην ιστορία που πήρε νίκες σε AMA MX,SX και Superbike

Ένας άθλος που δύσκολα θα επαληφθεί - Μέλος του AMA Motorcycle Hall of Fame από το 2001
Αντίο Steve Wise
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/1/2026

Νικητής αγώνας στα MX 125, νικητής στα 250 ΜΧ, νικητής στα 250 SX, νικητής στα Superbikes, ΑΜΑ Αθλητής της χρονιάς το 1982, με νίκες στον πρόγονο του σημερινού Supermoto, και βάθρα σε αγώνες Dirt Track, o Steve Wise οδηγούσε ταχύτατα ότι μοτοσυκλέτα έπεφτε στα χέρια του και σε οποιοδήποτε τερέν, ενώ ήταν φυσικό να εισέλθει στο AMA Motorcycle Hall of Fame το 2001. O Wise πέθανε στις 15/1/2026 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 68 ετών.

Ο Steve Wise ήταν από τους πιο πολυτάλαντους αναβάτες στην ιστορία των Η.Π.Α., όμως δεν κατάφερε ποτέ να πάρει Πρωτάθλημα. Κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά θα μπορούσε να είχε καταφέρει αν μετά τη νίκη του στα Superbike δεν είχε σταματήσει τους αγώνες, λόγω τραυματισμών.

Γεννήθηκε στο McAllen του Τέξας, στις 2 Ιουνίου 1957, ξεκίνησε από πολύ νωρίς να παρακολουθεί αγώνες μοτοσυκλέτες, καθώς ο πατέρας του, Gary, ήταν φανατικός με το άθλημα, ενώ είχε και τοπική αντιπροσωπεία για τη Honda. Πρώτα του είδωλα, ο Geboers και ο DeSoto.

Steve Wise

O Steve ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κερδίζοντας το Πρωτάθλημα Motocross στο Τέξας το 1974. Ξεκίνησε να συμμετέχει στα Εθνικά Πρωταθλήματα της ΑΜΑ σε ηλικία μόλις 17 ετών, αρχικά για τις Kawasaki και Honda. Εκεί το 1980 τερμάτισε τρίτος στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ 250 MX του 1980, παίρνοντας και την πρώτη του νίκη.

Παρόλο το απαράμιλλο ταλέντο του, ο Wise έχασε εκείνη την χρονιά τον τίτλο στο ΜΧ λόγω τραυματισμών και εγκαταλείψεων από μηχανικά προβλήματα.

Superbikers

Τις επόμενες δυο χρονιές, το 1981 και 1982 πήρε δυο νίκες στους αγώνες Superbikers (ο πρόγονος του Supermoto) με Honda CR480 μπροστά από τους Andrea Malherve και Eddie Lawson, κάτι που βοήθησε να κλείσει συμβόλαιο για να αγωνιστεί στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ Road Racing του 1982 στη θέση του Freddie Spencer που είχε φύγει για Ευρώπη.

Steve Wise

Εκεί την πρώτη χρονιά συμμετοχής του, ενάντια σε θρύλους όπως ο Kenny Roberts, o Eddie Lawson και ο Wayne Rainey, έχασε τον τίτλο για μόλις… τρεις βαθμους, στην κατηγορία Formula One!

Dirt Track

Η εξαιρετική χρονιά του Τεξανού συνδυάστηκε με μια πολύ καλή -και την πρώτη του στο συγκεκριμένο άθλημα- εμφάνιση σε αγώνα AMA Grand National Dirt Track, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του AMA Pro Athlete of the Year για το 1982.

Steve Wise

Το 1983, ο Wise έγινε ο πρώτος και μοναδικός μέχρι σήμερα νικητής αγώνα MX της ΑΜΑ που καταφέρνει να πάρει νίκη σε Εθνικό Πρωτάθλημα Δρόμου, κερδίζοντας τον αγώνα του Mid-Ohio στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike.

Steve Wise

Δυστυχώς λίγο μετά το κατόρθωμά του αυτό, ο Wise “κρέμασε τα γάντια του” λόγω τραυματισμών, ενώ μετά την αγωνιστική του καριέρα, έγινε... πάστορας (!) ενώ άνοιξε και μεσιτικό γραφείο.

Ο Steve Wise μπήκε στο ΑΜΑ Motorcycle Hall of Fame το 2001, ενώ ήταν Grand Marschal στη διοργάνωση AMA Vintage Motorcycle Days το 2023.

Ετικέτες