Ατυχήματα με μοτοσυκλέτες: Ανατροπή στερεοτύπων για την ταχύτητα!

Η λάθος κατεύθυνση των μέχρι τώρα αναλύσεων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/3/2020

Για πάρα πολλά χρονιά, επικρατούσε (ή μάλλον επικρατεί ακόμη και σήμερα σε μεγάλο βαθμό) η αντίληψη ότι όσο πιο αργά οδηγείς, τόσο πιο ασφαλής είσαι. Επιφανειακά, αυτό δείχνει λογικό καθώς οι χαμηλότερες ταχύτητες σου δίνουν περισσότερο χρόνο να αντιδράσεις στα εμπόδια και τους κινδύνους, ενώ απαιτείται μικρότερη σωματική προσπάθεια δίνοντας παράλληλα και περισσότερο χρόνο στους άλλους οδηγούς, να αντιδράσουν κι αυτοί με την σειρά τους.

Μια έρευνα όμως που έγινε πέρσι και τα αποτελέσματά της δημοσιεύθηκαν πριν λίγες μέρες, αποδεικνύει ότι τα ατυχήματα με μοτοσυκλέτες είναι πολύ πιο πολύπλοκα από αυτή την απλοϊκή σκέψη, ενέχοντας και πολλούς τυχαίους παράγοντες. Μέσα από αυτή την έρευνα φαίνεται ότι η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας δεν αποτελεί πάντα τον καθοριστικό παράγοντα για το αν ένας αναβάτης θα τραυματιστεί ή όχι και ότι οι μέχρι τώρα αναλύσεις, στρέφονταν προς την λάθος κατεύθυνση!

Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία της έρευνας με αναφορές από χιλιάδες ατυχήματα, τα περισσότερα από αυτά είχαν συμβεί μεσημέρι προς απόγευμα Σαββάτου, μεταξύ 15:0 και 16:00. Μάλιστα, όσοι πήραν μέρος στην έρευνα απάντησαν ότι η ορατότητα την ώρα του ατυχήματος ήταν καλή, με ένα ποσοστό άνω του 60% να καταθέτει ότι το ατύχημά τους συνέβη ενώ επικρατούσαν άριστες καιρικές συνθήκες.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στατιστικά, είναι αυτό που δείχνει ότι δεν υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ της ταχύτητας της μοτοσυκλέτας και της σοβαρότητας του τραυματισμού, ή του χρόνου νοσηλείας που απαιτήθηκε. Αντιθέτως, η σοβαρότητα του τραυματισμού και ο χρόνος που πέρασαν οι αναβάτες στο νοσοκομείο είναι ένας σχεδόν τυχαίος παράγοντας, καθώς σοβαροί τραυματισμοί καταγράφηκαν σε διαφορετικές ταχύτητες.

Προσοχή όμως να εξηγηθούμε, για να μην παρεξηγηθούμε. Σε καμία περίπτωση δεν λέμε ότι πρέπει να αμοληθείτε με τις μοτοσυκλέτες σας και να τερματίσετε τα κοντέρ, γιατί αυτό είναι ασφαλέστερο. Αυτό που λέμε εμείς και που τονίζεται από την συγκεκριμένη έρευνα, είναι ότι στην περίπτωση ενός ατυχήματος με μοτοσυκλέτα, δεν ισχύει πάντα η άποψη ότι φταίει ο αναβάτης και το ότι οδηγούσε πολύ γρήγορα.

Σε ό,τι αφορά την έρευνα, αυτή διεξήχθη σε 1.578 μοτοσυκλετιστές από την Ευρώπη, τις Η.Π.Α., την Ν. Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία, με την αρωγή του SMC (Sveriges MotoRyklister) και της FIM, από τους Elaine Hardy, Martin Winkelbauer, Dimitri Margaritis (και ελληνικό στοιχείο…) και James Ouellet. Όλοι τους έχουν μεγάλη εμπειρία στο θέμα των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες και έχουν εργαστεί και στο πεδίο της πραγματογνωμοσύνης των ατυχημάτων. Οι απαντήσεις των μοτοσυκλετιστών δόθηκαν μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας και όλοι τους είχαν εμπλακεί σε ένα τουλάχιστον ατύχημα τα τελευταία δέκα χρόνια. Το ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από 39 ερωτήσεις, οι οποίες κάλυπταν θέματα όπως το επίπεδο της οδηγικής εμπειρίας, την κατηγορία του διπλώματος οδήγησης, τον εξοπλισμό του αναβάτη (ένδυση και κράνος), τον τύπο της μοτοσυκλέτας, τον κυβισμό της, τις συνθήκες του δρόμου και τα δυναμικά στοιχεία του ατυχήματος (ταχύτητα, φρένα, ABS, ζημιές, τραυματισμοί και χρόνος νοσηλείας).

Για όσους θέλουν να διαβάσουν την πλήρη έρευνα των 124 σελίδων, μπορούν να την βρουν εδώ.

Durabio: Πλαστικό από σιτάρι και καλαμπόκι! - Επεκτείνεται η χρήση του στις μοτοσυκλέτες της Honda

Ένα προϊόν της Mitsubishi Chemical - Η χρήση του μειώνει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα
Honda Durabio
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/12/2025

Οι Ιάπωνες εφαρμόζουν ήδη εναλλακτικούς τρόπους για να μειώσουν τον περιβαλλοντικό τους αντίκτυπο και ένας από αυτούς είναι και η δημιουργία εξαρτημάτων και μερών στις μοτοσυκλέτες τους από Durabio.

Τα εναλλακτικά υλικά που βασίζονται σε βιολογική μηχανική και ανακύκλωση μπαίνουν σιγά-σιγά και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής έχοντας περάσει το στάδιο εξέλιξης που απαιτείται. 

Οι κατασκευαστές, σε συνεργασία με άλλες εταιρείες του κλάδου, δείχνουν ότι μπορούν να μειώσουν τους ρύπους που παράγουν και να το κάνουν αυτό τόσο σε επίπεδο εργοστασίου -π.χ. με τη χρήση φωτοβολταϊκών για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας -όσο και με τα ίδια τα μοντέλα τους που χρησιμοποιούν ανακυκλωμένα μέρη και ανακυκλώσιμα υλικά.

Η Honda έχει βάλει σαν στόχο την ανθρακική ουδετερότητα έως το 2050 με τον ιαπωνικό κολοσσό να κάνει βήματα προς όλες τις σχετικές κατευθύνσεις για να το πετύχει αυτό, ενισχύοντας το μοντέλο της κυκλικής οικονομίας αλλά και τις συνεργασίες με άλλες εταιρείες που εργάζονται επίσης προς αυτόν τον στόχο στον κλάδο της βιομηχανίας με την εξέλιξη νέων υλικών.

Durabio

Από τα υλικά που χρησιμοποιεί η Honda στις μοτοσυκλέτες παραγωγής το Durabio είναι και εκείνο που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο και η χρήση του θα συνεχίζει να εξαπλώνεται στην κατασκευή ακόμη περισσότερων μερών για τα μοντέλα των Ιαπώνων. To Durabio είναι ένα βιο-βασισμένο τεχνικό πλαστικό το οποίο και εξελίχθηκε από την Mitsubishi Chemical, με το CB1000GT να είναι μέχρι στιγμής η νεότερη μοτοσυκλέτα στην γκάμα της Honda που το χρησιμοποιεί για τη ζελατίνα του, όχι όμως και η μοναδική.

Το μη βιοδιασπώμενο Durabio προέρχεται από ισοσορβίτη, ένα φυτικής προέλευσης υλικό που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές όπως είναι το μη βρώσιμο καλαμπόκι και σιτάρι. Μέσω της διαδικασίας καθαρισμού, τα φυσικά άμυλα του καλαμποκιού μετατρέπονται σε γλυκόζη, κατόπιν σε σορβιτόλη και τελικά σε ισοσορβίτη — μια υψηλής απόδοσης χημική ένωση που μπορεί να αντικαταστήσει παραδοσιακές πετρελαιοχημικές ουσίες.

Το Durabio έχει ως ιδιότητες την υψηλή οπτική καθαρότητα και την αυξημένη αντοχή και επιφανειακή ανθεκτικότητα έναντι άλλων τεχνικών πλαστικών και για αυτό χρησιμοποιείται κυρίως για την κατασκευή ζελατινών, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την κατασκευή άλλων πάνελ αφού μπορεί να χρωματιστεί με την επιφάνειά του να παραμένει λεία. Για έναν κατασκευαστή αυτό σημαίνει λιγότερα μέρη που χρειάζεται να βαφτούν, άρα και μείωση του κόστους παραγωγής αλλά και μείωση και τους περιβαλλοντικού αποτυπώματος της παραγωγής αφού τα λιγότερα μέρη που χρειάζονται βάψιμο φέρνουν μαζί τους και χαμηλότερους εκπεμπόμενους ρύπους.

Durabio
Τα δυνατά και αδύνατα σημεία του Durabio έναντι του πλέξιγκλας (PMMA) και του πολυαρβονικού (PC)

Το Durabio παρουσιάζει επίσης υψηλή αντοχή στις γρατζουνιές, αντοχή στην κρούση και μακροχρόνια σταθερότητα στην υπεριώδη ακτινοβολία, σύμφωνα με τη Honda και αυτό το κάνει ιδανικό για την κατασκευή μερών για μοτοσυκλέτες, όπως και η αντοχή που παρουσιάζει στις υψηλές θερμοκρασίες. 

Πρώτη φορά που το Durabio έκανε την εμφάνισή του σε μοτοσυκλέτα της Honda ήταν το 2025 στη ζελατίνα της CRF1100L Africa Twin, ενώ από τότε έχει χρησιμοποιηθεί στα NT1100 (σε μέρη του φαίρινγκ του), NC750X (πλαϊνά του φαίρινγκ, ουρά και ζελατίνα), X-ADV (στην ποδιά του), Forza 750 - στο κάλυμμα του τιμονιού και την καρίνα -  και στο CB1000GT. Το NC750X ήταν μάλιστα η πρώτη μοτοσυκλέτα παγκοσμίως που χρησιμοποίησε χρωματισμένο Durabio για το φαίρινγκ του. 

Η Honda χρησιμοποιεί επίσης πλαστικά στις μοτοσυκλέτες της που προέρχονται από ανακυκλωμένους προφυλακτήρες αυτοκινήτων, κάτι που έγινε εφικτό με την πρόοδο της τεχνολογίας γιατί το πλαστικό που προκύπτει από αυτούς ήταν μέχρι πρότινος δύσκολο να διαμορφωθεί σε κάτι πιο “περίπλοκο” και να χρησιμοποιηθεί ως εξάρτημα σε μοτοσυκλέτα. To Durabio χρησιμοποιείται και στα αυτοκίνητα, τόσο σε εξωτερικά μέρη τους όσο και σε μέρη της καμπίνας τους.

Ετικέτες