BMW: Αλλάζει λογότυπο μετά από 23 χρόνια!

Μόνο για τις πλατφόρμες επικοινωνίας!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/3/2020

Το λογότυπο της πιο διάσημης βαυαρικής εταιρείας μοτοσυκλετών, της BMW αλλάζει μετά από 23 ολόκληρα χρόνια. Αρχικά, το νέο λογότυπο θα εμφανίζεται μονάχα στις on & off line επικοινωνίες της εταιρείας και όχι σε κάποιο αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα της. Στο παρελθόν το λογότυπο ήταν μασίφ, και τρικολόρε (λευκό, γαλάζιο, μαύρο), ενώ πλέον είναι μόνο λευκό και γαλάζιο καθώς όπου υπήρχε μαύρο έχει γίνει διαφανές, με στόχο να προσκαλεί υποσυνείδητα  τον παρατηρητή στον κόσμο της BMW – όπως αναφέρουν οι άνθρωποι που το σχεδίασαν. Προς το παρόν δεν υπάρχουν αναφορές αν το διαφανές λογότυπο θα περάσει και στα οχήματα του γερμανικού κολοσσού.

Με αφορμή την αλλαγή του λογότυπου επικοινωνίας θα κάνουμε μια μικρή ιστορική αναδρομή στο σήμα της BMW και θα ξεκαθαρίσουμε την ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτό. Αρχικά η BMW ονομαζόταν Rapp Motorenwerke και δημιουργούσε αεροσκάφη. Το 1917 μετονομάστηκε σε BMW με τα αρχικά της να προκύπτουν απ’ το μέρος που βρισκόταν του εργοστάσιό της, στη Βαυαρία στη Νότια Γερμανία και τα άλλα δύο απ’ τα προϊόντα που κατασκεύαζε, εξ ου και το Bayerische Motoren Werke στα γερμανικά ή στα αγγλικά Bavarian Motor Works.

Σχετικά με το σχήμα του λογότυπου πλανάται ένας μύθος γύρο από αυτό, θέλοντας το γαλάζιο να συμβολίζει τον ουρανό και το λευκό την έλικα ενός αεροσκάφους, συνδέοντας την Ιστορία της με αυτά. Ωστόσο, η έμπνευση για το σχήμα του λογότυπου δεν ήταν αυτή, καθώς τα χρώματα προέρχονται απ’ τη βαυαρική σημαία – αντίθετα τοποθετημένα. Βέβαια, χρειάστηκε να περάσουν αρκετοί μήνες απ’ τη δημιουργία του μέχρι η BMW κατασταλάξει στη μορφή του σήματός της και για αυτό πολλές διαφημίσεις της δεν είχαν το λογότυπο.

Η σύνδεση του σήματος με την έλικα και τον ουρανό από το κοινό προέκυψε από επόμενες διαφημίσεις της BMW. Συγκεκριμένα αυτή η θεωρία ξεκίνησε το 1929 όταν η BMW προωθούσε ένα νέο κινητήρα για αεροσκάφη που είχε ετοιμάσει. Ήταν λογικό και επόμενο απ’ τη στιγμή που στον έλικα ενός αεροσκάφους που υπήρχε στη διαφήμιση, φαινόταν αχνά το λογότυπο της BMW. Μάλιστα, η βαυαρική εταιρεία άφησε το μύθο να πλανάται αντί να διορθώσει τη παραφιλολογία που δημιουργήθηκε, αφού έβλεπε πως όλο και περισσότερος κόσμος μιλούσε για αυτό.

“Για πάρα πολύ καιρό, η BMW δεν έδινε σημασία στο μύθο που είχε δημιουργηθεί γύρο απ’ το λογότυπό της και δεν προσπάθησε να το διορθώσει,” ήταν τα λόγια Fred Jakobs μέλος του BMW Group Classic. Το 1953, ήρθε πιο κοντά στη σημερινή του μορφή, με τη γραμματοσειρά και το χρώμα των περιμέτρων των κύκλων να αποκτούν λευκό χρώμα αντί του χρυσού που υπήρχε.

Με την πάροδο των χρόνων το σήμα της BMW δέχτηκε διακριτικές αλλαγές, διατηρώντας πάντα την αυθεντικότητά του. Η τελευταία αλλαγή ήταν το 1997, ενώ τώρα ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο με την ανανέωση του λογότυπου επικοινωνίας. Όπως είπαμε στην αρχή, η BMW δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα χρησιμοποιηθεί και στα οχήματά της, όμως είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά στο πρωτότυπο BMW i4 concept.

Ετικέτες

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες