BMW GS Trophy – 5η μέρα: Στα όρη στα άγρια βουνά!

Το καραβάνι πήρε τους δρόμους
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/2/2020

Η χθεσινή μέρα του GS Trophy περιλάμβανε τη μεταφορά του καραβανιού στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας και δεν είχε μεγάλες διαδρομές, σε αντίθεση με σήμερα που οι αναβάτες είχαν να καλύψουν 360 χιλιόμετρα, ισόποσα μοιρασμένα σε εθνική και στριφτερούς βουνίσιους χωματόδρομους. Δύο προκλήσεις τους περίμεναν κατά τη διάρκεια της πέμπτης μέρας, ενώ η κατάταξη άλλαξε για άλλη μια φορά με την ομάδα της Νότιας Αφρικής να παίρνει τα ηνία.

Οι συμμετέχοντες ξεκίνησαν το πρωί με την ανάβαση του όρους Richmond, μέσα από μια διαδρομή μήκους 20 χιλιομέτρων γεμάτη πέτρες και στενούς χωματόδρομους, όπου μέσα απ’ την πυκνή βλάστηση του δάσους οδήγησε τους αναβάτες στη κορυφή του όρους Maugatapu Saddle. Maugatapu στην αρχαία γλώσσα των Μαορί σημαίνει ιερό και το μέρος είναι γνωστό για τους φόνους που διαπράχτηκαν το 1886. Τότε, η συμμορία του Richard Burgess, ενός περιβόητου Άγγλου εγκληματία, δολοφόνησε πέντε ανθρώπους. Ωστόσο, δεν κατάφερε να ξεφύγει απ’ τα χέρια του νόμου και τα τέσσερα απ’ τα πέντε μέλη κρεμάστηκαν, ενώ στον πέμπτο δόθηκε άφεση επειδή έδωσε πληροφορίες για να πιαστούν οι υπόλοιποι.

Επίσης, το Maugatapu Saddle είναι γνωστός προορισμός για όσους κάνουν downhill με mountain bikes. Εκεί οι άνθρωποι της BMW είχαν ετοιμάσει την πρώτη πρόκληση της ημέρας, το Emirates Challenge. Εκμεταλλευόμενοι το βραχώδες τερέν και τα στενά μονοπάτια, οι διοργανωτές έστησαν μια δύσκολη τεχνικά διαδρομή απ’ την οποία έπρεπε να περάσουν οι συμμετέχοντες, ενώ στο τέλος είχαν να απαντήσουν σωστά στις τρεις ερωτήσεις του κριτή. Οι αναβάτες θα έπρεπε να θυμούνται τον αριθμό της πτήσης, την ώρα επιβίβασης και τον αριθμό της θέσης τους, απ’ το αεροπορικό ταξίδι τους στη Νέα Ζηλανδία για τη συμμετοχή στο BMW GS Trophy.

Έπειτα, οι ομάδες κατέβηκαν απ’ το υψόμετρο των 745 μέτρων και το απόγευμα απόλαυσαν μια χαλαρή διαδρομή στο εθνικό δίκτυο κατευθυνόμενοι στο Gorge για να καταλήξουν στη δυτική ακτή του Tasman. Ο παραλιακός δρόμος προσέφερε στους αναβάτες απίστευτα τοπία με θέα τους γκρεμούς και τα τροπικά δάση που συνορεύει.

Ο τελευταίος προορισμός των αναβατών ήταν η παραλία Punakaiki που φημίζεται για τους λόφους με τους ασβεστόλιθους. Εκεί πραγματοποιήθηκε η δεύτερη και τελευταία πρόκληση, το Rab Challenge. Οι αναβάτες έπρεπε να τρέξουν κατά μήκος της παραλίας, να βγάλουν τις μπότες τους στο τέρμα, να στρώσουν τον υπνόσακό του και να μπουν μέσα. Έπειτα, θα έπρεπε να ξαναδιπλώσουν τον υπνόσακο, να ξαναβάλουν τις μπότες τους και να επιστρέψουν στο σημείο εκκίνησης για να συνεχίσει ο συμπαίκτης τους τον αγώνα κάνοντας το ίδιο.

Η ημέρα ήταν αρκετά δύσκολη για το καραβάνι με πολλούς συμμετέχοντες να έχουν αρκετές πτώσεις, όμως δεν τα παράτησαν και συνέχισαν όλοι την προσπάθειά τους.

Κατάταξη μετά το πέρας της 5ης μέρας: 
 
1 South Africa 277
2 France 266  
3 Italy 247  
4 South Korea 233
5 Russia 212
6 Netherlands 208  
7 Brazil 205
8 Australia 192  
9 USA 190  
10 Argentina 186
11 Middle East 186  
12 Latin America 185
13 Nordic 168  
14 Mexico 165
15 UK 164
16 Japan 151
17 India 141
18 Malaysia 141
19 Thailand 136
20 Int. Female Team I 108
21 North Africa 106
22 Int. Female Team II 58 
21 North Africa 106
22 Int. Female Team II 58

Ετικέτες

Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες

Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
second ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/3/2026

Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.

Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.

Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.

second ride

O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό

Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.

Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.

Μπαταρίες που… επισκευάζονται

Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.

Second Ride

Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.

Second Ride

Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.

Open-source και δικαίωμα στην επισκευή

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.

Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.

Second Ride

Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.

Second Ride

Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.

Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.

Second Ride

Περισσότερο από τεχνολογία

Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.

Second Ride

Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.

Second Ride

Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.