BMW Motorrad International GS Trophy 2022 - Μέρα 7η και τελευταία

Η Νότια Αφρική έκανε το double!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/9/2022

Το BMW Motorrad GS Trophy 2022 ολοκληρώθηκε την 7η μέρα του event, με χορταστική οδήγηση σε λόφους και σε αμμώδη εδάφη, ενώ όσον αφορά στην κατάταξη των ομάδων, η Νότια Αφρική έκανε το double, κερδίζοντας και στις ομάδες των ανδρών όσο και των γυναικών!

Μετά από 1.230 χιλιόμετρα οδήγησης σε χώμα, άμμο, πέτρα και άσφαλτο, μετά από 15 ειδικές δοκιμασίες, το GS Trophy του 2022 ολοκληρώθηκε με επιτυχία, χαρίζοντας πολλή περιπέτεια στους συμμετέχοντες αλλά και στους φίλους της εταιρείας που το παρακολουθούσαν διαδικτυακά.

Η διαδρομή της τελευταίας μέρας της διοργάνωσης ήταν η πιο σύντομη απ’ όλες, όμως παράλληλα ήταν και η πιο γλυκιά. Οι διοργανωτές δημιούργησαν μια ιδιαίτερα τεχνική κυκλική διαδρομή σε λόφους, με απότομες καταβάσεις, μονοπάτια και διασχίσεις ποταμών που αποτελούσαν πρόκληση για τις ικανότητες των αναβατών, αλλά και επιβεβαίωση για τις μεγάλες δυνατότητες του R 1250 GS.

Κι όταν το κομβόι των GS επέστρεψε στην κατασκήνωση, ήταν ώρα για την τελική ειδική δοκιμασία του event, που έλαβε χώρα στην παραλία. Εκεί η διοργάνωση είχε δημιουργήσει μια πίστα που ήταν εν μέρει δοκιμασία enduro, εν μέρει trial. Οι αναβάτες ξεκινούσαν από την κατασκήνωση, οδηγώντας σε παχιά άμμο, και κατόπιν έμπαιναν λίγο και στη θάλασσα, σε ένα πετρώδες έδαφος, ενώ κάθε πτώση οδηγούσε σε… βουτιά στο νερό.

Η δοκιμασία ολοκληρώθηκε με ένα ιδιαίτερα κουραστικό κομμάτι με full-lock στροφές σε άμμο και βράχια, όπου η μικροσκοπική Christelle Van Der Meulen από την ομάδα της Νότιας Αφρικής εξέπληξε τους πάντες όταν έχοντας θάψει το R 1250 GS της βαθιά στην άμμο, κατάφερε να βγάλει ολομόναχη τον πίσω τροχό από το βαθύ αυλάκι που είχε χωθεί και να συνεχίσει! Σίγουρα το μέγεθος του αναβάτη στο Enduro μετράει, αλλά αν έχεις ικανότητες και ψυχή μπορείς να καταφέρεις θαύματα.

Και οι προσπάθειες της Christelle αποδείχθηκαν ζωτικής σημασίας για την τελική κατάταξη, με τη γυναικεία ομάδα της Νότιας Αφρικής να κερδίζει το event για έναν μόλις βαθμό από τους διώκτες της, και να κάνει με τους άνδρες της ίδιας χώρας το double!

Όσον αφορά στα αποτελέσματα του διαγωνισμού φωτογραφίας και βίντεο των συμμετεχόντων, η Ιαπωνία κέρδισε τον διαγωνισμό στους άνδρες, ενώ η Γερμανία στις γυναίκες.

Ακολουθεί η τελική κατάταξη των ομάδων για το GS Trophy 2022

Ανδρικές ομάδες

1. Νότια Αφρική 217 βαθμοί

2. Βρετανία 204

3. Γερμανία 185

Γυναικείες ομάδες

1. Νότια Αφρική 297

2. Γερμανία 296

3. Μεξικό 264

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»