"The 2 Wheel Thrill": Η κουλτούρα της μοτοσυκλέτας [Video]

Ένα project του Γιάννη Τρίγκα και της Red Bull
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/5/2019

O Γιάννης Τρίγκας είναι ένα από τα πλέον γνωστά ονόματα του ελληνικού enduro κι ένας από τους πιο δραστήριους αναβάτες, εντός και εκτός αγώνων. Οι διακρίσεις του ξεκινούν το 2004 και μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνουν τίτλους στα πανελλήνια πρωταθλήματα Enduro και Scramble, μετάλλια σε ISDE, αλλά και συμμετοχές στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Enduro και σε αγώνες extreme όπως το Erzberg Rodeo, το Swank Rally on Ice και το Extreme Enduro Partners, "παίζοντας" πάντα κοντά στην κορυφή.
Στα πλαίσια της αγωνιστικής του προετοιμασίας, ο Γιάννης ανέκαθεν έριχνε σημαντικό βάρος στην προπόνηση flat track και μέσα από εκεί βρήκε το επόμενο κίνητρο για τις νέες προκλήσεις που έψαχνε στην μοτοσυκλέτα.

Δίπλα στο σπίτι του στα Τρίκαλα, εκεί όπου είναι και η βάση του, έχει φτιάξει μια μικρή πίστα flat track 200 μέτρων, "λίγο μικρότερη από αυτήν που διοργανώνουν οι Ισπανοί το Superprestigio", όπως λέει και ο ίδιος. Εκεί, εκτός από την προπόνησή του, ο Τρίγκας οραματίζεται και την διοργάνωση αντίστοιχων αγώνων, κάτι που έφτασε πολύ κοντά στο να γίνει πραγματικότητα, ως γύρος του περσινού Dirt Fest, αλλά δυστυχώς δεν υλοποιήθηκε γιατί έπρεπε να αντιμετωπίσει τα νομικά εμπόδια που του έβαλαν οι κάτοικοι της γύρω περιοχής.


Παρ' όλα αυτά, ο Γιάννης δεν πτοήθηκε και προχώρησε σε ένα διαφορετικό project, με την βοήθεια αυτή την φορά της Red Bull, με την οποία διατηρεί συνεργασία εδώ και αρκετά χρόνια, με στόχο αν μυήσει στην μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, "από τα dirtracks στους αγώνες, κι από τα trails σε ορεινές στροφές" όπως περιγράφεται η προσπάθεια, όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κοινό. Πρόκειται ουσιαστικά για μια σειρά τριών ξεχωριστών βίντεο μέσα από τα οποία ο Τρίγκας θα μας ξεναγήσει σε διάφορες πτυχές της μοτοσυκλέτας, από τις χωμάτινες βόλτες και τους αγώνες, μέχρι επισκευές και βελτιώσεις γι' αυτούς που θέλουν να εντρυφήσουν πιο βαθιά στην μοτοσυκλετιστική φιλοσοφία.


Το πρώτο μέρος "1 Down, 4 Up", που μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο, είναι αφιερωμένο στους rookies, στους νεοφώτιστους αναβάτες και την περίοδο εξοικείωσης με τις μοτοσυκλέτες. Το δεύτερο βίντεο που θα βγει στον αέρα, το "The Wolfpack", αφορά το κοινό πάθος και "τρέλα" της μοτοπαρέας που μοιράζονται στιγμές και εμπειρίες στο βουνό, στα πιστάκια ή οπουδήποτε αλλού τους οδηγεί ο κοινός παρονομαστής.

Τέλος, το τρίτο βίντεο "Eyes on the Prize" ασχολείται με όλη την διαδικασία των αγώνων, από την προετοιμασία μέχρι τον ανταγωνισμό και την ένταση που επικρατεί, με στόχο να βοηθήσει τους αναβάτες να ανακαλύψουν τα δικά τους όρια.

Μείνετε συντονισμένοι για την κυκλοφορία των επόμενων βίντεο!

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride