Ασφαλτοστρώνεται το μισό οδικό δίκτυο της Αθήνας

Μένει απλά η υπόλοιπη χώρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/3/2021

Όταν γίνεται το αυτονόητο δεν μπορεί κανείς να το αναγάγει σε είδηση με διθυράμβους, γεγονός όμως είναι πως το μεγαλύτερο έργο ασφαλτόστρωσης που έχει δημοπρατηθεί ποτέ από τον Δήμο Αθηναίων έχει ξεκινήσει με ορίζοντα να ανανεωθεί η άσφαλτος σε 450 χιλιόμετρα από τα σχεδόν 1000 που υπάρχουν αθροιστικά στις επτά Δημοτικές Κοινότητες της Αθήνας. Είναι κάτι που χρειάζεται να γίνει σε όλους τους Δήμους και όχι μόνο στην Αττική, αλλά σε ολόκληρη την χώρα.

Μέσα στην Αθήνα περισσότεροι από 1050 δρόμοι και παράδρομοι θα αποκτήσουν νέα άσφαλτο που ελπίζουμε να είναι καλής ποιότητας και να μην πέσει κατακόρυφα ο συντελεστής ολισθηρότητας σε λίγους μόλις μήνες.

Όπως επίσης ελπίζουμε οι εργασίες ασφαλτόστρωσης να γίνονται σε συνεργασία με τα υπόλοιπα συνεργεία και να μην δούμε τους νέους δρόμους να ξανά σκάβονται σε λίγο καιρό. Μιας κι αυτό ακριβώς έχει γίνει πολλές φορές στην Ελλάδα.

Με την ευκαιρία, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην ελληνική επικράτεια είναι πως δεν υπάρχει λεπτομερής χαρτογράφηση των δικτύων ενώ σίγουρα η εικόνα είναι διαφορετική από Δήμο σε Δήμο.

 

Από εκεί και πέρα, σύμφωνα με την ενημέρωση του Δήμου Αθηναίων που πρόσφατα είχε προχωρήσει σε ανανέωση 160 χιλιομέτρων, τα 450 χιλιόμετρα που θα στρωθούν μέσα σε 1,5 χρόνο θα προχωρήσουμε σύμφωνα με το εξής πλάνο: Μέσα στον επόμενο 1,5 χρόνο θα έχουν ασφαλτοστρωθεί πάνω από 139 δρόμοι της 1ης Δημοτικής Κοινότητας, 139 δρόμοι της 2ης Δημοτικής Κοινότητας, 86 της 3ης, 93 της 4ης, 66 της 5ης, 128 της 6ης και 97 δρόμοι της 7ης Δημοτικής Κοινότητας, ενώ εντός του 2021 αναμένεται να δημοπρατηθεί και η ασφαλτόστρωση του υπόλοιπου οδικού δικτύου της πόλης, φτάνοντας στο 100% των δρόμων της. Η ασφαλτόστρωση είναι μέρος ενός ευρύτερου σχέδιου του Δήμου Αθηναίων για τον πολιτισμό της καθημερινότητας που ξεκινά από τις μεγάλες επιχειρήσεις καθαριότητας, την τοποθέτηση 2000 κάδων απορριμμάτων στα πεζοδρόμια και τις πλατείες, την προμήθεια νέων κάδων οικιακών απορριμμάτων και ανακύκλωσης, τη φροντίδα του πρασίνου αλλά και την δημιουργία των Pocket Park εκεί όπου μέχρι σήμερα υπήρχαν σκουπιδότοποι και εγκαταλελειμμένοι χώροι.

Είναι μία καλή αρχή, το μόνο σίγουρο, γιατί παραμένει γεγονός πως πολλά από τα ατυχήματα γίνονται μέσα στην πόλη. Χρειάζεται όμως μία μεγαλύτερης έκτασης ασφαλτόστρωση σε ολόκληρη την χώρα μάλιστα…

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»