Αποζημίωση 13.400 ευρώ σε μοτοσυκλετηστή στη Λάρισα για ατύχημα από λακκούβα

Αρνείται ο Δήμος να τον αποζημιώσει
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/11/2023

Μόνο στην Ελλάδα (και σε μερικές ακόμα τριτοκοσμικές χώρες…) οι κρατικοί οργανισμοί και οι κρατικές υπηρεσίες δεν έχουν τελικά ποτέ ευθύνη και για τίποτα. Παρά το γεγονός πως το νομοθετικό πλαίσιο στη χώρα μας είναι ένα από τα καλύτερα που υπάρχουν στον κόσμο και οι νόμοι προβλέπουν με κάθε λεπτομέρεια όλες τις πιθανές περιπτώσεις, δίνοντας στους Έλληνες δικαστές την δυνατότητα να αποδώσουν δικαιοσύνη με ακρίβεια, εν τούτοις στην πράξη, ο Έλληνας πολίτης θα πρέπει να έχει άπειρο ελεύθερο χρόνο και πολλά λεφτά για να βρει το δίκιο του απέναντι τις παρανομίες των κρατικών υπηρεσιών. Ειδικά όταν μιλάμε για παρανομίες στους δημόσιους δρόμους που προκαλούν ακόμα και θανατηφόρα ατυχήματα, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα διότι ανάλογα με το συγκεκριμένο σημείο του δρόμου ο “υπεύθυνος” μπορεί να είναι στην κυριολεξία οποιοσδήποτε κρατικός ή μη οργανισμός!

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ένας μοτοσυκλετιστής από την Λάρισα κατάφερε να αποδείξει στο δικαστήριο (και το δικαστήριο το αποδέχτηκε) πως δεν είναι ελέφαντας και πως το ατύχημα που είχε με την μοτοσυκλέτα του προκλήθηκε από λακκούβα στο δρόμο. Για να το πετύχει αυτό χρειάστηκε να κάνει ο ίδιος μήνυση στο δήμο, εννοείται με δικά του έξοδα και τελικά το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Λάρισας αποφάσισε να του καταβάλει ο Δήμος Λάρισας αποζημίωση 13.400€. Όμως αν νομίζετε πως η ιστορία μας τελειώνει εδώ, μάλλον δεν ζείτε πολλά χρόνια στην Ελλάδα…

Μετά την απόφαση του δικαστηρίου, οι οικονομική επιτροπή του Δήμου Λάρισας συνεδρίασε και όχι μόνο αρνήθηκε να πληρώσει την αποζημίωση, αλλά αποφάσισε ομόφωνα να ασκήσει έφεση με την αιτιολογία: “…νομικές πλημμέλειες που αφορούν αφενός στην εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 105 και 106 ΕισΝΑΚ και αφετέρου από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού προκύπτει σε κάθε περίπτωση αποκλειστική υπαιτιότητα του ενάγοντος στην επέλευση της ζημίας του, ενώ η απόφαση αυτή πάσχει τόσο λόγω εσφαλμένης εφαρμογής της ΑΚ 931 όσο και της ΑΚ 929, με αποτέλεσμα να έχει εξαγάγει την κρίση της κατά κακή ερμηνεία του νόμου και των αποδείξεων “. Σε απλά ελληνικά ο Δήμος Λάρισας λέει: “Ας πρόσεχε…

Για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης μεταξύ Ελλάδας και των πολιτισμένων χωρών που σέβονται την ανθρώπινη ζωή, ο δήμος του Λονδίνου αποζημίωσε μοτοσυκλετιστή που πάτησε πάνω σε διαγράμμιση του δρόμου και έπεσε, γιατί το ανακριτικό της βρετανικής αστυνομίας που έκανε την αυτοψία διαπίστωσε πως η μπογιά της διαγράμμισης ήταν εκτός προδιαγραφών…

Φανταστείτε να αρχίσει η ελληνική τροχαία και τα ελληνικά δικαστήρια να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τις κατασκευαστικές παρανομίες των ελληνικών δρόμων και να τα αποδέχονται ως την βασική αιτία των ατυχημάτων όπως στην Μ. Βρετανία… Βρε άστους να σκοτώνονται εκεί πέρα!    

    

  

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα του Thierry Sabine που ξεκίνησε το Rally Dakar! 10 χρόνια χαμένη στην έρημο!

Χάθηκε στην έρημο και βρέθηκε 10 χρόνια μετά - Στη σέλα της ξεκίνησε η ιδέα του θρυλικού αγώνα!
Yamaha XT500 Thierry Sabine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Το Yamaha XT500 είναι από μόνο του εμβληματικό, όμως αυτό εδώ παίρνει διαστάσεις θρύλου γιατί έβαλε και αυτό τους… τροχούς του για εμπνευστεί ο μεγάλος Thierry Sabine την ιδέα του Rally Dakar. Το θυμόμαστε με αφορμή την έναρξη του θρυλικού αγώνα που ξεκινά στις 3 Ιανουαρίου.

Το 1976 o Thierry Sabine χάθηκε στην έρημο Tenere κατά τη διάρκεια του ράλι Abidjan-Nice πάνω στη σέλα του Yamaha XT500. Ο Γάλλος έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς νερό και τροφή πριν διασωθεί με μοναδική απώλεια το XT500 το οποίο παρέμεινε στην έρημο. Ήταν αυτές οι ημέρες που έδωσαν στον Sabine την έμπνευση για τη δημιουργία του θρυλικού πλέον rally raid αγώνα, για όσους ήθελαν πραγματικά να κυνηγήσουν την περιπέτεια και την τύχη τους.

la moto verte
La Moto Verte, ήτοι "Η Πράσινη Μοτοσυκλέτα" γράφει το αυτοκόλλητο πάνω στο σπασμένο πλαστικό ρεζερβουάρ του XT500


Το XT500 τελικά διασώθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον ηγέτη των Tuareg, Mano Dayak, ο οποίος είχε αναπτύξει φιλία με τον Sabine κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Αποτελούσε συνεργάτη του Γάλλου στα πρώτα χρόνια του Dakar, λόγω της γνώσης που είχε για την έρημο, η οποία και βοηθούσε με τη χάραξη των πρώτων διαδρομών.
Μετά τον χαμό του Sabine με την πτώση του ελικοπτέρου το 1986, ο Dayak ανέκτησε το XT500 και το επέστρεψε στη χήρα του Γάλλου ως τεκμήριο της αρχικής διαδρομής του ιδρυτή.

Ο Mano Dayak έχασε επίσης τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1995, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης πολιτικής μεσολάβησης στον Νίγηρα. Μένει όμως, ως συνδετικός κρίκος το XT500, το οποίο αποτέλεσε φέτος μέρος της έκθεσης “Desert Queens” που φιλοξενήθηκε στη φετινή EICMA, μαζί με άλλες 30 θρυλικές μοτοσυκλέτες που έχουν λάβει μέρος στον δυσκολότερο αγώνα του κόσμου.