Απογειώθηκε η ιπτάμενη Lazareth μετά την αποτυχία στην παρουσίασή της

Επιτυχής αιώρηση και μία ακόμη νέα ιπτάμενη μοτοσυκλέτα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/3/2019

Πέτυχε το στόχο της να δείξει έργο ώστε να διεκδικήσει τα κεφάλαια για να συνεχίσει την εξέλιξη της ιπτάμενης μοτοσυκλέτας, η γαλλική Lazareth, γνωστή για τις θηριώδεις μοτοσυκλέτες με κινητήρες αυτοκινήτων και ορισμένα εντυπωσιακά custom. Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα με κινητήρες jet στο κέντρο των τροχών που ανασηκώνονται μέσα σε ένα λεπτό προετοιμάζοντάς την για απογείωση, αντιγράφει την LM-847 που το όνομά της αντιστοιχεί σε πτήση πολιτικού αεροπλάνου, κάτι που πετυχαίνει και με τον ήχο που παράγει από τον 5,2 λίτρων V8 Maserati κινητήρα! Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα όμως κινείται ηλεκτρικά με άγνωστη τελική ταχύτητα και αυτονομία, μέχρι την στιγμή που θα σηκωθεί στα δύο της σταντ και θα προετοιμαστεί για την απογείωση. Τότε ο στόχος είναι να κινείται ως ένα μεγάλο drone με κινητήρες jet 96.000 στροφών ενώ στόχος είναι να υπάρχει και δεύτερη έκδοση, δικάβαλη, που αντίστοιχα θα έχει δύο πρόσθετους κινητήρες jet στο κέντρο για να ανταπεξέλθει στο αυξημένο βάρος. Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα ζυγίζει 140 κιλά και παράγει εκατό περισσότερα σε ροπή, όταν αναπτύσσει την μέγιστη ταχύτητά της.

Η Lazareth είχε προετοιμάσει μία εντυπωσιακή παρουσίαση για να δείξει πως μπορεί να κάνει την μοτοσυκλέτα της να αιωρηθεί, και η οποία κατέληξε σε φιάσκο όταν δεν τα κατάφερε. Στόχος της εσπευσμένης παρουσίασης ήταν απλά να δείξει έργο, ώστε να αντλήσει κεφάλαια. Κι αυτό γιατί η μόδα των venture capitals αυτή την στιγμή, είναι να ψάχνουν την επόμενη start-up που θα φέρει δισεκατομμύρια βγάζοντας στην παραγωγή ένα πετυχημένο ιπτάμενο ατομικό όχημα. Οι νόμοι στις ΗΠΑ έχουν ήδη μεριμνήσει για την στιγμή που κάτι τέτοιο θα είναι εφικτό, ο κόσμος έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα πως όσο βρίσκεται σταματημένος στην κίνηση, κάποιος άλλος θα πετά από πάνω του κόβοντας δρόμο, κι έτσι το μόνο που μένει είναι φυσικά και το βασικό, να βρεθεί κάποιος που θα το κατασκευάσει. Η Lazareth δεν ασπάζεται βέβαια την μαζικότητα των υπόλοιπων εταιριών αλλά προβλέπει στα βαριά πορτοφόλια, όπως πάντα έκανε, θέλοντας την στιγμή που αρκετός κόσμος ίπταται, εκείνη να μπορεί να προσφέρει στους λίγους κάτι το εξωτικό. Για αυτό τον λόγο ήθελε να έχει ένα δείγμα που αιωρείται, ώστε να καταλήξει τον Οκτώβριο στην έκθεση που συχνάζουν τέτοιοι πελάτες, στο Dubai, και να κλείσει παραγγελίες για την τελική τιμή που θα αγγίζει το μισό εκατομμύριο Ευρώ.

Ταυτόχρονα, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού στις ΗΠΑ και ακριβώς για τους ίδιους λόγους, η JetPack Aviation παρουσίασε ένα σχέδιο ενός αιρούμενου υπερελαφρού αεροσκάφους –που η ίδια το κατατάσσει στην κατηγορία των μοτοσυκλετών- με το όνομα Speeder. Σκοπεύει να φτιάξει ένα πρωτότυπο σε δύο εκδόσεις, μία με ρεζερβουάρ των 22,7 λίτρων και μέγιστη ταχύτητα 96,5Km/h ώστε να μην απαιτεί άδεια πιλότου και να καλύπτεται από διαφορετικούς νόμους. Η άλλη έκδοση, EVS, δεν θα έχει περιορισμούς και θα απαιτεί άδεια πιλότου. Με μέγιστη ταχύτητα τα 240Km/h, ύψος στα 4.500 μέτρα και διάρκεια πτήσης 20 λεπτών με βάρος 102 κιλών και ικανότητα μεταφοράς 108 κιλών το Speeder θα είναι απλά ένα ακριβό παιχνίδι για λίγους, με την εικόνα μίας ιπτάμενης μοτοσυκλέτας. Το θέμα είναι πως η JetPack Aviation έχει βαρύ όνομα και μπορεί να βασιστεί απλά σε ένα τρισδιάστατο σχέδιο για να αντλήσει παραγγελίες από τόσο αρχικό στάδιο, καθώς και μπόλια κεφάλαια από την αγορά κεφαλαίων… κι αυτό γιατί χρόνια τώρα κατασκευάζει με επιτυχία –τι άλλο- τα JetPack τα ακριβά Jet «σακίδια» εμπνευσμένα από ταινία του Hollywood, σε ανθρώπους που πραγματοποιούν επιδείξεις ή ενθουσιώδη μεγάλα παιδιά με ακόμη μεγαλύτερες τσέπες.

Το Speeder πάτησε πάνω στο όνομα της εταιρίας και κέρδισε μαζική προβολή τις τελευταίες 15 μέρες, πράγμα που δεν αποκλείεται να αποτελεί κομμάτι της στρατηγικής της εταιρίας. Σε διάφορα site γενικού ενδιαφέροντος μπορείς να ζητήσεις, επί πληρωμή φυσικά, μία ενθουσιώδη δημοσίευση με εξίσου ενθουσιώδη κι ευφάνταστο τίτλο, που συχνά περιέχει και την λέξη μοτοσυκλέτα, ώστε να δημιουργηθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα μπόλικη κίνηση γύρω από το όνομα. Κι αυτό, σε συγκεκριμένες αγορές, μεταφράζεται ως αυξημένη πιθανότητα να αντλήσεις κεφάλαια ή ακόμη είναι και απαιτούμενο για ένα τέτοιο βήμα. Μπορεί λοιπόν η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα της Lazareth να είναι κάτι με το οποίο αξίζει να ασχοληθούμε, από την στιγμή που πρόκειται για κάτι που φτιάχτηκε από έναν κατασκευαστή με τον οποίο ασχολούμαστε και παρακολουθούμε, και κατά εικόνα μίας custom μοτοσυκλέτας, αλλά στο μέλλον θα βλέπουμε να πληθαίνουν οι αναφορές σε ψηφιακά μοντέλα όπως το Speeder που όλα θα υπόσχονται πως είναι το επόμενο μεγάλο πράγμα στην μετακίνηση του μέλλοντος… και ο λόγος θα είναι ο παραπάνω. Μέχρι φυσικά την στιγμή που κάτι τέτοιο γίνει όντως πραγματικότητα…

 

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες