Africa Eco Race: Πάτησε Αφρική ακολουθώντας την «παραδοσιακή» διαδρομή – Με Ténéré 700 World Raid οι Alessandro Botturi και Pol Tarres!

Από 15 – 30 Οκτωβρίου. Πρώτο stage 18/10
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/10/2022

Το Rally Africa Eco Race έκανε κιόλας τα πρώτα δύο σκέλη σε αφρικανικό έδαφος, έχοντας ξεκινήσει στις 15/10 από το Μονακό και ακολουθώντας την παραδοσιακή διαδρομή του Rally Dakar, ενώ είναι και το μόνο Rally που διασχίζει πολλές διαφορετικές αφρικανικές χώρες. Μία διαδρομή που ακόμη και τώρα δεν την αναλαμβάνει ταξιδιωτικός πράκτορας.

Με τις προηγούμενες ημέρες να ξοδεύονται σε τεχνικό έλεγχο και στην διάσχιση της Μεσογείου, σήμερα 19/10 ολοκληρώθηκε η πρώτη μεγάλη ειδική διαδρομή καθώς η χθεσινή ήταν μόλις 93 χιλιόμετρα έχοντας άλλα 605χλμ μετάβασης. Σήμερα όμως συμπλήρωσαν 448χλμ ειδικής διαδρομής και έτσι το 2ο σκέλος μας έδωσε την πρώτη εικόνα του αγώνα.

Σήμερα λοιπόν σε μία τόσο δύσκολη ημέρα ο Alessandro Botturi κατάφερε να τερματίσει πρώτος οδηγώντας ένα από τα δύο Ténéré 700 World Raid που αποτελούν εργοστασιακή συμμετοχή της Yamaha Motor Europe. Το δεύτερο το οδηγεί -ποιος άλλος- ο Pol Tarres ενώ υπάρχουν αρκετά ακόμη Tenere 700 στον αγώνα.

Ο Alessandro Botturi κατάφερε να κρατήσει πίσω του τον Stefan Svitko έναν εξαιρετικά ικανό από το Rally Dakar αναβάτη που αγωνίζεται με μία κανονική Rally Specs KTM, χωρίς να αποτελεί εργοστασιακή συμμετοχή της KTM.

Βέβαια στην γενική κατάταξη ο Svitko είναι πρώτος και ο Botturi τρίτος με πέντε λεπτά διαφοράς, αλλά σε κάθε περίπτωση μία εξαιρετική επίδοση για το Tenere 700 που κυνηγά της Rally μοτοσυκλέτες.

Alessandro Botturi και Pol Tarres αγωνίζονται στην ειδική κατηγορία Raid +700Β για λογαριασμό της εργοστασιακής ομάδας της Yamaha, Yamaha Ténéré World Raid Team, σε συνεργασία με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Riders for Health, και με εκκίνηση το Μονακό θα φτάσουν σε δεκαπέντε ημέρες στο Dakar.

Οι δύο Ténéré 700 World Raid έχουν εξοπλιστεί μέσα από το πρόγραμμα GYTR της Yamaha και τον μακρύ κατάλογο που περιλαμβάνει με στόχο να αντέξουν τα 6.000 χιλιόμετρα που θα καλυφτούν σε 12 σκέλη.

Μπορεί η Yamaha να αποχώρησε από το Dakar, συνεχίζει όμως την παρουσία της στους αγώνες Cross-Country, όχι όμως στην κατηγορία των μονοκύλινδρων 450 κ. εκ., αλλά σε αγώνες που επιτρέπουν να αγωνιστούν μοτοσυκλέτες με περισσότερα κυβικά και κυλίνδρους, δηλαδή μοντέλα της κατηγορίας Adventure.

Αυτό επιβεβαιώνει αυτά που είχαμε γράψει στις αρχές του έτους, όταν δημοσιεύσαμε την είδηση της αποχώρησης της εργοστασιακής ομάδας από το Dakar.

Με την τεράστια εξοικονόμηση πόρων από την αποχώρηση της Yamaha, από το Π.Π. Cross-Country Rallies και το Dakar, η εταιρεία μπορεί να επικεντρωθεί στην προώθηση των Αdventure μοντέλων της με πολύ μικρότερο κόστος από πριν. Η έξοδος από την «βαριά» κατηγορία των εξιδεικευμένων Rally της δίνει την δυνατότητα να εξοικονομήσει πόρους, προωθώντας ταυτόχρονα την κατηγορία που αυτή τη στιγμή είναι η πιο εμπορική.

Έχοντας συμμετοχή σε 44 Dakar η Yamaha έπρεπε είτε να ακολουθήσει τον δρόμο της Honda κάνοντας μία μεγάλη επένδυση για να καταφέρει να αποκαθηλώσει την KTM που είχε το μεγαλύτερο σερί νικών στην ιστορία του Dakar, είτε να αποτραβηχτεί και να μην παίξει καθόλου αυτό το παιχνίδι, από την στιγμή που από όλο το πρωτάθλημα W2RC το κοινό παρακολουθεί κατά βάση το Dakar και μόνο. Από την στιγμή που έχει αποφασίσει να επικεντρώσει την χωμάτινη γκάμα της με συγκεκριμένο τρόπο, η επιλογή της είναι επιχειρηματικά σωστή, παρόλο που θα ήθελε κανείς να βλέπει περισσότερα πρωτότυπα Yamaha Rally να αγωνίζονται στην βασική κατηγορία.

Με αφορμή το AER, η Yamaha δίνει τη δυνατότητα σε έναν τυχερό να κερδίσει μία μοτοσυκλέτα ίδιων προδιαγραφών με αυτές που θα αγωνιστούν στο θεσμό με το νικητή να έχει μάλιστα την ευκαιρία να οδηγήσει μαζί με τον Pol Tarres ή τον Alessandro Botturi, μία εμπειρία που σίγουρα μένει αξέχαστη. Ο διαγωνισμός γίνεται σε συνεργασία με τους φιλανθρωπικούς οργανισμούς Two Wheels for Life και Riders for Health. Όλα τα έσοδα του διαγωνισμού θα διατεθούν στην ΜΚΟ Riders for Health.

Το λινκ του διαγωνισμού: https://www.yamahamotorforriders.com/?home_page

Μετά την νίκη τον περασμένο Απρίλιο, του Tunisian Dessert Challenge, η Ténéré 700 World Raid, θα αγωνιστεί στα μέρη που αποτέλεσαν την έμπνευση για το όνομά της. Η ακύρωση της προγραμματισμένης εκκίνησης του AER το Μάρτιο του 2022, έδωσε και το χρονικό πλαίσιο στην Yamaha, ώστε να ετοιμάσει καλύτερα τη μοτοσυκλέτα μετά και την εμπειρία του TDC.

 

 

Ετικέτες

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.