Αγώνας Αθήνα – Γιβραλτάρ, όπως Dakar!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

29/1/2016

Μακρινό και ακριβό Dakar στην Νότια Αμερική, ή 9.000 χιλιόμετρα στην Ευρώπη, με εκκίνηση από την Αθήνα; Εντάξει, δεν συγκρίνονται, όμως το Αθήνα – Γιβραλτάρ έχει ουσιαστικές διαφορές: Απευθύνεται σε ιδιώτες και ερασιτέχνες, όχι σε εργοστασιακές ομάδες και επαγγελματίες αναβάτες. Μπορείς να τρέξεις με ό,τι μοτοσυκλέτα θέλεις, από rally replica έως παλιά on-off, μονοκύλινδρη ή δικύλινδρη. Δηλώνει εξ αρχής πιο χαλαρό, πιο παρεΐστικο, για όσους θέλουν να απολαύσουν ασφάλτινες και χωμάτινες διαδρομές στα Βαλκάνια και τη Νότια Ευρώπη. Μέσα σε 15 μέρες, διασχίζει 14 χώρες. Σε αντίθεση με τους περισσότερους αγώνες rally raid, είναι μόνο για μοτοσυκλέτες κι όχι για αυτοκίνητα και φορτηγά. Επιπλέον, ξεκινά από την Αθήνα, από την κλειστή πια πλαζ της Βούλας, όπου θα γίνει ο τεχνικός έλεγχος, ο πρόλογος και η εκκίνηση.

 

Οι διαδρομές κάθε μέρας είναι συνήθως 500-600 χιλιόμετρα, ενώ έχει και κάποιες με λίγα, για ξεκούραση, και χωρίζονται σε απλές και ειδικές. Η πλοήγηση και η καταγραφή θα γίνεται με GPS, και η διαδρομή θα δίνεται στους συμμετέχοντες την προηγούμενη. Υπάρχουν και μέρες κυρίως ασφάλτινες, αλλά και μέρες με 90% χώμα, οπότε η επιλογή μοτοσυκλέτας παίζει φυσικά ρόλο, αλλά δεν απαιτείται να έχεις μια ακριβή rally replica για να τρέξεις. Η συμμετοχή κοστίζει 1.900 ευρώ, κι εκεί δεν περιλαμβάνονται βενζίνες, διατροφή και διαμονή σε ξενοδοχείο, υπάρχει όμως η δυνατότητα διαμονής με σκηνή στο bivouac του αγώνα. Η οργάνωση θα κουβαλά ένα κιβώτιο για τον κάθε αγωνιζόμενο.

 

 

 

 

Οι αναβάτες θα φτάσουν στην Αθήνα στις 27 Μαΐου, μέρα που θα ξεκινήσει και ο τεχνικός έλεγχος. Την επομένη, ολοκληρώνεται ο τεχνικός έλεγχος και γίνεται ο πρόλογος, που θα μετράει για την εκκίνηση της πρώτης μέρας αλλά και στην συνολική κατάταξη. Στις 29, ξεκινά ο κανονικός αγώνας, με 555 χιλιόμετρα και bivouac στα Τρίκαλα, αφού περάσει από Αράχωβα, Ιτέα, ορεινή Ναυπακτία, Καρπενήσι, λίμνη Πλαστήρα και Μουζάκι. Η διαδρομή στην Ελλάδα θα συνεχιστεί προς Μέτσοβο, Γρεβενά, Καστοριά και Πρέσπες, για να περάσει στην FYROM και να καταλήξει στο Debar, δίπλα στα Αλβανικά σύνορα, άλλα 553 χιλιόμετρα. Και μετά, πάει λέγοντας, Αλβανία, Μαυροβούνιο, Βοσνία, Κροατία, Σλοβενία, Ιταλία...

Ο τερματισμός στο Γιβραλτάρ θα γίνει στις 12 Ιουνίου.

 

Οι συμμετοχές λήγουν τέλη Απριλίου, και περιορίζονται στις 200. Προλαβαίνετε λοιπόν...   

 

 

 

 

 

 

 

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»