BMW: Εξελίσσει θερμαινόμενες σέλες με… φωτάκια!

Δύο πατέντες που βασίζονται στις ανθρώπινες ψευδαισθήσεις

Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/5/2023

Η BMW είναι από τις εταιρείες που δίνουν μεγάλο βάρος στην άνεση των μοτοσυκλετών τους και διαθέτει ειδικά σχεδιασμένα θερμαινόμενα γκριπ και θερμαινόμενες σέλες, για αναβάτη και συνεπιβάτη, σχεδόν σε όλη την γκάμα των μοντέλων της. Οπότε δεν μας προκαλεί έκπληξη που συνεχίζει να εξελίσσει αυτά τα συστήματα και να προσπαθεί διαρκώς να τα κάνει πιο αποτελεσματικά. Εκείνο που προκαλεί έκπληξη στις συγκεκριμένες πατέντες είναι πως ολόκληρη η φιλοσοφία τους βασίζεται στις ανθρώπινες ψευδαισθήσεις! Είναι γνωστό πως τα χρώματα αποτελούν σημαντική πηγή πληροφορίας για τα βασικά μας ένστικτα επιβίωσης και γενικά η ίδια η φύση χρησιμοποιεί τα χρώματα για να στείλει μηνύματα. Τα φυτά χρησιμοποιούν τα χρώματα για να προστατευτούν ή να προσελκύσουν τα πουλιά, όπως και τα ζώα χρησιμοποιούν τα χρώματα για να βρουν την τροφή τους ή να αποφύγουν δηλητηριώδη ζώα και φυτά. Τα έντονα χρώματα και κυρίως το κόκκινο και το κίτρινο “προειδοποιούν” για πιθανούς κινδύνους και δεν είναι καθόλου τυχαίο που χρησιμοποιούνται στα σήματα του Κ.Ο.Κ. και γενικά σε κάθε μορφής πινακίδα που εμπεριέχει μηνύματα “απαγόρευσης” ή “περιορισμού”. Ταυτόχρονα όμως τα “θερμά” χρώματα όπως εύστοχα αποκαλούν οι καλλιτέχνες το κόκκινο, το κίτρινο και όλες τις αποχρώσεις που περιέχουν αυτά τα δύο χρώματα, έχουν ταυτιστεί στο μυαλό μας με τον ήλιο και την φωτιά, δηλαδή δύο ισχυρές πηγές θερμότητας.

Πάνω σε αυτή την ταύτιση του κόκκινου χρώματος με την θερμότητα, βασίζεται και η μία από της δύο πατέντες που κατέθεσε η BMW για ένα νέο φωτιζόμενο κάλυμμα που προορίζεται για τις θερμαινόμενες σέλες. Σύμφωνα με το κείμενο που συνοδεύει την πατέντα, η BMW ισχυρίζεται πως όταν το εμπρός τμήμα της σέλας αποκτά έντονο κόκκινο χρώμα, ο αναβάτης έχει την αίσθηση πως είναι πιο ζεστή και μειώνει την ένταση της θερμότητας.

Ως αποτέλεσμα της μείωσης της έντασης έχουμε μικρότερη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, κάτι που βοηθάει στην αύξηση της αυτονομίας των ηλεκτρικών scooter και μοτοσυκλετών. Ουσιαστικά δηλαδή αυτή η πατέντα προορίζεται για τις θερμαινόμενες σέλες των ηλεκτρικών δικύκλων της γερμανικής εταιρείας, όμως αυτό δεν αποκλείει την χρήση τους και στα συμβατικά μοντέλα. Άλλωστε η δεύτερη πατέντα αφορά αποκλειστικά και μόνο ένα φωτιζόμενο κάλυμμα σέλας που προβάλει ενδείξεις. Και εδώ η βασική χρήση του είναι για ηλεκτρικά δίκυκλα, όπου θα δείχνει ενδείξεις για την διαδικασία φόρτισης (π.χ. σε ποιο στάδιο βρίσκεται) όμως κάλλιστα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε συμβατικές μοτοσυκλέτες για να δείχνει αν η μοτοσυκλέτα είναι κλειδωμένη ή ξεκλείδωτη κ.τ.λ.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.