BMW GS Trophy – 5η μέρα: Στα όρη στα άγρια βουνά!

Το καραβάνι πήρε τους δρόμους
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/2/2020

Η χθεσινή μέρα του GS Trophy περιλάμβανε τη μεταφορά του καραβανιού στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας και δεν είχε μεγάλες διαδρομές, σε αντίθεση με σήμερα που οι αναβάτες είχαν να καλύψουν 360 χιλιόμετρα, ισόποσα μοιρασμένα σε εθνική και στριφτερούς βουνίσιους χωματόδρομους. Δύο προκλήσεις τους περίμεναν κατά τη διάρκεια της πέμπτης μέρας, ενώ η κατάταξη άλλαξε για άλλη μια φορά με την ομάδα της Νότιας Αφρικής να παίρνει τα ηνία.

Οι συμμετέχοντες ξεκίνησαν το πρωί με την ανάβαση του όρους Richmond, μέσα από μια διαδρομή μήκους 20 χιλιομέτρων γεμάτη πέτρες και στενούς χωματόδρομους, όπου μέσα απ’ την πυκνή βλάστηση του δάσους οδήγησε τους αναβάτες στη κορυφή του όρους Maugatapu Saddle. Maugatapu στην αρχαία γλώσσα των Μαορί σημαίνει ιερό και το μέρος είναι γνωστό για τους φόνους που διαπράχτηκαν το 1886. Τότε, η συμμορία του Richard Burgess, ενός περιβόητου Άγγλου εγκληματία, δολοφόνησε πέντε ανθρώπους. Ωστόσο, δεν κατάφερε να ξεφύγει απ’ τα χέρια του νόμου και τα τέσσερα απ’ τα πέντε μέλη κρεμάστηκαν, ενώ στον πέμπτο δόθηκε άφεση επειδή έδωσε πληροφορίες για να πιαστούν οι υπόλοιποι.

Επίσης, το Maugatapu Saddle είναι γνωστός προορισμός για όσους κάνουν downhill με mountain bikes. Εκεί οι άνθρωποι της BMW είχαν ετοιμάσει την πρώτη πρόκληση της ημέρας, το Emirates Challenge. Εκμεταλλευόμενοι το βραχώδες τερέν και τα στενά μονοπάτια, οι διοργανωτές έστησαν μια δύσκολη τεχνικά διαδρομή απ’ την οποία έπρεπε να περάσουν οι συμμετέχοντες, ενώ στο τέλος είχαν να απαντήσουν σωστά στις τρεις ερωτήσεις του κριτή. Οι αναβάτες θα έπρεπε να θυμούνται τον αριθμό της πτήσης, την ώρα επιβίβασης και τον αριθμό της θέσης τους, απ’ το αεροπορικό ταξίδι τους στη Νέα Ζηλανδία για τη συμμετοχή στο BMW GS Trophy.

Έπειτα, οι ομάδες κατέβηκαν απ’ το υψόμετρο των 745 μέτρων και το απόγευμα απόλαυσαν μια χαλαρή διαδρομή στο εθνικό δίκτυο κατευθυνόμενοι στο Gorge για να καταλήξουν στη δυτική ακτή του Tasman. Ο παραλιακός δρόμος προσέφερε στους αναβάτες απίστευτα τοπία με θέα τους γκρεμούς και τα τροπικά δάση που συνορεύει.

Ο τελευταίος προορισμός των αναβατών ήταν η παραλία Punakaiki που φημίζεται για τους λόφους με τους ασβεστόλιθους. Εκεί πραγματοποιήθηκε η δεύτερη και τελευταία πρόκληση, το Rab Challenge. Οι αναβάτες έπρεπε να τρέξουν κατά μήκος της παραλίας, να βγάλουν τις μπότες τους στο τέρμα, να στρώσουν τον υπνόσακό του και να μπουν μέσα. Έπειτα, θα έπρεπε να ξαναδιπλώσουν τον υπνόσακο, να ξαναβάλουν τις μπότες τους και να επιστρέψουν στο σημείο εκκίνησης για να συνεχίσει ο συμπαίκτης τους τον αγώνα κάνοντας το ίδιο.

Η ημέρα ήταν αρκετά δύσκολη για το καραβάνι με πολλούς συμμετέχοντες να έχουν αρκετές πτώσεις, όμως δεν τα παράτησαν και συνέχισαν όλοι την προσπάθειά τους.

Κατάταξη μετά το πέρας της 5ης μέρας: 
 
1 South Africa 277
2 France 266  
3 Italy 247  
4 South Korea 233
5 Russia 212
6 Netherlands 208  
7 Brazil 205
8 Australia 192  
9 USA 190  
10 Argentina 186
11 Middle East 186  
12 Latin America 185
13 Nordic 168  
14 Mexico 165
15 UK 164
16 Japan 151
17 India 141
18 Malaysia 141
19 Thailand 136
20 Int. Female Team I 108
21 North Africa 106
22 Int. Female Team II 58 
21 North Africa 106
22 Int. Female Team II 58

Ετικέτες

Ιαπωνία: Θρυλικές αγωνιστικές GP των Honda & Yamaha συναντιούνται ξανά στο μουσείο της πρώτης

Μια έκθεση στο Honda Collection Hall συγκεντρώνει αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έγραψαν την ιστορία της ιαπωνικής αντιπαλότητας
Honda Yamaha
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/8/2026

Η έκθεση "Two Passions, One Dream: Honda and Yamaha's Challenges in WGP" φιλοξενείται στο Honda Collection Hall του Motegi έως τις 18 Οκτωβρίου, φέρνοντας στον ίδιο χώρο μερικές από τις σημαντικότερες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των Honda και Yamaha.

Honda και Yamaha αποτελούν εδώ και περισσότερες από επτά δεκαετίες δύο από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές της ιαπωνικής μοτοσυκλέτας. Η νέα έκθεση στο Honda Collection Hall παρουσιάζει την ιστορία αυτής της αντιπαλότητας μέσα από αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, τον πρόδρομο των σημερινών MotoGP.

Η έκθεση ξεκίνησε στις 18 Ιουλίου και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 18 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που συνδέονται με το Ιαπωνικό Grand Prix του MotoGP, το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στο Mobility Resort Motegi.

Η εντυπωσιακή αρχή της Yamaha

Η ιστορία της Yamaha Motor ξεκίνησε το 1955, όταν η Nippon Gakki, πρόγονος της σημερινής Yamaha Motor, παρουσίασε την πρώτη της μοτοσυκλέτα, την YA1 των 125 cc. Η Yamaha Motor ιδρύθηκε επίσημα την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους.

Honda and Yamaha
Η Yamaha YA-1 (1955) στην αγωνιστική έκδοση Asama Highlands Race, η οποία θριάμβευσε στην κατηγορία Ultra Light των 125 κυβικών εκατοστών

Μόλις δέκα ημέρες αργότερα, η νέα εταιρεία συμμετείχε στον τρίτο αγώνα ανάβασης του Mount Fuji. Η Yamaha είχε ήδη αποφασίσει ότι οι αγώνες αποτελούσαν τον καλύτερο τρόπο για να αποδείξει την τεχνολογική αξία των μοτοσυκλετών της.

Η YA1 κέρδισε την κατηγορία των 125 cc, με έξι μοτοσυκλέτες της να τερματίζουν στις πρώτες εννέα θέσεις.

Τον Νοέμβριο του 1955, στον πρώτο αγώνα Asama Highland Race, η Yamaha έκανε ακόμη πιο εντυπωσιακή εμφάνιση. Οι YA1 κατέλαβαν τις τέσσερις πρώτες θέσεις στην κατηγορία Ultra Light των 125 cc, αφήνοντας πίσω τις Honda Benly.

Η ήττα ήταν τόσο έντονη ώστε ο Soichiro Honda αναγνώρισε ανοιχτά την αποτυχία της εταιρείας, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα συντριπτικό και τονίζοντας την ανάγκη για βαθύτερη αξιολόγηση.

Έτσι ξεκίνησε ουσιαστικά η αντιπαλότητα Honda και Yamaha, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η Honda και η παγκόσμια κυριαρχία

Η Honda έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το 1959, συμμετέχοντας στο Isle of Man TT με μοτοσυκλέτα 125 cc.

Το 1960 η Honda συμμετείχε σε δύο κατηγορίες, 125 και 250 cc, ενώ το 1961 ήρθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία. Η εταιρεία κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών όσο και το Πρωτάθλημα Αναβατών στις δύο κατηγορίες.

Honda and Yamaha
RC143 (125cc) του 1961 και ένα πάνελ που παρουσιάζει το ταξίδι προς την πρώτη κατάκτηση του κόσμου

Η εξέλιξη ήταν ταχύτατη. Το 1966 η Honda πέτυχε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, κατακτώντας το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και στις πέντε κατηγορίες του WGP, από τα 50 έως τα 500 cc.

Η ειδική έκθεση στο Motegi είναι αφιερωμένη και στην επέτειο των 60 ετών από αυτό το πρωτοφανές επίτευγμα.

Οι θρυλικές Honda της έκθεσης

Στο Honda Collection Hall παρουσιάζονται μεταξύ άλλων:

Honda RC143 (1961) – 125 cc

Honda RC149 (1966) – 125 cc

Honda RC166 (1966) – 250 cc

Honda RC116 (1966) – 50 cc

Honda RC174 (1967) – 350 cc

Honda RC181 (1967) – 500 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1966 RC166 (250cc), τετράχρονη εξακύλινδρη με 2 επικεφαλής εκκεντροφόρους και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και ο εξοπλισμός του Mike Hailwood, ο οποίος παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έκθεσης.

Honda and Yamaha

Και οι Yamaha που αντιμετώπισαν τη Honda

Η Yamaha εκπροσωπείται επίσης με σημαντικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της εποχής, μεταξύ των οποίων οι:

Yamaha RD56 (1965) – 250 cc

Yamaha RA97 (1966) – 125 cc

Yamaha RA31A (1968) – 125 cc

Yamaha RD05A (1968) – 250 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1965 RD56 (250cc), αερόψυκτη, δίχρονη, δικύλινδρη. Μια θρυλική μηχανή που κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών & Αναβατών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά το 1964.

Η συνύπαρξη αυτών των μοτοσυκλετών στον ίδιο χώρο επιτρέπει μια άμεση σύγκριση της τεχνολογικής προσέγγισης των δύο κατασκευαστών σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές περιόδους του WGP.

Η έκθεση δεν περιορίζεται στις επιτυχίες. Παρουσιάζει επίσης την πορεία που οδήγησε στην απόφαση των Ιαπώνων κατασκευαστών να αποχωρήσουν από τις εργοστασιακές συμμετοχές στο WGP, σηματοδοτώντας το τέλος μιας σημαντικής εποχής.

Από την πρώτη νίκη της Yamaha με την YA1 το 1955 μέχρι την κυριαρχία της Honda το 1966 και τη μεταγενέστερη εξέλιξη των δύο εταιρειών, η έκθεση στο Motegi παρουσιάζει μέσα από τις ίδιες τις μοτοσυκλέτες την ιστορία μιας αντιπαλότητας που διαρκεί περισσότερα από 70 χρόνια.