BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Στο σφυρί Honda RC30 με πλούσια αγωνιστική ιστορία – Αγωνίστηκε με αυτή και ο θρύλος Joey Dunlop

Αγωνίστηκαν με αυτή και οι Steve Hislop και Nick Jefferies
Honda RC30 δημοπρασία Joey Dunlop 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/5/2026

Μια Honda RC30 δεν χρειάζεται έξτρα “σάλτσες” για να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού όταν εμφανίζεται σε κάποια δημοπρασία. Σίγουρα όμως τα πράματα γίνονται λίγο πιο νόστιμα όταν στο “βιογραφικό” της βλέπει κανείς το όνομα του θρύλου Joey Dunlop.

Την ευκαιρία να αποκτήσει κανείς τη συγκεκριμένη αγωνιστική RC30 θα την έχει στην επερχόμενη δημοπρασία “The Iconic Motorcycle Sale”, η οποία θα πραγματοποιηθεί από την Iconic Auctioneers στο Kempton Park της Αγγλίας στις 18 Ιουλίου.

Η μοτοσυκλέτα που εξέλιξε η Honda για να κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike κλειδώνοντας παράλληλα τους λογιστές της στο υπόγειο για να μην περιορίσουν το κόστος εξέλιξης, και είχε διπλάσια τιμή σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη superbike της εποχής της, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. 

Honda RC30 δημοπρασία Joey Dunlop 2026
Το 1992 με το νο.7 και τον Jeffries στη σέλα της

Αυτό που χρειάζεται όμως να γνωρίζουν οι ενδιαφερόμενοι για τη συγκεκριμένη RC30 είναι ότι η αξία της υπολογίζεται από τους εκτιμητές στα 70 με 90.000 ευρώ καθώς με αυτή αγωνίστηκε τόσο ο Dunlop όσο και ο Hislop.

Η V4 της Honda εισήχθη στην Αγγλία από τις ΗΠΑ, ως μοτοσυκλέτα δρόμου και έπειτα μετατράπηκε σε αγωνιστική εκεί από τη Honda Βρετανίας και συμμορφώθηκε με τις προδιαγραφές “Formula 1” της εποχής για αγώνες δρόμου ενώ τοποθετήθηκαν και άλλα εργοστασιακά περιφερειακά. 

Joey Dunlop Honda RC30

Η προετοιμασία του κινητήρα φέρει την υπογραφή του Tony Scott, του μηχανικού που έχει κερδίσει σε κάθε κλάση πρωταθλήματος στα Βρετανικά Νησιά και φυσικά και στους αγώνες δρόμου. Η μοτοσυκλέτα ξεχωρίζει επίσης για το κοντύτερο ψαλίδι της αλλά και το διαφορετικό ανεστραμμένο πιρούνι που απέκτησε αργότερα.

Ο πρώτος που αγωνίστηκε με τη συγκεκριμένη RC30 ήταν ο Hislop το 1991 έχοντας ως καλύτερο αποτέλεσμα τη δεύτερη θέση στο Oulton Park πίσω από τον Carl Fogarty. 

Ο Jeffries είχε σειρά το 1992 και με αυτή πήρε μέρος σε πολλούς αγώνες δρόμου χωρίς να καταφέρει να πάρει κάποια νίκη, όπως και ο Hislop. Το ίδιο ισχύει και για τον Dunlop που την αγόρασε το 1993 και το καλύτερο που κατάφερε ήταν μια 2η θέση στο Ulster Grand Prix.

Joey Dunlop Honda RC30

Η μοτοσυκλέτα, μέρος ιδιωτικής συλλογής, παρέμεινε σε ακινησία για πάρα πολλά χρόνια και δεν έχει ανακατασκευαστεί, κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστεί δουλειά για να επιστρέψει σε λειτουργική κατάσταση. Όμως αυτή ακριβώς η κατάσταση στην οποία βρίσκεται, χωρίς να την έχει αγγίξει κανείς ίσως και από τότε που αγωνίστηκε για τελευταία φορά, της δίνει μια έξτρα αίγλη επιπλέον της ιδιοκτησίας και της χρήσης της από τον Dunlop και τους άλλους δύο μεγάλους αναβάτες των αγώνων δρόμου. 

Δείτε περισσότερα σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο.

Honda RC30