Ανατρεπτική πατέντα της Suzuki

Ετοιμάζει μακρυψάλιδη supersport
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/2/2019

Η Suzuki κατέθεσε μια νέα πατέντα που ανατρέπει τους μέχρι σήμερα συμβατικούς κανόνες σχεδιασμού των πλαισίων. Βασικός στόχος των σχεδιαστών είναι να επιτύχουν όσο μικρότερο μεταξόνιο γίνεται και ταυτόχρονα να έχουν όσο μεγαλύτερου μήκους ψαλίδι μπορούν. Τα μακριά σε μήκος ψαλίδια είναι γνωστό πως βελτιώνουν την πρόσφυση του πίσω ελαστικού, καθώς ομαλοποιούν  την κίνηση της ανάρτησης και μειώνουν τις επιπτώσεις από την τάση της αλυσίδας όταν ανοίγεις το γκάζι. Τόσο στους αγώνες αυτοκινήτου, όσο και στους αγώνες μοτοσυκλετών, οι σχεδιαστές προσπαθούν πάντα να εξαντλήσουν τα όρια των κανονισμών που αφορούν το μέγιστο επιτρεπτό μήκος των ψαλιδιών. Στα αυτοκίνητα αφορά το μετατρόχιο και στις μοτοσυκλέτες αφορά την σχέση του μεταξονίου με το μήκος του ψαλιδιού. Πρώτη η Yamaha με το R1 του 1998 προσπάθησε να αυξήσει όσο περισσότερο γινόταν το μήκος του ψαλιδιού, μειώνοντας ταυτόχρονα το μεταξόνιο της μοτοσυκλέτας. Για να το επιτύχει αυτό η Yamaha, άλλαξε τον σχεδιασμό των αξόνων του κιβωτίου ταχυτήτων, παρουσιάζοντας το Tri Axis, ώστε να μειώσει το μήκος του κινητήρα. Αντί δηλαδή οι άξονες με τα γρανάζια του κιβωτίου ταχυτήτων να είναι ο ένας πίσω από τον άλλον, στο R1 ήταν ακτινικά τοποθετημένοι και το κιβώτιο ταχυτήτων βρισκόταν πάνω από το ύψος του στροφάλου. Αυτή η σχεδίαση ακολουθήθηκε τα επόμενα χρόνια με μικρές παραλλαγές, απ’ όλους τους κατασκευαστές σπορ μοτοσυκλετών, όχι μόνο για τα τερακύλινδρα supersport 600 και superbike 1000, αλλά ακόμα και για μικρότερου κυβισμού δικύλινδρα ένα σειρά.

Πριν και μετά την Yamaha R1, είχαν προσπαθήσει να βρουν λύση στο πρόβλημα των επιπτώσεων της τάσης της αλυσίδας η Bimota και BMW (τότε είχε στην ιδιοκτησία της και την Husqvarna), τοποθετώντας τον άξονα του ψαλιδιού ομόκεντρα με τον άξονα του γραναζιού κίνησης.

Όμως τώρα η Suzuki φαίνεται πως θέλει να ανατρέψει τα πάντα, τοποθετώντας τον άξονα του ψαλιδιού πολύ πιο μπροστά από τον άξονα του γραναζιού κίνησης! Για να γίνει αυτό, άλλαξε και τον σχεδιασμό του κινητήρα, όπου το κιβώτιο ταχυτήτων έχει τοποθετηθεί κάτω από τον στρόφαλο και η κυλινδροκεφαλή είναι οριζόντια, στο σημείο δηλαδή που βρίσκεται συνήθως η τροφοδοσία και το φιλτροκούτι.

Πράγματι, με αυτόν το τρόπου το μήκος του ψαλιδιού είναι πραγματικά τεράστιο σε σχέση με το συνολικό μεταξόνιο της μοτοσυκλέτας. Όμως να μας επιτρέψετε να είμαστε πολύ σκεπτικοί σχετικά με τα υπόλοιπα προβλήματα που δείχνει να έχει αυτή η σχεδίαση ΑΝ αφορά μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων. Μιλάμε φυσικά για τον περιορισμένο χώρο που αφήνει για την τροφοδοσία  του κινητήρα. Ξέρουμε πολύ καλά πως οι αυλοί κάθετης ροής και τα μεγάλου όγκου φιλτροκούτια είναι μονόδρομος για όποιον θέλει να σχεδιάσει έναν κινητήρα υψηλής απόδοσης. Τέτοια άνεση χώρου δεν υπάρχει στα σχέδια αυτής της πατέντας. Επίσης, η τοποθέτηση της κεφαλής του κινητήρα πίσω από τον λαιμό του πλαισίου και με τους δοκούς να αγκαλιάζουν την κεφαλή, σημαίνει πως το πλάτος της μοτοσυκλέτας θα είναι τεράστιο αν πρόκειται για τετρακύλινδρη εν σειρά. Ακόμα και αν είναι δικύλινδρη εν σειρά, πάλι θα έχει το πλάτος τετρακύλινδρης τουλάχιστον. Από την άλλη μεριά, αν αυτή η πατέντα δεν αφορά κάποια μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων, τότε ποιο είναι το όφελος ενός τόσο μακρύ ψαλιδιού;  

 

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride