Αυτό τους έλειπε!

Από το

Μαύρο Σκύλο

4/2/2013

Αν νομίζετε ότι μόνο εδώ υπάρχουν νομοθέτες αποκομμένοι από την κοινωνία και τον υπόλοιπο κόσμο, καθίστε να δούμε τι γίνεται στο Σικάγο. Ψηφίστηκε νόμος που ισχύει για όλη την πολιτεία και απαγορεύει τις σούζες. Θα πείτε εντάξει, και στην Ελλάδα ισχύει αυτό, όμως η νομοθεσία εκεί είναι πολύ διαφορετική, την πρώτη φορά παίρνεις πρόστιμο των 100 δολαρίων, την δεύτερη πληρώνεις άμεσα 1,500 και μπαίνεις φυλακή για έξι μήνες. Έξι μήνες από τη ζωή σου για μία σούζα! Την τρίτη φορά μάλιστα σε κλειδώνουν για ένα χρόνο και το πρόστιμο ανεβαίνει στα 2.500 δολάρια. Το θέμα είναι ότι εκεί η ποινή φυλάκισης σημαίνει αυτό ακριβώς, φυλάκιση. Μπαίνεις πίσω από τα σίδερα μέσα για κάτι τόσο απλό! Οι σούζες σε δημόσιους δρόμους απλά δεν πρέπει να συμβαίνουν, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό, αλλά να μπεις φυλακή για κάτι τέτοιο είναι απλώς, αδιανόητο.

Με την νοοτροπία των αστυνομικών εκεί, σούζα μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί η ελάχιστη απομάκρυνση του εμπρός τροχού από την άσφαλτο κατά την απότομη επιτάχυνση. Έξι μήνες μακριά από την παραγωγικότητα ως ενεργός πολίτης, μακριά από την οικογένεια και τα παιδιά σου για δύο σούζες, ακούγεται ακόμα πιο τρελό όταν συνυπολογίσει κανείς ότι λίγο πιο μακριά, στη Βαλτιμόρη, βασιλεύουν οι "Wildout Wheelie Boyz", που αναλώνουν τη ζωή τους κάνοντας σούζες. Ο αστυνομικός διευθυντής δήλωσε πρόσφατα ότι είναι προτιμότερο να τους αφήνουν να ξεδίνουν με αυτό τον τρόπο (video με τα κατορθώματά τους κυκλοφορούν στο internet κάνοντάς του διάσημους) παρά να μαστουρώνουν συνέχεια πουλώντας ναρκωτικά! Οι αντιθέσεις είναι τεράστιες. Στη μία πολιτεία κυκλοφορούν με motocross μοτοσυκλέτες χωρίς άδεια κάνοντας σούζες χωρίς να φορούν κράνος, στην άλλη καταλήγουν στη φυλακή. Νομοθέτες να σου πετύχουν, να μην ξέρεις τι σου γίνεται!

Ιταλία: Δικαστική ανατροπή στη νομοθεσία για οδήγηση και ναρκωτικά

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας ανέτρεψε νόμο του Matteo Salvini και δικαίωσε 39χρονο που είχε κατηγορηθεί για οδήγηση μετά από χρήση κάνναβης
drug test
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/2/2026

Τον Δεκέμβρη του 2024 ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών, Matteo Salvini, είχε εισάγει μια σημαντική αλλαγή στο άρθρο 187 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας που αφορούσε οδήγηση και ναρκωτικές ουσίες. Η αλλαγή περιγράφεται γλαφυρά από τον τίτλο του άρθρου 187, όπου η ‘οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών’ αντικαταστάθηκε από ‘οδήγηση μετά τη χρήση ναρκωτικών’.

Η επιλογή της φρασεολογίας αυτής άνοιγε παραθυράκια για ενδεχομένως άδικες διώξεις, κυρίως όσον αφορά στην ανίχνευση ουσιών που αφήνουν ίχνη στον ανθρώπινο οργανισμό για μέρες μετά τη λήψη τους. Αυτό το ζήτημα μάλιστα δεν αφορά μόνο στη χρήση ναρκωτικών ουσιών, αλλά θα μπορούσε να βάλει σε μπελάδες και λήπτες φαρμακευτικών αγωγών.

Η ανατροπή του νόμου αυτού ήρθε πριν λίγες μέρες μέσω του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ιταλίας, στο οποίο προσέφυγε 39χρονος οδηγός που είχε κατηγορηθεί για ‘οδήγηση μετά από χρήση ναρκωτικών’ μετά από έλεγχο που του έγινε όταν ενεπλάκη σε ατύχημα επιστρέφοντας από τη δουλειά του. Ο κατηγορούμενος είχε καπνίσει κάνναβη 48 ώρες πριν τον έλεγχο, ωστόσο βρέθηκε αντιμέτωπος με πολύ σοβαρές κατηγορίες βάσει του άρθρου 187.

Στο δικαστήριο η απόφαση ήταν σαφής: για να τιμωρηθεί ο οδηγός θα πρέπει να επιβεβαιωθεί επιστημονικώς πως το είδος και η ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας που ανιχνεύτηκε στο σώμα του προκαλεί ψυχοσωματικές αλλαγές, δηλαδή απλά και μόνο η εύρεση ιχνών στον οργανισμό δεν αρκεί για καταδίκη.

Ωστόσο πρέπει να τονίσουμε πως εμπλέκεται αρκετή υποκειμενικότητα στο θέμα, καθώς δεν υπάρχουν ιατρικώς καθορισμένα όρια στη μετρήσιμη ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα του οδηγού.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση το δικαστήριο έκανε λόγο γι’ αυτό ακριβώς το θέμα, αναφέροντας πως σκοπός της νομοθεσίας είναι να προστατεύσει την οδική ασφάλεια και πως ένας οδηγός που φαίνεται να έχει διαύγεια σκέψης και δεν οδηγούσε επικίνδυνα δεν μπορεί να διωχθεί βάσει αυτής της διάταξης του ΚΟΚ.

Με την απόφαση αυτή λοιπόν ουσιαστικά ανατρέπεται η αλλαγή στο άρθρο 187 που είχε κάνει ο Salvini.

Εν τέλει, το ασαφές όριο μεταξύ της ανίχνευσης ναρκωτικών ουσιών στον οργανισμό και της οδήγησης υπό την επήρεια ανάγει το όλο θέμα στη διακριτική ευχέρεια του δικαστή, ο οποίος στη συγκεκριμένη περίπτωση αποφάσισε υπέρ του κατηγορούμενου.