800.000 κόσμου στην Eicma και πολλοί νέοι!

Όσο και να τα φουσκώσεις, οι εκατοντάδες δεν κρύβονται
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/11/2019

Παρασκευή πρωί 09:20, δέκα λεπτά πριν ανοίξουν οι πύλες για το κοινό και σε ένα από τα πολλά σημεία περισσότεροι από 1.500 επισκέπτες περιμένουν να μπουν! Στις δέκα το πρωί κάθε γωνία της τεράστιας έκθεσης είχε κόσμο, αργότερα τα κενά θα έκλειναν και από το μεσημέρι και μετά μιλούσες για συνωστισμό σε κατάσταση αγοραφοβίας για τους λιγότερο συνηθισμένους. Μία κατάσταση που θα συνέχιζε αμείωτη έως και την Κυριακή το βράδυ, κι ενώ είχε ήδη περάσει μία Πέμπτη με πολύ κόσμο. Στο φετινό Σαλόνι Μοτοσυκλέτας του Μιλάνο, την 77η Eicma, περισσότερο από 800.000 επισκέπτες πέρασαν τις πύλες για να δουν από κοντά τα νέα μοντέλα μοτοσυκλετών και εξοπλισμού αναβάτη...

Ιδιαίτερα αυξημένη η κίνηση στους διαδρόμους τα πρωινά από νεαρούς σε σημείο που αναρωτιέσαι αν υπήρχε γεμάτο σχολείο σε ολόκληρο το Μιλάνο. Στο τέλος θα ανακηρύξουν τις πρώτες ημέρες της Eicma ως σχολική αργία να τελειώνουμε… Λέμε για τις νέες γενιές πως δεν συμπαθούν την οδήγηση και περισσότερο νοιάζονται για το κινητό τους τηλέφωνο, όμως ο νεαρός κόσμος της Eicma φύσαγε αέρα αισιοδοξίας!

Φέτος η Eicma είχε δύο περισσότερες αίθουσες, φτάνοντας τις οκτώ, όταν κάθε μία αγγίζει σε μέγεθος το σύνολο της αντίστοιχης ελληνικής, η οποία και γίνεται με δυσβάσταχτο κόστος για τις ελληνικές αντιπροσωπείες σε σημείο απειλής για τα λειτουργικά τους έξοδα. Έτσι για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης για τα μεγέθη που μιλάμε και την κατάσταση εδώ στην χώρα μας. Από τις δύο περισσότερες αίθουσες, μιάμιση ήταν άνευ ουσίας για το ευρύ κοινό, καθώς φιλοξενούσε ασιατικές εταιρίες που στόχευαν σε χονδρικές πωλήσεις, οι περισσότερες δίχως σαφές πλάνο για κάτι τέτοιο. Για την επιστροφή των κινέζων μετά από μία πενταετία σχεδόν θα το συνεχίσουμε στο τεύχος, τα νούμερα που δίνει η οργάνωση της Eicma είναι εντυπωσιακά. Σίγουρα θα μπορούσε να τα φουσκώνει αν ήθελε, κανείς δεν θα την καταλάβαινε, κανείς όμως δεν έχει και στοιχεία πως έκανε κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι καθόλου δύσκολο να αντιληφθείς πως ο κόσμος ήταν απίστευτα μπόλικος και κατάφεραν να τον διαχειριστούν απροβλημάτιστα.

Για την ακρίβεια, η Eicma έλαβε φέτος την πρώτη παγκοσμίως πιστοποίηση ISO 2021 για έκθεση του είδους, για την διαχείριση του κόσμου και την περιβαλλοντική της ευθιξία. Τα πάντα ήταν άψογα οργανωμένα, τόσο κατά την διάρκεια όπως και πριν αλλά και μετά. Η έκθεση δεν επαναπαύεται στις δάφνες της, τονίζει την έλευσή της σε κάθε σημείο το Μιλάνο, ξεκινώντας με μερικές από τις ακριβότερες βιτρίνες της Ιταλίας! Πώς γιορτάζουν οι Αμερικανοί το Χάλοουιν; Που είναι όλα ντυμένα στο ίδιο μοτίβο, από καταστήματα και δρόμους, μέχρι σπίτια ολόκληρα; Έτσι γίνεται και με την Eicma στο Μιλάνο, οι μοτοσυκλέτες βρίσκονται παντού, μέχρι και σε καταστήματα καλλυντικών.

Η προσέλευση του κόσμου και ιδιαίτερα των νεαρών ηλικιών που έχουμε ανάγκη στην μοτοσυκλέτα, ήταν θεμελιώδης αξίας για την επιτυχία της έκθεσης ως προς αυτό τον τομέα. Ιδιαίτερα πολλοί ήταν και οι Έλληνες επισκέπτες, όχι μόνο οι επαγγελματίες που ήρθαν για την εξερεύνηση νέων συνεργασιών, αλλά και οι μοτοσυκλετιστές που ταξίδεψαν για να δουν τα νέα μοντέλα από κοντά. Έβλεπαν το ΜΟΤΟ και ερχόντουσαν να χαιρετήσουν, παρέες – παρέες ή και club, όπως το T-Max και το NC club…

Τις πρώτες δύο ημέρες, 43.623 επαγγελματίες πέρασαν από την Eicma, το 55% των οποίων ήταν από χώρες εκτός της Ιταλίας, καθιστώντας την, την μεγαλύτερη Έκθεση μοτοσυκλέτας του κόσμου! Με 1.887 εκθέτες κερδίζει τον τίτλο κι από την πλευρά του περιεχομένου. Το καλύτερο σημείο της; Το γεγονός πως για πρώτη φορά έδινε την ευκαιρία σε παιδιά ηλικίας 4 έως 11 ετών, να δοκιμάσουν mini-bikes και μοτοσυκλέτες, ποδήλατα καθώς και να κάνουν εκπαίδευση επί τόπου, δωρεάν! Το κοινό που θέλουμε, το κοινό του μέλλοντος, πέρασε φέτος από την Eicma κι αυτό είναι πιο σπουδαίο από κάθε συγκεντρωτικό νούμερο. Αυτά για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, εδώ για εμάς τα πράγματα θα είναι πάντα διαφορετικά κι αρκετά πιο μίζερα, ιδιαίτερα στην εποχή της οικονομικής κρίσης από την οποία δεν έχουμε σηκώσει το κεφάλι. Εδώ οι νέες γενιές δεν έχουν κλείσει τον κύκλο, ώστε να αρχίσουν να βλέπουν και πάλι τις μοτοσυκλέτες με το ίδιο μάτι. Οι παλιοί δεν κάνουν τον απαραίτητο χώρο, μοιράζοντας τα «εσύ δεν ξέρεις» με το φτυάρι και οι γονείς δεν έχουν περάσει από το «τα μηχανάκια σκοτώνουν» στο πιο σωστό αλλά με κίνδυνο αυτογκόλ: «η έλλειψη παιδείας σκοτώνει…». Η Eicma ακόμη κι αν είχε τον ίδιο κόσμο με πέρσι, και η οργάνωση φούσκωσε κατά 100.000 χιλιάδες το νούμερο, ήταν άκρως πετυχημένη από πλευράς πρόσκλησης ενδιαφέροντος…

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες