Ανεξάρτητη η Kawasaki Motors από σήμερα [VIDEO]

Φεύγει από την ομπρέλα της Kawasaki Heavy Industries
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/10/2021

Εγκαινιάζεται σήμερα η δομική αλλαγή για τις μοτοσυκλέτες της Kawasaki που αποχωρούν από τον τεράστιο όμιλο Kawasaki Heavy Industries και γίνονται μία ανεξάρτητη εταιρεία, σε μία προαναγγελθείσα κίνηση που την περιμένουμε εδώ κι ένα χρόνο.

Ανέκαθεν για την Kawasaki ο Οκτώβριος είναι μήνας αλλαγών, όπως και γενικά στην Ιαπωνική κουλτούρα και από σήμερα εφαρμόζεται πλέον και τυπικά, η κίνηση που είχαν εξαγγείλει. Αξίζει να τονίσουμε μία μικρή λεπτομέρεια, πως έχει προηγηθεί η μεταφορά της πώλησης αλλά και της γραμμής παραγωγής των μικρών αερόψυκτων δίχρονων και τετράχρονων κινητήρων που ακόμη κατασκεύαζε ο όμιλος για διάφορες χρήσεις, γεννήτριες κτλ, στην εταιρεία MHIM (Mitsubishi Heavy Industries Meiki Engines Co., Ltd θυγατρική του Mitsubishi Heavy Industries Group. Η μεταφορά αυτή ενεργοποιήθηκε 1η Φεβρουαρίου 2020 αλλά είχε κοινοποιηθεί με δελτίο τύπου επίσης Οκτώβριο, λίγους μήνες πριν, το 2019. Μετά την πώληση της γραμμής παραγωγής των μικρών κινητήρων, ήρθε και η ανακοίνωση για την ανεξαρτητοποίηση του τμήματος μοτοσυκλετών και κινητήρων και πλέον από σήμερα, 1/10/2021, τίθεται σε ισχύ.

Αυτό δείχνει πως η Kawasaki Heavy Industries ήθελε να απεμπλακεί από τον κύκλο εργασιών του μικρότερου και πιο αγαπημένου παιδιού της, του τμήματος μοτοσυκλετών, atv, jetski κτλ, σε ένα γενικότερο πλάνο αναδιάρθρωσης της βαριάς βιομηχανίας της. Ας μην ξεχνάμε πως η Kawasaki Heavy Industries έχει κατακτήσει την θάλασσα, την γη, τον αέρα και το διάστημα, είναι δηλαδή εμπλεκόμενη σε κάθε τομέα κίνησης με μηχανικό μέσο, από όλους όσους γνωρίζει η ανθρωπότητα αυτή την στιγμή. Η Kawasaki κατασκευάζει από πλοία, τρένα, κινητήρες αεροσκαφών, μέχρι πύραυλους και δορυφόρους και φαίνεται πως στην νέα εποχή των προδιαγραφών με αυστηρό έλεγχο των ρύπων στην βιομηχανία και των απότομων αλλαγών σε ορισμένους μόνο τομείς των μεταφορών, ενώ άλλοι προχωρούν πιο αργά, ήταν προς κοινό συμφέρον όλων, να υπάρξει διαχωρισμός εταιρειών. Η κίνηση αυτή αναμένεται απλά να βοηθήσει το τμήμα των μοτοσυκλετών σε ευελιξία, χωρίς όμως στην πράξη να χάσει την υποστήριξη από τον τεράστιο αυτό όμιλο.

Από σήμερα η Kawasaki Motors φαίνεται πως θα χρησιμοποιεί πολύ πιο συχνά το λογότυπο “River Mark” και το γνωστό σλόγκαν “Let the good times roll” πράγματα δηλαδή συνυφασμένα με την Kawasaki από την αρχή σχεδόν της πορείας της. Μέχρι στιγμής το “River Mark” ήταν ένα λογότυπο που έμπαινε σε πολύ λίγα προϊόντα και στην νεότερη ιστορία της Kawasaki ο κόσμος το είδε το 2014 στην H2R και αργότερα σε όλη την σειρά H2, όπως άλλωστε υπήρχε και παλαιότερα στις ιδιαίτερες αυτές μοτοσυκλέτες:

Η Kawasaki Heavy Industries θεώρησε τότε πως η πρώτη υπερτροφοδοτούμενη μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής του κόσμου πρέπει να φέρει το συγκεκριμένο λογότυπο, που δηλώνει την τεράστια ιστορία του ομίλου και την κατασκευαστική του δεινότητα.

Οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ θα θυμούνται τώρα, αυτά που πρώτοι στον κόσμο μάθαιναν πίσω στο 2015, όταν το ΜΟΤΟ οδηγούσε από τους πρώτους στον κόσμο την εξωφρενική H2R στο Τατόι, πως η τεχνογνωσία που υπήρχε απλωμένη στον όμιλο ήταν ο μόνος τρόπος να φτάσει ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών σε αυτό το αποτέλεσμα.

Φανταστείτε τις μεγάλες εταιρείες με τα τόσα πολλά κέντρα εξέλιξης σε διαφορετικούς τομείς που εσωκλείουν και ερευνητικά κέντρα ή αυτόνομα συνεργάζονται με πανεπιστήμια και εξωτερικούς συνεργάτες, σαν ένα τεράστιο αγρό που η γνώση έχει την μορφή πλούσιων οπωροφόρων δέντρων που οποιοσδήποτε ανήκει στην οικογένεια, μπορεί να τρυγήσει. Έτσι κατάφερε η Kawasaki Motors να χρησιμοποιήσει τεχνολογία που είχε αναπτυχθεί στο αεροναυπηγικό τμήμα για να φτιάξει μία γραμμή παραγωγής που συνδύαζε ακρίβεια πολλά επίπεδα κάτω από το χιλιοστό, με βιομηχανικό ρυθμό παραγωγής. Έτσι ώστε να φτάσουμε να έχουμε μία φτερωτή που παίρνει κίνηση από πλανητικό κιβώτιο δύο σχέσεων και αποτελεί την καρδιά του συστήματος του υπερσυμπιεστή για την σειρά H2. Όλες οι μεγάλες εταιρείες μεταδίδουν την γνώση από τμήμα σε τμήμα, και η BMW όταν σχεδίαζε τον εξακύλινδρο κινητήρα της σειράς μοτοσυκλετών K1600, στο τμήμα Μ των αυτοκινήτων απευθύνθηκε για να δει με ποιον τρόπο θα φτιάξει έναν τέτοιο στρόφαλο, που πρώτη φορά χρειαζόταν. Η διαφορά της Kawasaki είναι πως αυτή η γνώση ξεκινά από τον πυθμένα της θάλασσας, πηγαίνει στην επιφάνειά της, εκτείνεται στην στεριά, πετάει στον αέρα και ξεφεύγει και στο διάστημα… Αυτό είναι ένα τεράστιο εφόδιο  που δεν θα πρέπει να χαθεί από την φαρέτρα της εταιρείας, παρά την ανεξαρτητοποίηση του τμήματος μοτοσυκλετών και την γενικότερη βαθιά ανοικοδόμηση όλου του ομίλου.

Ας μην ξεχνάμε πως η Kawasaki ξεκίνησε να ασχολείται με τις μοτοσυκλέτες όταν το τμήμα των αεροσκαφών συνεργάστηκε και στην συνέχεια απορρόφησε την “Meguro Motorcycles” που είχε ιστορία από το 1937 αλλά που και οι δικές της ρίζες πηγαίνουν πίσω σε ένα ναυπηγείο μία δεκαετία νωρίτερα…

Πολύ συμπυκνωμένα, το «River Mark» είναι σύμβολο που δείχνει τα όρια να ξεπερνιούνται και πηγάζει στην εποχή πριν από την Kawasaki Heavy Industries στην απαρχή της εποχής «Meiji» δηλαδή της βιομηχανικής επανάστασης στην Ιαπωνία! Έρχεται απευθείας από το ναυπηγείο Kawasaki Tsukiji και το συναντάμε περίπου το 1870. Προσομοιάζει το ιδεόγραμμα “kawa” που στα ιαπωνικά σημαίνει ποτάμι και συμβολίζει την αέναη κίνηση προς τα εμπρός. Το βλέπουμε να χρησιμοποιείται με μεγάλη φειδώ στην νεότερη ιστορία του γκρουπ και μόνο για εξαιρετικές περιπτώσεις και πολύ σωστά έκαναν και το τοποθέτησαν στην σειρά H2 που πρακτικά είναι μοτοσυκλέτα που ενέπλεξε όλο τον όμιλο, κερδίζοντας τεχνογνωσία από πολλά διαφορετικά σημεία.

Φαίνεται πως το σύμβολο αυτό καθιερώνεται πλέον για τις μοτοσυκλέτες της Kawasaki, μιας και η ανακοίνωση στα ιαπωνικά, όπως και το video που ανέβασαν στον ιαπωνικό τους λογαριασμό, για την σημερινή πρώτη ημέρα ανεξαρτησίας, το χρησιμοποιούν ευρέως.

Καμία αλλαγή δεν θα υπάρχει για τους ιδιοκτήτες και πελάτες της Kawasaki ανά τον κόσμο , ενώ η Kawasaki USA που είναι από τις σημαντικότερες οντότητες μέσα στην Kawasaki Motors και που ετοιμάζεται για μία από τις μεγαλύτερες επεκτάσεις, έχει ήδη δηλώσει εδώ και ένα χρόνο, πως η οργανωτική αυτή αλλαγή δεν θα επηρεάσει στο παραμικρό τα σχέδια της εταιρείας. Ίσα, ίσα που θα δημιουργήσει ευκαιρίες για μεγαλύτερη ευελιξία στο μέλλον.

Να τονίσουμε πως οι πωλήσεις στην Ευρώπη καλπάζουν για την Kawasaki και μπορεί αυτή την στιγμή να μην είναι για την ελληνική πλευρά η πιο δυνατή περίοδος, καθώς γίνονται οργανωτικές αλλαγές και ζημώσεις εντός του ομίλου, αλλά εκτός Ελλάδας οι πωλήσεις της Kawasaki καλπάζουν με μεγάλο θετικό πρόσημο.

Η νέα εταιρεία πρακτικά συγκεντρώνει τα προϊόντα με τα οποία το ευρύ κοινό γνωρίζει το όνομα Kawasaki, καθώς επίσης συγκεντρώνει και την μαζική παραγωγή. Οι τομείς με τους οποίους ασχολείται η Kawasaki Heavy Industries δεν αποτελούν κομμάτι «βιτρίνας». Κι αυτός είναι άλλος ένας λόγος για να γίνει ο διαχωρισμός αυτός, ώστε βασικοί τομείς στους οποίους η Kawasaki Motors πάσχει οργανωτικά, να μπορούν να αναπτυχθούν καλύτερα.

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.