BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

MUVUS-CFMOTO: Στηρίζει τα ορεινά περάσματα (Πάσα) και την επίσημη αναγνώρισή τους

Χορηγία και άμεση υποστήριξη της προσπάθειας ανάδειξής τους από την ελληνική αντιπροσωπεία
MUVUS
Από τον

Παύλο Καρατζά

8/9/2026

Τη στήριξή της στην πρωτοβουλία της MOTOE για την επίσημη αναγνώριση ορεινών περασμάτων στην ελληνική επικράτεια ως Μοτοσυκλετιστικών Πάσων ανακοίνωσε η MUVUS, η οποία θα προβεί σε μια σειρά από ενέργειες που θα τα κάνουν πιο γνωστά στο κοινό και πιο φιλικά σε όσους θέλουν να τα επισκεφτούν, με απώτερο στόχο την ενίσχυση του μοτοσυκλετιστικού τουρισμού στην Ελλάδα και του μοτοσυκλετισμού γενικότερα.

Σας είχαμε ενημερώσει πως ο Δήμος Σουλίου πριν από τέσσερεις περίπου μήνες επισημοποίησε στο Εθνικό Σύστημα Αναγνώρισης Μοτοσυκλετιστικών Πάσων και Διαδρομών τρία ορεινά περάσματα (πάσα):

-Πάσο Πλακωτής (Plakoti Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Πολύδροσο – Βροσίνα, επί της Παλαιάς Εθνικής Οδού Ηγουμενίτσας – Ιωαννίνων,
-Πάσο Παραμυθιάς (Paramythia Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Παραμυθιά – Γλυκή, επί της Εθνικής Οδού 19,
-Πάσο Σουλίου (Souli Pass): Διαδρομή Γλυκή – Σούλι (Κάστρο Κιάφας), επί της Επαρχιακής Οδού.

Τώρα έρχεται η MUVUS να ανακοινώσει την οικονομική της στήριξη ως χορηγός αυτών των Πάσων και να πραγματοποιήσει μια σειρά από παρεμβάσεις στις προτεινόμενες διαδρομές. Οι εν λόγω παρεμβάσεις που γίνονται με την σύμφωνη γνώμη και άδεια του δήμου Σουλίου θα διευκολύνουν όσους θέλουν να επισκεφτούν τα ορεινά περάσματα (ή Μοτοσυκλετιστικά Πάσα όπως τα ονομάζουν και θυμίζουν περισσότερο τα διάσημα ορεινά περάσματα της Ιταλίας) προς διευκόλυνση και εξυπηρέτηση των επισκεπτών:

Η αντιπροσωπεία της CFMOTO (αλλά και των Royal Enfield, Norton και TVS) θα αναλάβει την τοποθέτηση πινακίδων αρχής και τέλους κάθε διαδρομής, καθώς και ενημερωτικών πινακίδων με στοιχεία για το ορεινό πέρασμα και τα σημεία ενδιαφέροντος, με τη MUVUS να έχει αναλάβει το 80-90% της σχετικής χρηματοδότησης. Στα εν λόγω περάσματα θα δημιουργηθούν επίσης περίπτερα θέασης (κιόσκια), ενημέρωσης και ανάπαυσης των επισκεπτών, από ένα σε κάθε διαδρομή.

Όπως μας ενημέρωσε ο κ. Τάσος Βαφειάδης, συντονιστής το εθνικού συστήματος αναγνώρισης μοτοσυκλετιστικών πάσων και διαδρομών, μέχρι σήμερα υπάρχουν συνολικά 28 θεσμικά αναγνωρισμένα πάσα. Οι πινακίδες για τα περάσματα του δήμου Σουλίου είναι έτοιμες και μετά τα μέσα Σεπτεμβρίου, για την ακρίβεια στις 20 του μήνα, θα γίνουν και τα επίσημα εγκαίνια των περασμάτων. 

Να σημειωθεί ότι στη συνέχεια ακολούθησε και ο δήμος Κόνιτσας εντάσσοντας άλλα έξι περάσματα στο πρόγραμμα αυτό, για να έρθει αργότερα και ο Δήμος Ξάνθης να το εμπλουτίσει με άλλα τέσσερα.

Η MUVUS δεν είναι η μόνη που στέκεται αρωγός στην ανάδειξη των ορεινών περασμάτων στην ελληνική επικράτεια. Η  ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε., η ελληνική αντιπροσωπεία της Yamaha, ενισχύει οικονομικά τα ορεινά περάσματα που έχουν αναγνωριστεί ως Μοτοσυκλετιστικά Πάσα στον δήμο Νεστορίου και για αυτά θα σας μιλήσουμε σε άλλο σχετικό άρθρο.

Ο κ. Βαφειάδης, συμβάλλει με την τεχνογνωσία που έχει αναπτύξει μέσα από την εταιρεία εναλλακτικού τουρισμού και τουρισμού περιπέτειας που διατηρεί (Compass Outdoor Adventures), στην αναγνώριση των διαδρομών που πληρούν τις προδιαγραφές ως Μοτοσυκλετιστικών Πάσων από την ΜΟΤΟΕ που τα χαρακτηρίζει επίσημα ως Ελληνικά Πάσα και Μοτοσυκλετιστικές διαδρομές σε συνεργασία με τους δήμους της χώρας. Οι εν λόγω διαδρομές δεν προορίζονται αποκλειστικά για χρήση από μοτοσυκλετιστές, ενώ δεν δημιουργείται κανένα αποκλειστικό δικαίωμα υπέρ των μοτοσυκλετιστών έναντι των οδηγών λοιπών οχημάτων, κάτι που αναφέρεται ρητά στην ιστοσελίδα της ΜΟΤΟΕ.

Το Εθνικό Σύστημα δημιουργήθηκε από την ΑΜΚΕ LIFE RESTART, η οποία ανέπτυξε την αρχιτεκτονική, τη μεθοδολογία, τα πρότυπα και το πλαίσιο λειτουργίας του. Η ΜΟΤ.Ο.Ε. έχει αναλάβει τη διαχείριση και την εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο, με την ομοσπονδία να μην παίζει κανένα ρόλο στην ανάληψη των χορηγιών από τις ιδιωτικές εταιρείες, κάτι που γίνεται κατόπιν συμφωνίας των ίδιων των εταιρειών με τους δήμους. Για ολόκληρη τη διαδικασία γίνεται προσπάθεια πλήρους διαφάνειας για την ανάθεση των έργων με τα δημοτικά συμβούλια να είναι εκείνα που αποφασίζουν και τις αποφάσεις να αναρτώνται στη “Διάυγεια”.

Στην ανακοίνωσή της η MUVUS αναφέρει ότι τα τρία πάσα του δήμου Σουλίου αποτελούν μόνο την αρχή για την οικονομική στήριξη και προβολή τους που θέλει να προσφέρει η ίδια. Είναι μέρος ενός φιλόδοξου σχεδιασμού που δεν περιορίζεται στον Δήμο Σουλίου. Ήδη προγραμματίζονται 12 νέα περάσματα στην περιοχή του Καρπενησίου, ενώ η διαδικασία συνεχίζεται και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Στόχος είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου που θα αναδεικνύει τις διαφορετικές γεωγραφικές, φυσικές και πολιτιστικές ιδιαιτερότητες της χώρας μέσα από τον τουρισμό με μοτοσυκλέτα.

Η συνεργασία μεταξύ ιδιωτικών εταιρειών με δήμους αποτελεί σύμφωνα με τη CFMOTO-MUVUS ένα σημαντικό βήμα για τη δημιουργία ενός οργανωμένου πλαισίου γύρω από τις μοτοσυκλετιστικές διαδρομές της χώρας και την ανάδειξή τους σε Ελλάδα και εξωτερικό. 

Η CFMOTO αναφέρει ότι η αναγνώριση των ορεινών περασμάτων ταιριάζει με τη δική της φιλοσοφία που είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εξερεύνηση, την ελευθερία και την αναζήτηση νέων εμπειριών. Παράλληλα, δεν βλέπει τη συμμετοχή της στη συγκεκριμένη δράση μόνο ως μια χορηγική συνεργασία, αλλά σαν επένδυση στη μοτοσυκλετιστική κοινότητα, μέσα στην οποία άλλωστε δραστηριοποιείται, την ταξιδιωτική εμπειρία με μοτοσυκλέτα και την ανάπτυξη του μοτοσυκλετιστικού τουρισμού στην Ελλάδα.