Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

19/8/2015

Στο νότο της Αυστραλίας

Στην πόλη Perth παρέμεινα τρεις ολόκληρες μέρες. Εκτός από μια σύντομη γνωριμία με την πρωτεύουσα της πολιτείας Western Australia, ήθελα να αποτινάξω μακριά την κούραση των χιλιομέτρων της δυτικής ακτογραμμής και να ετοιμαστώ για το επόμενο σκέλος του "Australian tour 2015", την οριζόντια διάσχιση της Αυστραλίας – από την Perth που ήμουν, είχα να οδηγήσω 3.000 χιλιόμετρα ως την Adelaide.
Παράλληλα, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στην μαύρη ΚΤΜ, διαπίστωσα πως δεν χρειαζόταν κάποια "φροντίδα" μετά από 11.150 χλμ. ταξιδιού. Έτσι, με ξεκούραστο κορμί, ανεβασμένη ψυχολογία και ετοιμοπόλεμη μοτοσυκλέτα, ξεκίνησα να ενώσω οδικά την δυτική με την ανατολική Αυστραλία, οδηγώντας πάνω στην διαδρομή που είχε ακολουθήσει πρώτος το 1841 ο τολμηρός Άγγλος εξερευνητής Edward John Eyre. Όπως καταλαβαίνετε, στον συγκεκριμένο οδικό άξονα δόθηκε τιμητικά το όνομα του πρωτοπόρου εξερευνητή (Eyre Hwy).

Πέντε υπήρξαν τα δυνατά περιστατικά που κατέγραψα στο "ημερολόγιο καταστρώματος" του Eyre Hwy. Το απρόσμενο κύμα ψύχους που έφτασε στα νότια παράλια της Αυστραλίας από την Ανταρκτική –για μια ολόκληρη μέρα οδηγούσα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Η διάσχιση της μεγαλύτερης ασφαλτοστρωμένης ευθείας της αυστραλιανής ηπείρου: είχε μήκος 146,6 χιλιόμετρα και βρισκόταν στη διαδρομή Balladonia – Caiguna. Η κωμόπολη Kimba, που ήταν ακριβώς στα μέσα της οριζόντιας διάσχισης της Αυστραλίας – δεν παρέλειψα να φωτογραφηθώ μπροστά στην σχετική ενημερωτική πινακίδα. Τα πανύψηλα βράχια Bunda Cliffs, που γκρεμίζονταν απότομα από ύψος 90 μέτρα μέσα στα νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού. Και φυσικά, η διάσχιση της άνυδρης περιοχής Nullarbor Plan – η λέξη "nulla arbor" σημαίνει στα λατινικά "κανένα δέντρο" και δικαιολογημένα δόθηκε στην περιοχή, αφού δέντρο δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα…

Με την άφιξή μου στην πόλη Port Augusta (300 χλμ. βόρεια της Adelaide), η τρομερή αυστραλιανή έρημος αποτελούσε πια παρελθόν. Ναι, τα δύσκολα χιλιόμετρα στο μεγάλο νησί του Νότου είχαν περάσει. Από εδώ και πέρα, όλα θα ήταν αρκετά πιο εύκολα και ξεκούραστα…

Ο μεγάλος του ωκεανού δρόμος

Προσεγγίζοντας την Adelaide, την πρωτεύουσα της πολιτείας South Australia, τα ατελείωτα χιλιόμετρα της περιπλάνησής μου στην καρδιά της Αυστραλίας είχαν τελειώσει. Τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Adelaide, Μελβούρνη, Καμπέρα) ήταν οι επόμενοι -και καθοριστικότεροι- σταθμοί στο "Australian tour 2015", που μετρούσε πλέον τα τελευταία του χιλιόμετρα.

Η Adelaide, που ιδρύθηκε το 1836 με σκοπό να αποτελέσει το διοικητικό κέντρο όλης της νότιας Αυστραλίας, χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά σύγχρονο αστικό προφίλ, ενώ η φίλη Ελένη Βάσσου έμελλε να μου χαρίσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την πόλη της.
Ταξιδεύοντας από την Adelaide στην Μελβούρνη, την σκυτάλη του ταξιδιού πήρε κατόπιν ο παραθαλάσσιος οδικός άξονας "Great Ocean Road" (G.O.R.). Μετά την εμπειρία της αυστραλιανής ερήμου, σειρά είχε ο Νότιος Ωκεανός να καλωσορίσει τον δίτροχο ταξιδιώτη του κόκκινου νησιού. Απολύτως σίγουρη για την ομορφιά και τη γοητεία της, η μεγάλη θάλασσα του νότου βάλθηκε εδώ να με αποπλανήσει με δαντελωτές ακτογραμμές, κλειστούς απάνεμους κόλπους, βατές και άγριες παραλίες, βραχώδεις σχηματισμούς (Loch Ard Gorge, London Bridge, Twelve Apostles) και έναν καταπράσινο μανδύα που κυλούσε μέχρι τα κύματα.

Με σήμα κατατεθέν τους φημισμένους βραχώδεις σχηματισμούς Twelve Apostles, ο G.O.R. αντιπροσώπευε έναν περίτεχνο πίνακα ζωγραφικής με έντονες πινελιές πρασίνου, αρμονικά συνδυασμένες με το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού. Δικαίως χαρακτηρίζεται ως η θεαματικότερη παραθαλάσσια διαδρομή της Αυστραλίας.
Στην Μελβούρνη, τα πάντα "μύριζαν" Ελλάδα. Και όχι άδικα, αφού στην δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Αυστραλίας βρίσκεται η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας, με περισσότερους από 350.000 ομογενείς, σε σύνολο περίπου 700.000 Ελλήνων που υπάρχουν σ’ όλη την Αυστραλία.

Θερμή όσο και αξέχαστη υπήρξε η υποδοχή που έτυχα από τον Παναρκαδικό Σύλλογο της Μελβούρνης "Κολοκοτρώνης", αλλά και απ’ όλη γενικά την τοπική ομογενειακή κοινότητα. Ζεστές αγκαλιές, λουκούλλεια τραπεζώματα στην ελληνική συνοικία Oakleigh, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και συνάντηση με την Ελληνίδα Πρόξενο της Μελβούρνης ήταν τα γεγονότα που γέμισαν τις τέσσερεις μέρες που παρέμεινα στην "Marvelous Melboune", μια πόλη που δικαίως καυχιέται για την υψηλή ποιότητα ζωής που προσφέρει στους 4.500.000 κατοίκους της…

Συνέχεια στην Νέα Ζηλανδία

Κτισμένη 580 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη –και μόλις 280 χλμ. νοτιοδυτικά του Σύδνεϋ– η Καμπέρα, η πρωτεύουσα της Αυστραλίας, ήταν το τελευταίο αστικό κέντρο που έμελλε να επισκεφθώ πριν ολοκληρώσω το "Australian tour 2015". Αποχαιρετώντας την Μελβούρνη, το κοντέρ της ΚΤΜ 1050 είχε καταγράψει περισσότερα από 17.200 χιλιόμετρα, ενώ το ημερολόγιο του ταξιδιού πλησίαζε στην 40η σελίδα του.

Ο ευθυτενής οδικός άξονας Hume Hwy που ανέλαβε να με μεταφέρει στην διοικητική καρδιά της χώρας, κυριολεκτικά με κοίμισε. Σωτήριες στάθηκαν ευτυχώς οι φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής φύσης, που με τα απεριόριστα χρώματα της παλέτας της, κατάφερε να ομορφύνει λίγο το σκηνικό της διαδρομής και να μετριάσει -εν μέρει- την ανία της οδήγησης.

Όπως στα άλλα αστικά κέντρα της Αυστραλίας, έτσι και στην Καμπέρα, ο τοπικός ομογενειακός πληθυσμός με αγκάλιασε με θέρμη και φρόντισε να μου χαρίσει όμορφες αναμνήσεις από παρουσία μου στην πόλη. Με ξεναγό τον αντιπρόεδρο της τοπικής ελληνικής κοινότητας κ. Πωλ Λεβεντή, έμαθα και γνώρισα ενδιαφέροντα πράγματα και καταστάσεις από την πολύχρονη παρουσία των Ελλήνων της αυστραλιανής πρωτεύουσας.

Ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και η λέσχη "HELLENIC CLUB", εκτός από ύψιστα σημεία αναφοράς της τοπικής ελληνικής κοινότητας, αποτελούν παράλληλα κι έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο μεταξύ των 8.000 Ελλήνων της Καμπέρα.
Και φυσικά, η μαύρη ΚΤΜ δεν παρέλειψε να με οδηγήσει στο Παλαιό Κοινοβούλιο, στο μνημείο "Australian Memorial War", στη Νέα Βουλή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στα πιο φημισμένα αξιοθέατα της αυστραλιανής μητρόπολης…

Μπορεί η τελευταία μέρα του ταξιδιού να μην είχε πολλά χιλιόμετρα, μου επιφύλασσε όμως δυνατά συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Με την επιστροφή μου στο Σύδνεϋ, έπεφταν οι τίτλοι της ταξιδιωτικής ταινίας δρόμου "Australian tour 2015", αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η παρουσία μου στην ήπειρο της Ωκεανίας είχε τελειώσει.
Το αεροπορικό εισιτήριο Σύδνεϋ-Auckland που κρατούσα στα χέρια, σε λίγες μέρες θα με μετέφερε στους δρόμους της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, στην σέλα μιας απαστράπτουσας Harley Davidson, θα ξεκινήσω το "New Zealand Tour". Και το ταξίδι στους μακρινούς αντίποδες της γης συνεχίζεται…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Malle Mile 2026: Η διαφορετική γιορτή της μοτοσυκλέτας επέστρεψε ανανεωμένη και μεγαλύτερη από ποτέ

Τον Ιούλιο στο Grimsthorpe Castle με πάνω από 5.000 συμμέτοχες και δραστηριότητες για κάθε είδους μοτοσυκλέτα

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/7/2026

Το Malle Mile συνεχίζει να αποδεικνύει ότι η μοτοσυκλέτα δεν είναι μόνο αγώνας ή ταξίδι, αλλά και μια μεγάλη γιορτή με τη δωδέκατη διοργάνωση του αντισυμβατικού φεστιβάλ να συγκεντρώνει χιλιάδες αναβάτες και επισκέπτες, παρουσιάζοντας το πιο πλούσιο πρόγραμμα που έχει φιλοξενήσει μέχρι σήμερα.

Από τις 16 έως τις 19 Ιουλίου, οι χώροι του ιστορικού Grimsthorpe Castle στην Αγγλία γέμισαν με 2.543 μοτοσυκλέτες και περισσότερους από 5.000 αναβάτες, φίλους της μοτοσυκλέτας και θεατές ηλικίας από 3 έως 84 ετών, που κατασκήνωσαν για ένα τριήμερο γεμάτο δράση.

Για το 2026, οι διοργανωτές εμπλούτισαν το πρόγραμμα, δίνοντας έμφαση στη συμπερίληψη σε όλους τους τύπους μοτοσυκλετών και όλα τα επίπεδα εμπειρίας.

Ανάμεσα στις σημαντικότερες νέες προσθήκες ήταν το Adventure Trail, μια διαδρομή περίπου 20 χιλιομέτρων μέσα σε έκταση 10.000 στρεμμάτων του Grimsthorpe Castle, σε δρόμο με γαρμπίλι, χώμα, και φυσικά εμπόδια, καθώς και μια ειδική enduro διαδρομή για όσους αναζητούσαν πιο απαιτητική οδήγηση εκτός δρόμου.

Νέα ήταν και η 30 Mile Road Rally, μια ομαδική βόλτα περίπου 48 χιλιομέτρων στους επαρχιακούς δρόμους της περιοχής, με επικεφαλής το Σάββατο τον γνωστό ταξιδευτή και παρουσιαστή Charley Boorman. Παράλληλα, παρουσιάστηκε και το πρώτο 4×4 Safari Scramble, απευθυνόμενο στους φίλους των τετρακίνητων οχημάτων.

Όπως εξήγησε ο συνιδρυτής του θεσμού, Robert Nightingale, στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια εμπειρία που να ταιριάζει σε κάθε είδος μοτοσυκλέτας.

"Πολλές μοτοσυκλέτες δεν είναι ιδανικές ούτε για flat track ούτε για enduro. Θέλαμε να δημιουργήσουμε δραστηριότητες που να μπορούν να απολαύσουν όλοι οι αναβάτες."

Το Malle Mile δημιουργήθηκε πριν από δώδεκα χρόνια από τους Robert Nightingale και Jonny Cazzola ως μια οικονομικότερη και πιο χαλαρή εναλλακτική στα ακριβά track days και στους αγώνες υψηλού ανταγωνισμού.

Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Νότιο Λονδίνο με μόλις 37 μοτοσυκλέτες, ενώ ελλείψει άδεια πώλησης αλκοόλ, τα ποτά μοιράζονταν μέσω λοταρίας, με κάθε λαχνό αξίας 5 λιρών να είναι κερδισμένος.

Παρά τις πολλές νέες δραστηριότητες, δεν έλειψαν και οι καθιερωμένες εκδηλώσεις του φεστιβάλ, όπως τα scramble για κάθε τύπο μοτοσυκλέτας, το Moto Polo, τα uphills, οι αγώνες σε γρασίδι και άσφαλτο, καθώς και οι εκπαιδεύσεις εκτός δρόμου της σχολής Desert Rose, που ίδρυσε η πρώτη γυναίκα που ολοκλήρωσε το Rally Dakar, Patsy Quick.

Το πρόγραμμα δεν περιοριζόταν μόνο στην οδήγηση. Οι επισκέπτες μπορούσαν να συμμετάσχουν σε πρωινό κολύμπι, yoga, συνεδρίες μασάζ και ηχοθεραπείας, ενώ στη σκηνή του Lost Club μίλησαν άνθρωποι όπως ο Charley Boorman, η εικαστικός Racheal Clegg και η αγωνιζόμενη Stephanie Bolam.

Τα βράδια τη σκυτάλη έπαιρνε η μουσική, με εμφανίσεις DJ και συγκροτημάτων που διατηρούν τον ιδιαίτερο, εναλλακτικό χαρακτήρα του Malle Mile.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της διοργάνωσης είναι και τα δημογραφικά της δεδομένα. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 35 ετών, μακριά από τον μέσο όρο των μοτοσυκλετιστών στη Βρετανία, που υπολογίζεται στα 54 χρόνια. Παράλληλα, το 31% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες, ποσοστό υπερτριπλάσιο από το αντίστοιχο 7-10% που καταγράφεται συνολικά στη βρετανική μοτοσυκλετιστική κοινότητα.

Με τη συνεχή προσθήκη νέων δραστηριοτήτων και τη φιλοσοφία ότι κάθε μοτοσυκλέτα και κάθε αναβάτης έχουν θέση στη διοργάνωση, το Malle Mile παραμένει ένα από τα πιο ξεχωριστά φεστιβάλ μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη.