Άρωμα WD-40 για να μυρίζεις σαν μηχανικός

Τέλειος συνδυασμός με λεκιασμένα ρούχα από γράσο και λάδια
open wd 40
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/1/2023

Όχι δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο, μιλάμε σοβαρά! Η εταιρεία αρωμάτων MSCHF που εδρεύει στο Brooklyn παρουσίασε ένα καινούριο άρωμα που υπόσχεται ότι μυρίζει ακριβώς όπως το γνωστό πολυχρηστικό σπρέι WD-40 που χρησιμοποιείται σχεδόν απ’ όλους τους μηχανικούς και “μάστορες” κάθε είδους, χάρη στην ιδιότητά του να απορροφά την υγρασία και να προσφέρει ένα λεπτό φιλμ λίπανσης στις επιφάνειες, προστατεύοντάς τες, ενώ έχει ταυτόχρονα ελαφρές αντισκωριακές ιδιότητες, βοηθώντας στο ξεβίδωμα σκουριασμένων βιδών, κολλημένων κλειδαριών κ.τ.λ. Το όνομά του το πήρε από τον αριθμό πρωτοκόλλου που χρησιμοποιούσε το εργαστήριο κατά της δοκιμές που έκανε για τη δημιουργία του, δηλαδή είναι η 40η χημική σύνθεση που δοκίμασαν μετά από 39 αποτυχημένες που είχαν προηγηθεί. Σήμερα βέβαια το όνομα WD-40 υπάρχει σε διαφορετικών ειδών προϊόντα, διότι είναι πλέον Trademark εταιρείας κατασκευής χημικών και όχι μόνο στο δημοφιλές σπρέι.

wd 40 perfium

Πάντως η MSCHF ισχυρίζεται πως το άρωμα WD-40  μυρίζει ακριβώς όπως το γνωστό μας σπρέι και θα σε κάνει να μυρίζεις και εσύ σαν να τελείωσες τη γενική επισκευή κινητήρα φορτηγού… Κι αν όλα αυτά σαν ακούγονται αστεία ή έστω σκέπτεστε πως θα είχε πλάκα να το κάνετε δώρο σε κάποιον φίλο σας, είναι γιατί δεν έχετε ακούσει ακόμα την τιμή του!

Για το άρωμα WD-40 θα πρέπει να πληρώσετε 48 δολάρια Αμερικής χωρίς τους φόρους και χωρίς το κόστος των μεταφορικών. Οπότε αναρωτιόμαστε γιατί να μην πάρουμε με 10 ευρώ το πολύ ένα σπρέι WD-40 για να ψεκάσουμε τα ρούχα μας και με το υπόλοιπο να φτιάξουμε και εκείνη την κλειδαριά στην πόρτα της εξώπορτας που έχει κολλήσει.  

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.