Το "αντίο" στον Οδυσσέα Κυριακόπουλο – 'Έφυγε" ο Επίτιμος Πρόεδρος της Μοτοδυναμική ΑΕΕ

Η απώλεια μιας σημαντικής προσωπικότητας

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/3/2022

Ο επιχειρηματικός κόσμος της χώρας μας υπέστη μια σημαντική απώλεια, καθώς "έφυγε" από τη ζωή ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος. Ήταν μία από τις σημαντικότερες επιχειρηματικές προσωπικότητες, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε διεθνές επίπεδο, και μέχρι τον θάνατό του ήταν Επίτιμος Πρόεδρος της Μοτοσυναμική ΑΕΕ, η οποία έδωσε στην δημοσιότητα ανακοίνωση για το ύστατο χαίρε.

Ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος ήταν Πρόεδρος της εταιρείας από το 1993, την χρονιά που ιδρύθηκε και παρέμεινε σε αυτή την θέση μέχρι και το 2015, όταν ανέλαβε τον ρόλο του ο γιος του, Πάρης Κυριακόπουλος. Παρέμεινε όμως μέλος του Δ.Σ. μέχρι το 2018, που ανακηρύχθηκε Επίτιμος Πρόεδρος.

Οι δεσμοί όμως του Οδυσσέα Κυριακόπουλου με την εταιρεία έχουν τις ρίζες τους πιο βαθιά στο χρόνο και πιο συγκεκριμένα από το 1982, μέσω της οικογενειακής εμπορικής επιχείρησης Αφοι Ηλιόπουλοι ΕΠΕ, η οποία αποτελεί τον "πρόγονο της Μοτοδυναμική ΑΕΕ, έχοντας ήδη από ακόμη νωρίτερα εμπλοκή με τα προϊόντα της εταιρείας, καθώς ήταν ένας φανατικός λάτρεις των μοτοσυκλετών αλλά και των προϊόντων θαλάσσης.

Ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος ήταν ένας δραστήριος και πολυπράγμων άνθρωπος, ο οποίος πίστευε και ήταν αφοσιωμένος στην ανάπτυξη της εταιρείας, ακόμη και σε δυσοίωνες εποχές για τα επιχειρηματικά δεδομένα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα της πετυχημένης δράσης του η είσοδος της εταιρείας στο Χρηματιστήριο το 2005, και η προσθήκη μεγάλων ονομάτων στον όμιλο, όπως η Porsche (2011) και η Sixt (2018).

Ταυτόχρονα, υποστήριζε τις καινοτομίες και τις σύγχρονες πρακτικές διοίκησης, με επίκεντρο την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού. Το ευρύ πεδίο των ενδιαφερόντων και της δραστηριότητάς του, όπου διοχέτευε την κοινωνική γενναιοδωρία του και την συνεισφορά του στην εκπαίδευση και τον πολιτισμό, αντανακλάται στην ιδιότητά του ως ιδρυτικό μέλος του ALBA και ως Πρόεδρος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ενώ μέσω της θητείας του στον ΣΕΒ ήταν και ένας πραγματικός πολίτης του κόσμου με δυνατό αίσθημα προσφοράς στην πατρίδα του.

Ο κ. Σωτήρης Χατζίκος, Διευθύνων Σύμβουλος της Μοτοδυναμική ΑΕΕ, δήλωσε: "Για εμάς, ο Οδυσσέας ήταν ένας χαρισματικός ηγέτης. Αποτελούσε μια σταθερή πηγή έμπνευσης και μια πυξίδα στην επιχειρηματική μας πορεία. Αυτό θα συνεχίσει να είναι μέσω της παρακαταθήκης του, όσο δυσαναπλήρωτο και εάν είναι το κενό που αφήνει. Σε προσωπικό επίπεδο, στην μακρόχρονη συνεργασία μας με τίμησε με την αμέριστη καθοδήγηση, συμπαράσταση και εμπιστοσύνη του, θεμέλια πλέον της επαγγελματικής μου ζωής".

Μαζί με την ευρύτερη οικογένεια της Μοτοδυναμική, εκφράζουμε κι εμείς τα θερμά μας συλλυπητήρια μας στην οικογένεια του Οδυσσέα Κυριακόπουλου, με τις σκέψεις μας να συντροφεύουν τους οικείους του.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.