Αυστηρό παράδειγμα από το Παρίσι: Απαγόρευση μοτοσυκλετών με κατασκευή πριν από το 1999

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/6/2016

Οι Γάλλοι φημίζονται για την επιθετική νομοθεσία τους απέναντι στις μοτοσυκλέτες, παρά το πρόσφατο παράδειγμα που δείχνει την διάθεση να νομιμοποιήσουν την διήθηση ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Η τελευταία είδηση ωστόσο, είναι ξεκάθαρα εχθρική απέναντι στα δίτροχα.

Από την 1η Ιουλίου, σε σχεδόν δεκαπέντε μέρες, απαγορεύεται η κυκλοφορία όλων των μοτοσυκλετών που κατασκευάστηκαν πριν το ΄99 σε ολόκληρη την μητροπολιτική περιοχή του Παρισιού. Το μέτρο δεν ισχύει για τα Σαββατοκύριακα, ενώ το πρόστιμο έχει οριστεί στα 35 Ευρώ για το πρώτο διάστημα, καθώς αργότερα θα αυξηθεί.

Η επιβολή αυτού του μέτρου δεν έρχεται ξαφνικά και απότομα, καθώς ακολουθεί παλιότερη οδηγία της ευρωπαϊκής ένωσης, σχετικά με την σταδιακή απομάκρυνση από τις πόλεις, όλων των οχημάτων παλαιότερης τεχνολογίας. Το καινούριο είναι ότι ειδικά για τις μοτοσυκλέτες, αποφασίστηκε καθολική απαγόρευση με βάση την χρονολογία και όχι στοχευμένη αναλόγως των ρύπων, όπως ισχύει για τα υπόλοιπα οχήματα.

Το αυστηρότερο μέτρο συγκεκριμένα για τις μοτοσυκλέτες, αποφασίστηκε σε συνεργασία του δήμου Παρισιού με το υπουργείο περιβάλλοντος και την γραμματεία μεταφορών. Θα μας άφηνε αδιάφορους η γαλλική νομοθεσία, αν δεν ήταν τόσο άρρηκτα συνδεδεμένη με το μέλλον της μοτοσυκλέτας σε ολόκληρη την Ευρωζώνη και κατ’ επέκταση και στην Ελλάδα. Μπορεί να έχουμε ιστορικό καθυστέρησης στην εναρμόνιση των κοινοτικών οδηγιών, ωστόσο στο τέλος ακολουθούμε πιστά τους κανόνες.

Ήδη έχει ψηφιστεί και καθιερωθεί αυστηρότερο μέτρο και για την Αγγλία, που ωστόσο θα εφαρμοστεί από το 2020. Οποιοδήποτε όχημα έχει κατασκευαστεί πριν το 2007, θα απαγορεύεται να κυκλοφορήσει στο Λονδίνο.

Από την άλλη υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον στους παραπάνω περιορισμούς. Ενώ υπάρχει ειδική μέριμνα για τις κλασσικές μοτοσυκλέτες, από το μέτρο εξαιρούνται τελείως όλες όσες έχουν κατασκευαστεί πριν το 1973, την χρονιά δηλαδή που εισήχθησαν οι αντιρυπαντικοί κανονισμοί. Φανταστείτε λοιπόν κάποια κακο-συντηρημένη δίχρονη με ηλικία μεγαλύτερη των σαράντα ετών, να βάζει μπροστά στον κρύο χειμώνα που επικρατεί εκεί και ο αναβάτης της να ξεκινά πηγαίνοντας σημειωτόν…

Το πραγματικά θετικό βέβαια για όλους τους λάτρεις των παλιότερων μοτοσυκλετών, είναι ότι σύμφωνα με τα υπουργεία περιβάλλοντος της Γαλλίας και της Αγγλίας, η διεύρυνση του μέτρου σε εθνικό επίπεδο, θα καθυστερήσει ιδιαίτερα να πραγματοποιηθεί…

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.