Δύο θέματα που αφορούν το σωληνάκι του μπροστινού φρένου
Από τον
Λάζαρο Μαυράκη
4/3/2020
Η Yamaha ανακοίνωσε δύο ανακλήσεις που για πρόβλημα στα φρένα του R3. Και οι δύο ανακλήσεις, που δημοσιεύθηκαν μέσα στον Φεβρουάριο, αφορούν τα YZF-R3 που κατασκευάστηκαν μέσα στο 2019. Σύμφωνα με το εργοστάσιο, και τα δύο θέματα ενέχουν κίνδυνο ζημιάς στο σωληνάκι του μπροστινού δισκόφρενου, με πιθανότητα διαρροής υγρού φρένων και κατ' επέκταση μείωση της αποτελεσματικότητάς του. Και στις δύο περιπτώσεις, εάν προκληθεί ζημιά, ο αναβάτης κινδυνεύει με απώλεια ελέγχου της μοτοσυκλέτας.
Η πρώτη περίπτωση αναφέρει πως όταν ο αναβάτης στρίψει το τιμόνι από αριστερά προς τα δεξιά, το σωληνάκι του φρένου έρχεται σε επαφή με την καλωδίωση της κόρνας. Η επαναλαμβανόμενη επαφή μπορεί να δημιουργήσει φθορά στο σωληνάκι και να προκληθεί διαρροή υγρού. Η Yamaha υπολογίζει ότι σχεδόν το 50% από την παραγωγή 1.561 μονάδων επηρεάζεται εν δυνάμει από το συγκεκριμένο θέμα.
Η δεύτερη περίπτωση αφορά ένα ελαττωματικό γαντζάκι που συγκρατεί το σωληνάκι του φρένου σε απόσταση από το πιρούνι, το οποίο μπορεί να σπάσει και να ακουμπήσει το κάλυμμα από το σωληνάκι πάνω στο καλάμι. Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να τρυπήσει το σωληνάκι και να έχουμε ξανά πιθανότητα διαρροής. Όπως λέει η Yamaha, το 50% από 1.480 μοτοσυκλέτες μπορεί να επηρεαστούν και να παρουσιάσουν πρόβλημα.
Οι ιδιοκτήτες στην Ελλάδα των μοντέλων που υπάγονται στην ανάκληση έχουν ήδη ενημερωθεί από την αντιπροσωπεία της Yamaha (ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε).
Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR
Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Από τον
Κώστα Γκαζή
4/3/2026
Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.
Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.
Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.
Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.
Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.
Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.
Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.
Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.
Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.
Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.
