ACEM: Κινδυνεύουν 300.000 θέσεις εργασίας!

Δυσοίωνες οι προβλέψεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/3/2020

Η πανδημία του Covid-19 έχει προκαλέσει μια άνευ προηγουμένου κρίση σε παγκόσμιο επίπεδο, με την ζωή όλου του πλανήτη να κάνει κυριολεκτικά… reset! Οι καταστροφικές συνέπειες δεν περιορίζονται μόνο στους θανάτους και στην υγεία των πολιτών όλου του κόσμου, αλλά επεκτείνονται και σε οικονομικό επίπεδο.

Σύμφωνα με τον ACEM (τον Σύνδεσμο των Ευρωπαίων κατασκευαστών μοτοσυκλετών), οι υφιστάμενες συνθήκες έχουν προκαλέσει τεράστια προβλήματα σε εργοστάσια και αντιπροσώπους. Τα αυστηρότατα μέτρα που έχουν παρθεί από τις κυβερνήσεις των κρατών έχουν σταματήσει βίαια τις γραμμές παραγωγής, τις προμήθειες και την εξέλιξη των Euro5 μοντέλων. Δεν είναι υπερβολή αλλά πραγματικότητα, πως ολόκληρη η μοτοσυκλετιστική βιομηχανία έχει μπει πλέον στον πάγο!

Οι πωλήσεις έχουν πέσει κι αυτές κατακόρυφα, μετά και τα περιοριστικά μέτρα κυκλοφορίας που αρχίζουν να ισχύουν σε όλο και περισσότερες χώρες, χτυπώντας όλα τα δίκυκλα, ανεξαρτήτως κατηγορίας. Όλη αυτή η κατάσταση δημιουργεί ένα μεγάλο κλίμα ανασφάλειας στους εμπόρους, οι οποπίοι στην πειοψηφία τους αποτελούν μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις.

Υπό αυτά τα δεδομένα, σύσσωμος ο μοτοσυκλετιστικός κόσμος της Ευρώπης κάνει έκκληση στην Ε.Ε. προκειμένου να ληφθούν μέτρα στήριξης στον συγκεκριμένο κλάδο, ούτως ώστε να διασφαλιστούν οι 300.000 θέσεις εργασίας που συνδέονται μαζί του. Μάλιστα, όπως αναφέρει η ανακοίνωση του ACEM, όλα τα μέλη της μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας στην Ευρώπη, είναι πρόθυμα να συνεργαστούν με την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να επιτευχθεί ο στόχος.

Ο Stefan Pierer, Πρόεδρος του ACEM και CEO της ΚΤΜ δήλωσε: "Η κρίση που προκαλέι η πανδημία του Covid-19 θα δοκιμάσει την ικανότητά μας να ανταπεξέλθουμε σε μια υγειονομική και μια οικονομική κρίση ταυτόχρονα. Τα μέλη του ACEM συνεργάζονται με τις αρχές για τον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού. Ανησυχούμε για την ασφάλεια των εργαζομένων και των συνεργατών μας και βασιζόμαστε σε όσους χαράζουν την στρατηγική για να βρουν λύση τις δύσκολες εβδομάδες και μήνες που έρχονται, ώστε να μην χτυπηθεί βίαια ο κλάδος μας."

Αντίστοιχα, δηλώσεις έκανε και ο Antonio Perlot, Γενικός Γραμματέας του ACEM, προσθέτοντας: "Ο ACEM συνεργάζεται με τα όργανα της Ε.Ε. και τις εκάστοτε κυβερνήσεις για να αντιμετωπιστεί αυτή η ασύμμετρη απειλή. Τα γεγονότα εξελίσσονται ραγδαία και ο ACEM παρακολουθεί την κατάσταση. Ζητάμε από όσους χαράζουν την πολιτική της Ευρώπης να πάρουν τα απαραίτητα μέτρα και να συνεργαστούν, ώστε να προστατέψουν τους πολίτες και την οικονομία μας."

 

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες