Ανανέωση συνεργασίας Michelin με WWF Γαλλίας

Με στόχο την διατήρηση των δασών

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/8/2019

Η είδηση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που η καταστροφική πυρκαγιά στη Σιβηρία απλώνεται σε πάνω από 28.000.000 στρέμματα δασικής έκτασης και θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο 11 ειδή προς εξαφάνιση της άγριας ζωής αλλά και συνολικά τον πλανήτη. Πρόκειται για την ανανέωση της ενεργούς συνεργασία της WWF Γαλλίας με τη Michelin με στόχο την υπεύθυνη προμήθεια φυσικού καουτσούκ και τη βιώσιμη κινητικότητα. Μια μικρή δόση ελπίδας σε αυτό το μαύρο σύννεφο καπνού που έχει τυλίξει τον πλανήτη μας, διότι επικεντρώνεται στη διατήρηση των δασών!

Η αρχική συνεργασία της WWF με την Michelin ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια, το 2015, και ο στόχος τους ήταν ο καθορισμός της έννοιας του βιώσιμου φυσικού καουτσούκ. Για όσους δεν γνωρίζουν, το καουτσούκ είναι ένα φυσικό υλικό, το οποίο προέρχεται με τη μορφή γαλακτώματος απ’ το καουτσουκόδεντρο κι έπειτα μέσω διάφορων χημικών επεξεργασιών αποκτά τις ιδιότητες που επιθυμούμε και χρησιμοποιείται σε μια ευρεία γκάμα προϊόντων. Επίσης τότε, εστίασαν στην ανάπτυξη πρακτικών για τις προμήθειες και την προώθηση των βέλτιστων πρακτικών ανάμεσα στους βασικούς παράγοντες της αγοράς και τους διεθνείς οργανισμούς. Χάρη σε αυτή τη συνεργασία, ο Όμιλος Michelin δημοσίευσε την πολιτική του σχετικά με το βιώσιμο φυσικό καουτσούκ κι έκτοτε, ακολούθησαν κι άλλα ονόματα απ’ την παγκόσμια αγορά, το παράδειγμά του.

Το πρόγραμμα που παρουσίασε το WWF και ο όμιλος Michelin δραστηριοποιείται στην Ινδονησία. Συγκεκριμένα, εστιάζει στις ζώνες που έχουν υποστεί ζημιές, τις οποίες δίνει προτεραιότητα το WWF, λόγω της πλούσιας βιοποικιλότητάς τους αλλά και τις μικρής τους απόστασης απ’ το πάρκο Bukit Tigapuluh. Σκοπός του έργου είναι η διατήρηση και η αποκατάσταση του δάσους με την ανάπτυξη υπεύθυνων πρακτικών για την καλλιέργεια καουτσούκ, απ' την οποία θα ωφεληθούν και οι τοπικές κοινότητες. Το πιο σημαντικό όμως, είναι πως θα μειωθούν οι παράνομες πρακτικές συγκομιδής καουτσούκ και μέσα απ’ τη σωστή διαδικασία καλλιέργειας θα μειωθεί η αποψίλωση του δάσους! Ως εκ τούτου, θα προστατευτεί μια έκταση περίπου 10.000 εκταρίων για τους ελέφαντες!

Τώρα, το 2019, αυτή η εξαιρετική συνεργασία της WWF Γαλλίας και της Michelin ανανεώνεται για ακόμη μια φορά και η προσπάθειά τους θα συνεχιστεί με αποτέλεσμα να επιτευχθεί η διατήρηση του δάσους και της βιοποικιλότητάς του. Επίσης, το Μάρτιο του 2019 ιδρύθηκε η Παγκόσμια Πλατφόρμα για το Βιώσιμο Φυσικό Καουτσούκ, με ιδρυτικά μέλη τις WWF και Michelin. Στόχος αυτής της πλατφόρμας, η οποία μετρά ήδη 39 μέλη, είναι να μετασχηματιστούν οι βιώσιμες πρακτικές τόσο της αγοράς όσο και της παραγωγής του καουτσούκ, προς όφελος του πλανήτη μέσω της διατήρησης του δάσους και των οικοσυστημάτων που απειλούνται! Το παράδειγμα της συνεργασίας της WWF Γαλλίας και της Michelin για την σωστή διαχείριση των φυσικών πόρων του πλανήτη με σεβασμό είναι άξιο προς μίμηση και δείχνει την πορεία που θα πρέπει να έχουν όλες οι μεγάλες βιομηχανίες αν θέλουν ο πλανήτης μας να παραμείνει κατοικήσιμος....

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.