"The 2 Wheel Thrill": Η κουλτούρα της μοτοσυκλέτας [Video]

Ένα project του Γιάννη Τρίγκα και της Red Bull
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/5/2019

O Γιάννης Τρίγκας είναι ένα από τα πλέον γνωστά ονόματα του ελληνικού enduro κι ένας από τους πιο δραστήριους αναβάτες, εντός και εκτός αγώνων. Οι διακρίσεις του ξεκινούν το 2004 και μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνουν τίτλους στα πανελλήνια πρωταθλήματα Enduro και Scramble, μετάλλια σε ISDE, αλλά και συμμετοχές στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Enduro και σε αγώνες extreme όπως το Erzberg Rodeo, το Swank Rally on Ice και το Extreme Enduro Partners, "παίζοντας" πάντα κοντά στην κορυφή.
Στα πλαίσια της αγωνιστικής του προετοιμασίας, ο Γιάννης ανέκαθεν έριχνε σημαντικό βάρος στην προπόνηση flat track και μέσα από εκεί βρήκε το επόμενο κίνητρο για τις νέες προκλήσεις που έψαχνε στην μοτοσυκλέτα.

Δίπλα στο σπίτι του στα Τρίκαλα, εκεί όπου είναι και η βάση του, έχει φτιάξει μια μικρή πίστα flat track 200 μέτρων, "λίγο μικρότερη από αυτήν που διοργανώνουν οι Ισπανοί το Superprestigio", όπως λέει και ο ίδιος. Εκεί, εκτός από την προπόνησή του, ο Τρίγκας οραματίζεται και την διοργάνωση αντίστοιχων αγώνων, κάτι που έφτασε πολύ κοντά στο να γίνει πραγματικότητα, ως γύρος του περσινού Dirt Fest, αλλά δυστυχώς δεν υλοποιήθηκε γιατί έπρεπε να αντιμετωπίσει τα νομικά εμπόδια που του έβαλαν οι κάτοικοι της γύρω περιοχής.


Παρ' όλα αυτά, ο Γιάννης δεν πτοήθηκε και προχώρησε σε ένα διαφορετικό project, με την βοήθεια αυτή την φορά της Red Bull, με την οποία διατηρεί συνεργασία εδώ και αρκετά χρόνια, με στόχο αν μυήσει στην μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, "από τα dirtracks στους αγώνες, κι από τα trails σε ορεινές στροφές" όπως περιγράφεται η προσπάθεια, όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κοινό. Πρόκειται ουσιαστικά για μια σειρά τριών ξεχωριστών βίντεο μέσα από τα οποία ο Τρίγκας θα μας ξεναγήσει σε διάφορες πτυχές της μοτοσυκλέτας, από τις χωμάτινες βόλτες και τους αγώνες, μέχρι επισκευές και βελτιώσεις γι' αυτούς που θέλουν να εντρυφήσουν πιο βαθιά στην μοτοσυκλετιστική φιλοσοφία.


Το πρώτο μέρος "1 Down, 4 Up", που μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο, είναι αφιερωμένο στους rookies, στους νεοφώτιστους αναβάτες και την περίοδο εξοικείωσης με τις μοτοσυκλέτες. Το δεύτερο βίντεο που θα βγει στον αέρα, το "The Wolfpack", αφορά το κοινό πάθος και "τρέλα" της μοτοπαρέας που μοιράζονται στιγμές και εμπειρίες στο βουνό, στα πιστάκια ή οπουδήποτε αλλού τους οδηγεί ο κοινός παρονομαστής.

Τέλος, το τρίτο βίντεο "Eyes on the Prize" ασχολείται με όλη την διαδικασία των αγώνων, από την προετοιμασία μέχρι τον ανταγωνισμό και την ένταση που επικρατεί, με στόχο να βοηθήσει τους αναβάτες να ανακαλύψουν τα δικά τους όρια.

Μείνετε συντονισμένοι για την κυκλοφορία των επόμενων βίντεο!

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες