100 Colls 2026: 48ωρη πρόκληση αντοχής σε ορεινά περάσματα χωρίς προκαθορισμένη διαδρομή

Μία από τις πιο απαιτητικές μη αγωνιστικές διοργανώσεις μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη επιστρέφει διευρυμένη για το 2026
100 Colls
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/1/2026

Το 100 Colls επιστρέφει το 2026, από τις 24 έως τις 26 Απριλίου, καλώντας για ακόμη μία χρονιά τους αναβάτες να χρησιμοποιήσουν το μυαλό τους όσο και το γκάζι τους.
Στην πέμπτη του έκδοση, το οδοιπορικό έχει αποκτήσει φήμη ως μία από τις πιο σκληρές τουριστικές προκλήσεις μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη, όχι επειδή είναι γρήγορη, αλλά επειδή είναι τεχνική, απρόβλεπτη και απόλυτα δυναμική.

Όποιος περιμένει προκαθορισμένη διαδρομή, χρονομετρήσεις και σημαίες εκκίνησης, απλώς δεν έχει καταλάβει την βασική ιδέα. Το 100 Colls δεν είναι αγώνας και δεν έχει διαδρομή.

Οι συμμετέχοντες λαμβάνουν έναν χάρτη γεμάτο ορεινά περάσματα (colls), το καθένα με διαφορετική βαθμολογία, και έχουν ένα Σαββατοκύριακο για να συγκεντρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους πόντους.
Ποια περάσματα θα επιλέξουν, με ποια σειρά και από ποιους δρόμους, είναι αποφάσεις που καλούνται να πάρουν οι ίδιοι.

100 Colls

Εδώ ακριβώς ξεκινά το πραγματικό παιχνίδι. Ο σωστός σχεδιασμός και η οργάνωση είναι κρίσιμα στοιχεία, όπως και το σωστό στήσιμο της μοτοσυκλέτας, η πλοήγηση και η ειλικρινής αξιολόγηση των δυνατοτήτων αναβάτη και μηχανής.

Ο ανοιξιάτικος καιρός στην περιοχή είναι συχνά απρόβλεπτος στα βουνά και ένα άψογο πλάνο μπορεί να ναυαγήσει τάχιστα. Δεν υπάρχει “σωστή” στρατηγική, μόνο αλλεπάλληλες αποφάσεις και συμβιβασμοί εν κινήσει.

100 Colls

Τα τελευταία χρόνια το 100 Colls έχει ξεπεράσει τους 300 συμμετέχοντες από έως και 10 διαφορετικές χώρες, με ισχυρή παρουσία από τη βόρεια Ευρώπη.

Οι μοτοσυκλέτες adventure κυριαρχούν με τις touring να ακολουθούν και συνολικά με μεγάλη διαφορά από τις υπόλοιπες κατηγορίες, κάτι απολύτως λογικό, αφού εδώ μετράνε η αυτονομία, η αντοχή και η απόλαυση των ορεινών δρόμων, όχι ο απόλυτος χρόνος.

Διασυνοριακή πρόκληση

Η μεγάλη αλλαγή για το 2026 είναι η επέκταση της ζώνης βαθμολόγησης. Για πρώτη φορά, τα περάσματα που “δίνουν πόντους” ξεπερνούν τα όρια της Καταλονίας και επεκτείνονται στη νότια Γαλλία, στις περιοχές Aude και Haute-Garonne.

100 Colls

Αυτό σημαίνει μεγαλύτερες αποστάσεις, περισσότερη ποικιλία και έναν ακόμη πονοκέφαλο στρατηγικής και σχεδιασμού ειδικά για όσους τολμήσουν να περάσουν τα σύνορα αναζητώντας μεγαλύτερες αποδόσεις.

Υπάρχουν τρόπαια για τη συνολική επίδοση καθώς και ειδικές προκλήσεις με την υποστήριξη των χορηγών Garmin, Metzeler και SHAD, για πλοήγηση, αντοχή και την κορυφαία γυναίκα αναβάτη.

100 Colls

Πέρα όμως από τις διακρίσεις, όλοι όσοι τερματίζουν αναγνωρίζονται γιατί στο 100 Colls, η εξερεύνηση των ορεινών περασμάτων είναι ήδη το μεγαλύτερο κατόρθωμα.

Συμμετοχή

Οι εγγραφές ανοίγουν σε δύο φάσεις: 26 Ιανουαρίου για τους βετεράνους και 30 Ιανουαρίου για νέους. Οι θέσεις είναι περιορισμένες και, όπως κάθε χρόνο, εξαντλούνται γρήγορα.

Η συμμετοχή κοστίζει 245 ευρώ ανά αναβάτη, συν 80 ευρώ για συνεπιβάτη. Στην τιμή περιλαμβάνονται χάρτες, σύστημα εντοπισμού (tracking) και το τελικό γεύμα λήξης της διοργάνωσης.

100 Colls

Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στην επίσημη ιστοσελίδα του 100 Colls.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.