APRILIA ALL STARS

H APRILIA ΑΝΑΒΕΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΣΤΟ MUGELLO
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/3/2019

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 10.000 ΣΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΜΑΡΚΑΣ ΑΠΟ ΤΟ NOALE.

 

H ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ MOTOGP, ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΑΝΝΟΝΕ ΚΑΙ SMITH, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΤΗ ΝΕΑ RSV4 1100 FACTORY KAI ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ X, ΤΩΝ 225 HP, ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΚΑΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΗΣ RSV4.

 

ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΑ ΟΙ MAX BIAGGI, LORIS CAPIROSSI, MANUEL POGGIALI, ALEX GRAMIGNI ΚΑΙ ROBERTO LOCATELL

 

 

Ήταν μία μεγάλη γιορτή, με τους λάτρεις της Aprilia να ανταποκρίνονται μαζικά στο κάλεσμά της. Μια νεαρή ιταλική μάρκα που παίρνει ζωή από το πάθος για τις μοτοσυκλέτες και τους αγώνες, με μία φανταστική βάση οπαδών, στους οποίους πάντα προσφέρει δυνατές συγκινήσεις.

 

Περισσότεροι από δέκα χιλιάδες κατέφθασαν στο Mugello για το πρώτο Aprilia AllStars, μία ημέρα που η Aprilia γιόρτασε την ιστορία και το μέλλον της, παρουσιάζοντας στο κοινό, μαζί με την ομάδα MotoGP, τη νέα RSV4 1100 Factory των 217 ίππων. Σε αυτή τη νέα μοτοσυκλέτα συγκεντρώνεται τεχνολογία και αγωνιστική εμπειρία, στοιχεία που εκφράζονται ακόμα πιο απόλυτα στη έκδοση Χ, που δημιουργήθηκε για τα δέκατα γενέθλια της RSV4, και αγγίζει τους 225 ίππους με βάρος 165 Kg.

 

Δύο μοναδικές μοτοσυκλέτες που μαρτυρούν τον εξαιρετικό δεσμό μεταξύ των μοντέλων Aprilia και του Αγωνιστικού Τμήματος, το οποίο με 54 παγκόσμιους τίτλους, 7 εκ των οποίων στο WSBK, και 294 νίκες σε GrandPrix, αποτελεί μία πραγματική σημαία τεχνολογίας για τον Όμιλο Piaggio αλλά και για ολόκληρο τον ιταλικό μοτοσυκλετισμό.

Ο ίδιος ο πρόεδρος της FMI, GiovanniCopioli, αναγνώρισε αυτόν τον σημαντικό ρόλο βραβεύοντας τον Roberto Colaninno, Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του Ομίλου Piaggio, κατά την παρουσίαση της ομάδας MotoGP.

Η ομάδα Aprilia RacingGresini βρέθηκε στην πίστα με τις RS-GP 2019, που έκαναν το ντεμπούτο τους πριν από δύο εβδομάδες στο MotoGP του Κατάρ, με αναβάτες τους AndreaIannone και BradleySmith. Ήταν οι ίδιοι εκείνοι που αποκάλυψαν τις νέες εκδόσεις Aprilia RSV4 και στη συνέχεια τις οδήγησαν στην πίστα πλαισιωμένοι από ένα εξαιρετικό πλήρωμα πρωταθλητών από τον κόσμο της Aprilia: MaxBiaggi, LorisCapirossi, ManuelPoggiali, AlexGramigni και Roberto Locatelli.

Πλούσια δρώμενα γέμισαν αυτή την εξαιρετική μέρα, στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο κατείχε το φανατικό κοινό της μάρκας: ο τιμητικός γύρος του Biaggi πάνω στην RS 250 παγκόσμια πρωταθλήτρια του 1995, ο αγώνας με όλους τους οδηγούς πάνω σε σκούτερ Aprilia SR 150, στον οποίο επικράτησε τελικά ο ManuelPoggiali, η έκθεση στα pitlane μοτοσυκλετών που έγραψαν την αγωνιστική ιστορία της Aprilia.

Από τους απλούς οπαδούς της ιταλικής μάρκας που γέμισαν τις κερκίδες και τα paddock, μέχρι τα εκατοντάδες μέλη της κοινότητας Bearacer που είχαν την ευκαιρία να συναντήσουν τους πιλότους και να μοιραστούν αυτή την εορταστική ημέρα με όλη την ομάδα. Στο τέλος μία εντυπωσιακή παρέλαση μοτοσυκλετών Aprilia εισέβαλε στην πίστα, στην ίδια πίστα όπου οι μοτοσυκλέτες από το Noale έχουν θριαμβεύσει 23 φορές σε παγκόσμια GrandPrix.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες