BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Γερμανοί οικολόγοι κάνουν επίθεση σε όλα τα Enduro εντός Ε.Ε.! Πρώτος στόχος η KTM!

Προσπαθούν να αναδείξουν το ζήτημα σε επίπεδο “dieselgate”
Γερμανοί οικολόγοι κάνουν επίθεση σε όλα τα Enduro εντός Ε.Ε.! Πρώτος στόχος η KTM!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/6/2026

Μερίδα μέσων ενημέρωσης κυρίως σε γερμανόφωνες χώρες (αν και βλέπουμε να εξαπλώνεται και σε άλλες γλώσσες) αναπαράγουν χωρίς κανένα έλεγχο της πληροφορίας ή εμβαθύνοντας στο ζήτημα, την καταγγελία πως η KTM παραποιεί την ιπποδύναμη των δίχρονων Enduro μοτοσυκλετών της οικογένειας EXC που θα έπρεπε να είναι μόλις 15 ίππους σύμφωνα με τους Euro 4 και Euro 5 κανονισμούς. Το ζήτημα των ρύπων και κατά συνέπεια της ιπποδύναμης είναι ένα φυσικά, και είναι βέβαια το πιο βασικό αλλά δεν είναι το μόνο, οι Γερμανοί ζητούν καθρέφτες, φλας κτλ στις Enduro μοτοσυκλέτες που προορίζονται για εκτός δρόμου χρήση.

Πριν εξετάσουμε πολύ γρήγορα την καταγγελία κατά της KTM ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα σημεία της είδησης:


Ο στόχος μπορεί να είναι η KTM αλλά ομοίως επεκτείνεται προς όλες τις μάρκες που κάνουν ακριβώς το ίδιο.
Τα άρθρα των ZDF και Der Spiegel είναι κατάπτυστα ως προς τον τρόπο γραφής και την επιχειρηματολογία τους.

Αρκεί κανείς να διαβάσει την παράγραφο που λέει πως «η KTM έβαλε μέσα στην καθημερινή κίνηση των Γερμανικών δρόμων 27.000 παράνομες μοτοσυκλέτες το 2025», για να καταλάβει πως η αρθρογραφία αυτή είναι κατευθυνόμενη και κάπου αποσκοπεί. Κανείς, πουθενά, δεν είδε στην Γερμανία να κυκλοφορούν σωρηδόν τα EXC καθημερινά στους δρόμους, ανάμεσα στα υπόλοιπα αυτοκίνητα.

Στο μεταξύ το νούμερο αυτό, των 27.000 Enduro δεν απέχει απλά από την πραγματικότητα, αλλά είναι τόσο χοντρό ψέμα που φαίνεται σαν να έδωσαν την δουλειά αυτή της λασπολογίας στον νεότερο συντάκτη που είχαν και δεν τον έλεγξαν κιόλας.

Αν αθροίσει κανείς τα KTM EXC 250/300, 350/450/500 EXC-F και όλες τις special εκδόσεις που πωλούνται στην Γερμανία, σύμφωνα με τα στοιχεία της Πολιτείας εκεί, τότε έχουμε 2,378 πωλήσεις το 2024 και μόλις 332 το 2025.

Από Husqvarna TE 150/250/300 και FE 250/350/450/501 μαζεύουμε 1,083 μονάδες το 2024 και 90 το 2025 ενώ από Gasgas EC έχουμε 800 το 2024 και 42 το 2025.

Φαντάζομαι πως δεν χρειάζεται να εξηγήσει κανείς την τεράστια διαφορά πωλήσεων της KTM μεταξύ 2024 και 2025 και πως όλοι θυμόμαστε το πώς δικαιολογείται κάτι τέτοιο.

Σε κάθε περίπτωση αυτό μας κάνει 4,261 Enduro το 2024 και 464 Enduro το 2025 την ίδια ώρα που τα γερμανικά δημοσιεύματα αναφέρουν 27.000 προβληματικές μοτοσυκλέτες. Δεν έχει νόημα να υποθέσει κανείς πως μπορεί να πωλούνται άλλες τόσες μοτοσυκλέτες Enduro χωρίς πινακίδα που δεν φαίνονται στο παραπάνω νούμερο, γιατί αυτές έτσι και αλλιώς δεν κυκλοφορούν «στους Γερμανικούς δρόμους καθημερινά». Το νούμερο αυτό είναι ένα τεράστιο ψέμα και δυστυχώς αναπαράγεται στην γερμανική τηλεόραση και έτσι, δίχως κανένα φιλτράρισμα, καταλήγουν όλα τα παραπάνω και σε άλλες σελίδες των copy-paste άρθρων, διογκώνοντας το πρόβλημα.

Σημειώστε τώρα πως πουθενά δεν γίνεται λόγος για Beta, Sherco κτλ, αλλά μόνο για την KTM, λες και τα υπόλοιπα Enduro περνούν τις προδιαγραφές ρύπων και ήχου.

Προφανώς στοχεύουν σε ανάδειξη του ζητήματος σε σκάνδαλο για να αξιώσουν κάποιου είδους αποζημίωσης, κατέληξαν όμως να γίνουν περίγελος στο ίδιο το κοινό τους. Το γεγονός πως γελά κανείς με τέτοια αρθρογραφία, δεν σημαίνει απαραίτητα πως δεν αποτελεί και πραγματικό πρόβλημα καθώς η μοτοσυκλέτα ως όχημα έχει ελλιπέστατη εκπροσώπηση εντός της Ε.Ε., την ίδια στιγμή που το κυνήγι των ρύπων γίνεται ολοένα και αυστηρότερο. Το γεγονός επίσης πως υπάρχει ξεκάθαρη στόχευση στην KTM, ξεπερνά το στάδιο του «ύποπτου» είναι μία κανονική δήλωση σε αυτό το σημείο.

Η KTM μπήκε στην διαδικασία να σχολιάσει το γεγονός, όταν είδε πως πέρα από τα συγκεκριμένα γερμανικά μέσα, το ζήτημα προχωρούσε με την μορφή copy-paste. Εμείς με την σειρά μας το παρακολουθούμε από την πρώτη στιγμή, και αποφασίσαμε να έχουμε σχετική αρθρογραφία μόνο όταν είδαμε να γίνεται ζήτημα και στην Ελλάδα παίρνοντας την λάθος κατεύθυνση. Η ανακοίνωση της KTM AG, είναι η εξής:

Η τοποθέτηση της KTM AG σχετικά με τα τρέχοντα δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης για τα μοντέλα Enduro

Η KTM AG απορρίπτει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν σε πρόσφατα δημοσιεύματα μέσων ενημέρωσης (γερμανικών τότε) ότι η KTM διαθέτει παράνομες μοτοσυκλέτες στην αγορά. Ο Όμιλος KTM πουλά τις μοτοσυκλέτες του αποκλειστικά σε πλήρη συμμόρφωση με τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς κανονισμούς.

Τα δημοσιεύματα βασίζονται σε μια θεμελιώδη παρανόηση: Κατά βάση τα μοντέλα enduro είναι μοτοσυκλέτες κατασκευασμένες για μία συγκεκριμένη αθλητική δραστηριότητα και οι οποίες, στην ομολογκαρισμένη κατάσταση την στιγμή της παράδοσής τους, επιτρέπεται κανονικά να κυκλοφορούν σε δημόσιους δρόμους. Αυτή η δυνατότητα διπλής χρήσης είναι προβλεπόμενη, είναι αναγκαία και αποτελεί το πρότυπο εργασίας ολόκληρης της βιομηχανίας. Προκειμένου οι μοτοσυκλέτες enduro να συμμετέχουν σε επίσημους αγώνες, πρέπει να παραδίδονται σε εγκεκριμένη κατάσταση σύμφωνα με τους κανονισμούς της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετισμού (FIM). Αυτό δεν αποτελεί ούτε μια πρακτική που αφορά αποκλειστικά την KTM ούτε μια διαδικασία που θα έδινε στην KTM οποιοδήποτε αθέμιτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών της. Όλα τα μοντέλα enduro με τις επωνυμίες KTM, Husqvarna και GASGAS φεύγουν από το εργοστάσιό μας αποκλειστικά σε εγκεκριμένη κατάσταση, απολύτως νόμιμη για κυκλοφορία στον δρόμο.

Κατόπιν αιτήματος του πελάτη, οι μοτοσυκλέτες διαμορφώνονται από τον εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο για αγωνιστική και εκτός δρόμου χρήση μετά την αγορά. Οι ιδιοκτήτες των μοτοσυκλετών enduro ενημερώνονται ρητά ότι η άδεια κυκλοφορίας στον δρόμο λήγει με τη μετατροπή τους για εκτός δρόμου χρήση και ότι το όχημα δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιηθεί σε δημόσιους δρόμους.

Τα μοντέλα enduro που πωλούνται στην Ευρώπη αντιπροσωπεύουν περίπου το 3% των παγκόσμιων πωλήσεων της KTM.

Τα ζητήματα εκπομπών ρύπων που εγείρονται στα δημοσιεύματα χρήζουν επίσης μιας αντικειμενικής αξιολόγησης: Σύμφωνα με τη Γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος, οι μοτοσυκλέτες ευθύνονται για περίπου το 0,3% των συνολικών εκπομπών CO₂ στη Γερμανία. Τα αγωνιστικά μοντέλα Enduro αντιπροσωπεύουν μόνο ένα πολύ μικρό κλάσμα αυτού του ποσοστού. Η ετήσια χιλιομετρική τους απόσταση είναι πολλαπλάσια μικρότερη από αυτή των μοτοσυκλετών δρόμου, καθώς χρησιμοποιούνται μόνο για λίγες ώρες τον χρόνο σε αθλητικές και προπονητικές δραστηριότητες.

Οπότε ναι, όλοι γνωρίζουν χρόνια τώρα, πως οι Enduro μοτοσυκλέτες έχουν φτιαχτεί για το βουνό και πως εκεί και μόνο χρησιμοποιούνται, δεν πηγαίνει κανείς με αυτές στο γραφείο του το πρωί μυρίζοντας διχρονίλα και αλλάζοντας πιστόνι κάθε τρεις και λίγο από την χρήση αυτή. Λογικά το ζήτημα αυτό θα ξεχαστεί άμεσα και στον Γερμανικό τύπο από όπου ξεκίνησε και δεν θα επιφέρει προβλήματα σε όλη την Enduro οικογένεια, όλων των μαρκών συμπεριλαμβανομένων.

Ετικέτες