Αερόσακοι μοτοσυκλετών: – Δοκιμές σε τελικό στάδιο

Η Toyoda Gosei αναπτύσσει αερόσακους που ενσωματώνονται στην μοτοσυκλέτα και όχι που φοριούνται από τον αναβάτη
Motorcycle-airbag
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/6/2025

Η ιαπωνική εταιρεία Toyoda Gosei (TG), γνωστή για τα συστήματα ασφαλείας που προμηθεύει στην αυτοκινητοβιομηχανία, στρέφεται πλέον και στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, αναπτύσσοντας έναν εξειδικευμένο αερόσακο για μοτοσυκλέτες. Η εταιρεία έχει ήδη ολοκληρώσει τις πρώτες δοκιμές σύγκρουσης με πραγματικές μοτοσυκλέτες και ανδρείκελα, σε μια προσπάθεια να κατανοήσει καλύτερα τη δυναμική των μετωπικών συγκρούσεων και να εξελίξει περαιτέρω το σύστημα.

Ενώ η αγορά έχει κατακλυστεί από μοτοσυκλετιστικούς αερόσακους που προήλθαν από τους αγώνες αρχικά, σχεδόν όλες οι επιλογές είναι αερόσακοι που είτε φοριούνται αυτόνομα από τον αναβάτη, είτε είναι ενσωματωμένοι στον εξοπλισμό του αναβάτη, με αποτέλεσμα παράγοντες όπως οι καιρικές συνθήκες, η φύση, ή και η απόσταση της διαδρομής να λειτουργούν αποτρεπτικά στην χρήση τους, αφήνοντας εκτεθειμένους πολλές φορές και ακόμα και τους λίγους αναβάτες που έχουν επιλέξει να επενδύσουν σε αυτά τα συστήματα για την ασφάλεια τους. Σε σχετικό ερώτημα ανάμεσα σε όσους έχουν ήδη μπουφάν με αερόσακο, το μεγαλύτερο ποσοστό απάντησε πως δεν τον φορά συνέχεια, παρά μόνο σε ταξίδια και βόλτες.

Motorcycle-airbag

Η ανάγκη για ενσωματωμένο στην μοτοσυκλέτα σύστημα υπάρχει σύμφωνα με την Toyoda, καθώς τα παγκόσμια στατιστικά στοιχεία δείχνουν πως περίπου 360.000 οδηγοί δίτροχων και τρίτροχων οχημάτων χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο. Σε αντίθεση με τους επιβάτες αυτοκινήτων που προστατεύονται από αμαξώματα, ζώνες ασφαλείας και πολλαπλούς αερόσακους, οι μοτοσυκλετιστές παραμένουμε ιδιαίτερα εκτεθειμένοι σε τραυματισμούς.

Η τοποθέτηση ενός αερόσακου σε μοτοσυκλέτα αποτελεί τεχνικά απαιτητικό έργο, λόγω περιορισμένου χώρου και πιο πολύπλοκης συμπεριφοράς σε σύγκρουση. Κατά την τελευταία δοκιμή, η TG μελέτησε πώς αναπτύσσεται ο αερόσακος κατά τη διάρκεια μετωπικής σύγκρουσης και πώς αυτός αλληλοεπιδρά με τον αναβάτη τη στιγμή της πρόσκρουσης. Τα πρώτα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, αν και η εταιρεία αναγνωρίζει πως χρειάζεται περαιτέρω ανάπτυξη.

Το επόμενο βήμα περιλαμβάνει πραγματικές δοκιμές σε συνδυασμό με προηγμένες προσομοιώσεις, με σκοπό την τελειοποίηση του συστήματος. Εάν στεφθεί με επιτυχία, η προσπάθεια αυτή θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα εποχή ενσωματωμένων συστημάτων προστασίας για μοτοσυκλετιστές.

Motorcycle-airbag

Αν και δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη πότε θα κυκλοφορήσει εμπορικά το σύστημα ή ποιος κατασκευαστής θα το υιοθετήσει πρώτος, θεωρείται πλέον ζήτημα χρόνου. Οι τεχνολογίες ασφαλείας απασχολούν όλο και περισσότερο τον κόσμο της μοτοσυκλέτας, με τη Honda ήδη να έχει αναπτύξει δικό της πρωτότυπο σύστημα αερόσακου για μοτοσυκλέτες που διατίθεται εμπορικά στην ταξιδιωτική ναυαρχίδα της, Goldwing.

 

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.