Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

19/8/2015

Στο νότο της Αυστραλίας

Στην πόλη Perth παρέμεινα τρεις ολόκληρες μέρες. Εκτός από μια σύντομη γνωριμία με την πρωτεύουσα της πολιτείας Western Australia, ήθελα να αποτινάξω μακριά την κούραση των χιλιομέτρων της δυτικής ακτογραμμής και να ετοιμαστώ για το επόμενο σκέλος του "Australian tour 2015", την οριζόντια διάσχιση της Αυστραλίας – από την Perth που ήμουν, είχα να οδηγήσω 3.000 χιλιόμετρα ως την Adelaide.
Παράλληλα, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στην μαύρη ΚΤΜ, διαπίστωσα πως δεν χρειαζόταν κάποια "φροντίδα" μετά από 11.150 χλμ. ταξιδιού. Έτσι, με ξεκούραστο κορμί, ανεβασμένη ψυχολογία και ετοιμοπόλεμη μοτοσυκλέτα, ξεκίνησα να ενώσω οδικά την δυτική με την ανατολική Αυστραλία, οδηγώντας πάνω στην διαδρομή που είχε ακολουθήσει πρώτος το 1841 ο τολμηρός Άγγλος εξερευνητής Edward John Eyre. Όπως καταλαβαίνετε, στον συγκεκριμένο οδικό άξονα δόθηκε τιμητικά το όνομα του πρωτοπόρου εξερευνητή (Eyre Hwy).

Πέντε υπήρξαν τα δυνατά περιστατικά που κατέγραψα στο "ημερολόγιο καταστρώματος" του Eyre Hwy. Το απρόσμενο κύμα ψύχους που έφτασε στα νότια παράλια της Αυστραλίας από την Ανταρκτική –για μια ολόκληρη μέρα οδηγούσα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Η διάσχιση της μεγαλύτερης ασφαλτοστρωμένης ευθείας της αυστραλιανής ηπείρου: είχε μήκος 146,6 χιλιόμετρα και βρισκόταν στη διαδρομή Balladonia – Caiguna. Η κωμόπολη Kimba, που ήταν ακριβώς στα μέσα της οριζόντιας διάσχισης της Αυστραλίας – δεν παρέλειψα να φωτογραφηθώ μπροστά στην σχετική ενημερωτική πινακίδα. Τα πανύψηλα βράχια Bunda Cliffs, που γκρεμίζονταν απότομα από ύψος 90 μέτρα μέσα στα νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού. Και φυσικά, η διάσχιση της άνυδρης περιοχής Nullarbor Plan – η λέξη "nulla arbor" σημαίνει στα λατινικά "κανένα δέντρο" και δικαιολογημένα δόθηκε στην περιοχή, αφού δέντρο δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα…

Με την άφιξή μου στην πόλη Port Augusta (300 χλμ. βόρεια της Adelaide), η τρομερή αυστραλιανή έρημος αποτελούσε πια παρελθόν. Ναι, τα δύσκολα χιλιόμετρα στο μεγάλο νησί του Νότου είχαν περάσει. Από εδώ και πέρα, όλα θα ήταν αρκετά πιο εύκολα και ξεκούραστα…

Ο μεγάλος του ωκεανού δρόμος

Προσεγγίζοντας την Adelaide, την πρωτεύουσα της πολιτείας South Australia, τα ατελείωτα χιλιόμετρα της περιπλάνησής μου στην καρδιά της Αυστραλίας είχαν τελειώσει. Τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Adelaide, Μελβούρνη, Καμπέρα) ήταν οι επόμενοι -και καθοριστικότεροι- σταθμοί στο "Australian tour 2015", που μετρούσε πλέον τα τελευταία του χιλιόμετρα.

Η Adelaide, που ιδρύθηκε το 1836 με σκοπό να αποτελέσει το διοικητικό κέντρο όλης της νότιας Αυστραλίας, χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά σύγχρονο αστικό προφίλ, ενώ η φίλη Ελένη Βάσσου έμελλε να μου χαρίσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την πόλη της.
Ταξιδεύοντας από την Adelaide στην Μελβούρνη, την σκυτάλη του ταξιδιού πήρε κατόπιν ο παραθαλάσσιος οδικός άξονας "Great Ocean Road" (G.O.R.). Μετά την εμπειρία της αυστραλιανής ερήμου, σειρά είχε ο Νότιος Ωκεανός να καλωσορίσει τον δίτροχο ταξιδιώτη του κόκκινου νησιού. Απολύτως σίγουρη για την ομορφιά και τη γοητεία της, η μεγάλη θάλασσα του νότου βάλθηκε εδώ να με αποπλανήσει με δαντελωτές ακτογραμμές, κλειστούς απάνεμους κόλπους, βατές και άγριες παραλίες, βραχώδεις σχηματισμούς (Loch Ard Gorge, London Bridge, Twelve Apostles) και έναν καταπράσινο μανδύα που κυλούσε μέχρι τα κύματα.

Με σήμα κατατεθέν τους φημισμένους βραχώδεις σχηματισμούς Twelve Apostles, ο G.O.R. αντιπροσώπευε έναν περίτεχνο πίνακα ζωγραφικής με έντονες πινελιές πρασίνου, αρμονικά συνδυασμένες με το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού. Δικαίως χαρακτηρίζεται ως η θεαματικότερη παραθαλάσσια διαδρομή της Αυστραλίας.
Στην Μελβούρνη, τα πάντα "μύριζαν" Ελλάδα. Και όχι άδικα, αφού στην δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Αυστραλίας βρίσκεται η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας, με περισσότερους από 350.000 ομογενείς, σε σύνολο περίπου 700.000 Ελλήνων που υπάρχουν σ’ όλη την Αυστραλία.

Θερμή όσο και αξέχαστη υπήρξε η υποδοχή που έτυχα από τον Παναρκαδικό Σύλλογο της Μελβούρνης "Κολοκοτρώνης", αλλά και απ’ όλη γενικά την τοπική ομογενειακή κοινότητα. Ζεστές αγκαλιές, λουκούλλεια τραπεζώματα στην ελληνική συνοικία Oakleigh, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και συνάντηση με την Ελληνίδα Πρόξενο της Μελβούρνης ήταν τα γεγονότα που γέμισαν τις τέσσερεις μέρες που παρέμεινα στην "Marvelous Melboune", μια πόλη που δικαίως καυχιέται για την υψηλή ποιότητα ζωής που προσφέρει στους 4.500.000 κατοίκους της…

Συνέχεια στην Νέα Ζηλανδία

Κτισμένη 580 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη –και μόλις 280 χλμ. νοτιοδυτικά του Σύδνεϋ– η Καμπέρα, η πρωτεύουσα της Αυστραλίας, ήταν το τελευταίο αστικό κέντρο που έμελλε να επισκεφθώ πριν ολοκληρώσω το "Australian tour 2015". Αποχαιρετώντας την Μελβούρνη, το κοντέρ της ΚΤΜ 1050 είχε καταγράψει περισσότερα από 17.200 χιλιόμετρα, ενώ το ημερολόγιο του ταξιδιού πλησίαζε στην 40η σελίδα του.

Ο ευθυτενής οδικός άξονας Hume Hwy που ανέλαβε να με μεταφέρει στην διοικητική καρδιά της χώρας, κυριολεκτικά με κοίμισε. Σωτήριες στάθηκαν ευτυχώς οι φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής φύσης, που με τα απεριόριστα χρώματα της παλέτας της, κατάφερε να ομορφύνει λίγο το σκηνικό της διαδρομής και να μετριάσει -εν μέρει- την ανία της οδήγησης.

Όπως στα άλλα αστικά κέντρα της Αυστραλίας, έτσι και στην Καμπέρα, ο τοπικός ομογενειακός πληθυσμός με αγκάλιασε με θέρμη και φρόντισε να μου χαρίσει όμορφες αναμνήσεις από παρουσία μου στην πόλη. Με ξεναγό τον αντιπρόεδρο της τοπικής ελληνικής κοινότητας κ. Πωλ Λεβεντή, έμαθα και γνώρισα ενδιαφέροντα πράγματα και καταστάσεις από την πολύχρονη παρουσία των Ελλήνων της αυστραλιανής πρωτεύουσας.

Ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και η λέσχη "HELLENIC CLUB", εκτός από ύψιστα σημεία αναφοράς της τοπικής ελληνικής κοινότητας, αποτελούν παράλληλα κι έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο μεταξύ των 8.000 Ελλήνων της Καμπέρα.
Και φυσικά, η μαύρη ΚΤΜ δεν παρέλειψε να με οδηγήσει στο Παλαιό Κοινοβούλιο, στο μνημείο "Australian Memorial War", στη Νέα Βουλή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στα πιο φημισμένα αξιοθέατα της αυστραλιανής μητρόπολης…

Μπορεί η τελευταία μέρα του ταξιδιού να μην είχε πολλά χιλιόμετρα, μου επιφύλασσε όμως δυνατά συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Με την επιστροφή μου στο Σύδνεϋ, έπεφταν οι τίτλοι της ταξιδιωτικής ταινίας δρόμου "Australian tour 2015", αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η παρουσία μου στην ήπειρο της Ωκεανίας είχε τελειώσει.
Το αεροπορικό εισιτήριο Σύδνεϋ-Auckland που κρατούσα στα χέρια, σε λίγες μέρες θα με μετέφερε στους δρόμους της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, στην σέλα μιας απαστράπτουσας Harley Davidson, θα ξεκινήσω το "New Zealand Tour". Και το ταξίδι στους μακρινούς αντίποδες της γης συνεχίζεται…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Μελέτη ΕΜΠ: Μας κλέβει ένα στα τέσσερα πρατήρια βενζίνης!

Κάθε χρόνο 400 εκατ. Ευρώ το κόστος

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2026

Ο έλεγχος των πρατηρίων που εξαγγέλθηκε ως η λύση σε ένα χρόνιο πρόβλημα φαίνεται πως έχει μετριάσει την μόνιμη και παγιωμένη κατάσταση της κλοπής βενζίνης στην αντλία που γίνεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, όμως τελικά το λαθρεμπόριο συνεχίζει σε υψηλό βαθμό.

Το Εργαστήριο Τεχνολογίας Καυσίμων και Λιπαντικών, ένα τμήμα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου έδωσε εχθές στον ΣΕΕΠΕ, δηλαδή τον Σύνδεσμο Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών τα συμπεράσματα της μελέτης που πραγματοποίησε και εμφανίζει το άκρως ανησυχητικό φαινόμενο της κλοπής στην αντλία.

Συγκριτικά με αυτό που γινόταν επί σειρά ετών, φαίνεται πως το λαθρεμπόριο έχει περιοριστεί στην χονδρική και έχει μετατοπιστεί στην λιανική όπου πειράζονται οι αντλίες ή τοποθετούνται άλλοι μηχανισμοί αυξάνοντας την θερμοκρασία του καυσίμου, ή την πτητική του μορφή ή μετρώντας περισσότερη ποσότητα από αυτή που έχει τοποθετηθεί.

Δεν υπάρχει ένας τρόπος, αλλά ένας συνδυασμός που καταλήγει να επιβαρύνει άμεσα τον καταναλωτή. Η αύξηση του λαθρεμπορίου στην λιανική έχει καταστήσει την επιβάρυνση σε όλους εμάς πιο άμεση, συγκριτικά με αυτό που γινόταν μέχρι τώρα.

Ο ίδιος ο πρόεδρος του συνδέσμου Εμπορίας Πετρελαιοειδών αναφέρει πως το ποσοστό παραβατικότητας στο 23% καταλήγει να είναι από τα μεγαλύτερα στον ευρωπαϊκό χώρο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης είμαστε, δυστυχώς πρωτοπόροι. Χάνουμε την πρώτη θέση μόνο περιστασιακά καθώς η γεωπολιτική κρίση έχει δημιουργήσει τόσο μεγάλες ευκαιρίες σε χώρες που γειτνιάζουν με τρίτες που επιδοτούν το καύσιμο και δεν το επιβαρύνουν, όπως η Μάλτα, η Ιταλία και η Ρουμανία, που ενεργοποιούν ισχυρότερους μηχανισμούς του οργανωμένου εγκλήματος με υψηλές διασυνδέσεις. Το εύθραυστο διεθνές ενεργειακό περιβάλλον δεν μένει σταθερό και έτσι όταν παύσουν να ισχύουν οι ευκαιρίες αυτές, θα επιστρέψουμε περήφανοι στην κορυφή μας!

Για ακόμη μία φορά η πρωτιά της χώρας εντός Ε.Ε. είναι στο λαθρεμπόριο.

Υπάρχει και ένα θετικό, πως τουλάχιστον σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το ποσοστό έχει υποχωρήσει κατά 10% και 20% συγκριτικά με πέρσι.

Η μελέτη έγινε χωρίς να ειδοποιηθούν οι εταιρείες πετρελαιοειδών και δεν γνωστοποιούταν στα πρατήρια. Συνολικά έγιναν 200 μετρήσεις, 170 στην Αττική και 70 στην Θεσσαλονίκη σε οχήματα που είχαν προηγουμένως κατάλληλα προετοιμαστεί για να μπορούν να καταγράφουν με ακρίβεια το καύσιμο ανεξαρτήτως θερμοκρασίας και άλλων μέτρων που χρησιμοποιούνται.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως ο κ.Αλιγιζάκης, πρόεδρος του ΣΕΕΠΕ ζήτησε να κατονομάζονται οι εταιρείες που προμηθεύουν αυτά τα πρατήρια ώστε να υπάρχει λογοδοσία και πρόσθετο μέτρο πίεσης πέραν των προστίμων.

Ενώ πρόσθεσε πως οι τιμές στα πρατήρια δεν ακολουθούν άμεσα στον Brent και απαιτούνται περίπου τέσσερις ημέρες για να περάσει η μεταβολή των διεθνών τιμών στις αντλίες των πρατηρίων στην Ελλάδα.

Για μία ακόμη φορά, απέτυχε να εξηγήσει το φαινόμενο η αύξηση τιμής να περνά στην αντλία μέσα σε δευτερόλεπτα, και η μείωση να θέλει τουλάχιστον μία εβδομάδα.

Από εκεί και πέρα η λιανική πώληση καυσίμου παρουσιάζει την εικόνα ενός ρακένδυτου που γεμίζει έναν κουβά νερό από την βρύση, τον μεταφέρει απέναντι και τον αδειάζει σε μία δεξαμενή και πληρώνεται με τις σταγόνες που θα πέσουν στο ενδιάμεσο.

Όπως σε όλους τους κλάδους, έτσι και εδώ η Πολιτεία έχει σφίξει την φορολόγηση σε αποπνικτικό βαθμό και οδηγεί πολύ κόσμο στην έξοδο.

Αυτό που δεν λέει κανείς, είναι πως κομμάτι της μείωσης του ποσοστού λαθρεμπορίου εμφανίζεται και λόγω της μείωσης των πρατηρίων και την συγκέντρωση της κατανάλωσης σε λιγότερα σημεία πώλησης.