Brembo GP4-MS: MotoGP δαγκάνες για όλους, με αντίστοιχο τίμημα

Τα MotoGP πιο κοντά από πότε
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/12/2018

Βρεθήκαμε με τους ανθρώπους της Brembo στην EICMA, στις αρχές Νοεμβρίου, όπου με περηφάνια μας έδειχναν την monobloc, φτιαγμένη σε CNC, δαγκάνα που βγάζουν πλέον σε μαζική παραγωγή. Αν και το μαζική μπορείς να το πεις μονάχα συγκριτικά με το γεγονός πως μέχρι τώρα κατασκεύαζαν κάτι τέτοιο αποκλειστικά για τα MotoGP και τα WSBK. Φυσικά είχαν και monobloc, φυσικά είχαν και CNC, και όχι τώρα πρόσφατα αλλά εδώ και χρόνια, υπάρχει πλέον όμως σημαντική διαφορά.

Η «MS» είναι η νέα προσθήκη στην οικογένεια GP4 και κατασκευάζεται σε CNC εργαλειομηχανή από ένα ενιαίο κομμάτι αλουμινίου, ακριβώς όπως και οι κατά παραγγελία αγωνιστικές δαγκάνες που η Brembo δίνει στις ομάδες που υποστηρίζει. Η διαδικασία είναι φυσικά το ακριβώς αντίθετο από το γρήγορη και άμεση, κι έτσι το αποτέλεσμα είναι να μιλάμε για μία ακριβή λύση που θα την εκτιμήσεις μονάχα όταν την πιάσεις στα χέρια σου πριν ακόμα φρενάρεις μαζί της. Το "εξαιρετικά ελαφριά", δεν μπορεί να περιγράψει την πραγματικότητα μόλις την πιάσεις στα χέρια σου, που θα είναι και η πρώτη στιγμή που πραγματικά θα αντιληφθείς πως το κατώτερο όριο των €2.500, όπου τοποθετείται περίπου η τιμή εκκίνησης, έχει πραγματικό αντίκρισμα.

Η GP4-MS έχει τέσσερα πιστόνια των 30mm για μοτοσυκλέτες με κέντρα των 100mm, και στην πράξη η βασική διαφορά έναντι των υπόλοιπων δαγκανών, είναι το ελάχιστο βάρος της. Αποφεύγοντας την χύτευση η GP4-MS κερδίζει ορισμένα χαρακτηριστικά που διαφορετικά είναι αδύνατο να συνδυαστούν. Από την στιγμή που δεν χύνεται σε καλούπι, το μέταλλο της GP4-MS έχει διαφορετικές μηχανικές ιδιότητες, κι έτσι αντέχει σε υψηλότερες θερμοκρασίες, ενώ παρά το μικρότερο βάρος η αντοχή του είναι σημαντικά αυξημένη. Αυτό σημαίνει πως αφαιρείται μη-αναρτώμενο βάρος ελαχιστοποιώντας την αδράνεια της μοτοσυκλέτας σε κομβικό σημείο για τις επιδόσεις της στην πίστα.

Έχοντας ξοδέψει ήδη μία περιουσία για ελαφρύτερες ζάντες, προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσεις το μη-αναρτώμενο βάρος που είναι από τις πρώτες βελτιώσεις σε μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα, το επόμενο στάδιο είναι οι δαγκάνες κι εκεί οι λύσεις που είχε κανείς δεν ήταν πολλές. Ανταγωνισμός και υπήρχε και θα υπάρχει, αλλά η Brembo δίνει τώρα μία πολύ καλή ευκαιρία σε εκείνους που τους ενδιαφέρει η απόδοση και όχι το κόστος, να αναβαθμίσουν τα φρένα τους και συνολικά την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας. Το ζήτημα είναι πως οι αγωνιστικές δαγκάνες θέλουν συχνό καθάρισμα και συντήρηση καθιστώντας τες μπελά, για εκείνους που σκέφτονται μια πιο συχνή χρήση σε track day ή ακόμη και περιστασιακή οδήγηση στον δρόμο. Έχοντας εξοικονομήσει βάρος από την κατασκευή, η νέα αγωνιστική δαγκάνα της Brembo είναι στεγανοποιημένη κι απέναντι στην σκόνη και τις ακαθαρσίες του δρόμου, διαφέροντας έτσι από τις αντίστοιχες τις ευρύτερης κατηγορίας της, απαιτώντας λιγότερη συντήρηση.

Αυτή είναι ουσιαστικά η βασική –μη κρυμμένη- διαφορά της νέας δαγκάνας, και όχι το γεγονός πως είναι απλά monobloc εκεί που θα εστιάσουν οι περισσότεροι. Αυτό που θα προσέξουν οι λίγοι και που πρέπει να ξέρετε εσείς, ως γενική γνώση για το που έχει φτάσει η τεχνολογία καθώς δεν πρόκειται αύριο να βάλουμε όλοι μας το χέρι στην τσέπη, είναι στην κατασκευή της. Κι αυτό γιατί η GP4-MS διαφέρει από τις υπόλοιπες της σειράς, καθώς προέρχεται απευθείας από μία ράβδο αλουμινίου, που σιγά-σιγά με την μεθοδικότητα και την λεπτομέρεια που υπόσχεται ένα CNC μηχάνημα, κατασκευάζεται η δαγκάνα χωρίς χύτευση. Το θέμα είναι πως και εδώ υπάρχουν ψιλά γράμματα, κι ακριβώς τώρα είναι που αρχίζει να εμφανίζεται η συσχέτιση με τις MotoGP δαγκάνες. Η κατεργασία σε CNC δεν είναι τίποτα νέο και μιλάμε για μεθοδολογία που υπάρχει από το ’83 για τις δαγκάνες των δύο κομματιών, όπως επίσης monobloc η brembo έχει κι άλλες στην γκάμα της. Αυτό που έκανε διαφορετικό, είναι πως επένδυσε στην αναβάθμιση των CNC μηχανών που χρησιμοποιεί στα εργοστάσιά της, κι εκεί πλέον «έριξε» το λογισμικό οδήγησης που έχει αναπτύξει η ίδια. Είναι η πρώτη φορά που το λογισμικό αυτό χρησιμοποιείται για μία δαγκάνα που μπορεί κανείς να αγοράσει στο εμπόριο.

Μετρώντας λοιπόν τέσσερις δεκαετίες και ακολουθώντας την πορεία της τεχνολογίας όλα αυτά τα χρόνια, η brembo περνά τώρα εμπρός, ξεφεύγοντας ολοκληρωτικά. Αν μείνεις στον τίτλο και το όνομα των μέσων που χρησιμοποιούνται η διαφορά δεν πρόκειται να φανεί, καθώς αυτή κρύβεται στις λεπτομέρειες. Αναπτύσσοντας το δικό της πρόγραμμα οδήγησης, η brembo σπάει κάθε περιορισμό που υπήρχε όταν σχεδίαζε μία νέα δαγκάνα και πλέον μπορεί να κάνει ακριβώς εκείνο που δεν μπορούσε πριν, μειώνοντας υλικό από καίρια σημεία και δοκιμάζοντας ενώ βρίσκεται ακόμη στο σχεδιαστήριο, αν αυτό που φτιάχνει είναι τόσο ελαφρύ που θα διαλυθεί. Πρόκειται για μία παράλληλη εξομοίωση, με την διαφορά πως δεν γίνεται να κάνει λάθος. Γιατί όμως, όταν όλα τα προγράμματα κάνουν λάθη, να μην υπάρχει αυτός ο κίνδυνος; Ας δούμε την διαδικασία που μέχρι τώρα ήταν η εξής: Οι monobloc σχεδιάζονταν από έναν τμήμα ανθρώπων κι έπειτα στέλνονταν σε ένα άλλο τμήμα που αναλάμβανε να μεταφέρει τα σχέδια στις δυνατότητες του CNC μηχανήματος, αντιστρέφοντας συχνά την διαδικασία, μέχρι να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα με εκατέρωθεν συμβιβασμό. Τώρα η συνεργασία είναι τελείως διαφορετική και το ενδιάμεσο βήμα δεν υπάρχει. Η σχεδίαση γίνεται χρησιμοποιώντας νέους τοπογραφικούς αλγορίθμους που έχουν προκύψει αποκλειστικά μέσα από την εμπειρία της brembo. Εδώ τώρα πρέπει να τονιστεί πως η ανάπτυξη τέτοιων αλγορίθμων δεν είναι μία αποκλειστικότητα της brembo στην ανθρωπότητα. Απλά το ευρύ κοινό μπορεί να την ακούει τώρα, καθώς εδώ κρύβεται η ειδοποιός διαφορά της νέας δαγκάνας. Γεγονός είναι, πως η βελτιστοποίηση διαμόρφωσης (Topology optimization - TO) ως τεχνολογία στην σχεδίαση δομικών στοιχείων κινητήρων και κινητών μερών, έχει κάνει άλματα τα τελευταία χρόνια και χρησιμοποιείται από όλους, ακόμη κι από τους κατασκευαστές ελαστικών. Το πώς χρησιμοποιείται είναι βέβαια το ζήτημα, αλλά και επτασφράγιστο μυστικό κάθε εταιρίας. Από τα ψήγματα στις αναφορές τους, φαίνεται πως η brembo είναι στον σωστό δρόμο, κι αυτό γιατί ανέπτυξε δικούς της αλγόριθμους. Σε αυτό το κομμάτι της βιομηχανίας, μιλάμε για μία διαδικασία που ξεφεύγει από τον ψηφιακό κόσμο και επεκτείνεται στην επί τόπου μέτρηση και καταγραφή έως ότου διασφαλιστεί μία φόρμουλα πάνω στην οποία θα πατήσουν τα σχέδια από την πρώτη στιγμή.

Έτσι έφτασαν να σχεδιάζουν πρώτα τα φρένα των MotoGP, μετά των Superbike και τώρα υπάρχει η δυνατότητα για κάθε έναν κοινό –πλην πλούσιο- θνητό, να αποκτήσει κάτι αντίστοιχο για την μοτοσυκλέτα του, πληρώνοντας ένα ποσό, που αν και σημαντικό δεν συμπεριλαμβάνει το κόστος εξέλιξης αυτής της τεχνολογίας καθώς αυτό έχει καλυφθεί από τις ομάδες. Άλλωστε θα ήταν ολότελα απαγορευτικό σε διαφορετική περίπτωση.

Οι monobloc δαγκάνες έχουν μεγαλύτερη ακαμψία από εκείνες που αποτελούνται από δύο κομμάτια κι αυτό τις κάνει να σχεδιάζονται ελαφρύτερες. Στην μείωση του βάρους όμως είχαμε φτάσει στο όριο που υπήρχε και για πολύ καιρό η brembo, μέσα από την Marchesini, είχε κατευθύνει την προσπάθεια για μείωση του μη- αναρτώμενου βάρους συνολικά στο σύστημα του τροχού, αφήνοντας για λίγο τις δαγκάνες στην άκρη. Αυτό που φέρνει η GP4-MS, είναι η επαναδραστηριοποίηση ακριβώς εκεί, στην μείωση βάρους της δαγκάνας, με τρόπο όμως που μπορεί να γίνει μονάχα ακολουθώντας πραγματικά τις εξελίξεις από τους αγώνες MotoGP και WSBK και όχι απλά ανακοινώνοντας κάτι τέτοιο για λόγους marketing. Δεν ζύγισα την GP4-MS, αλλά πιάνοντάς την στα χέρια μου, ήταν λες και αντί για επίστρωση νίκελ σε μασίφ αλουμίνιο, ήταν απλά… γάλλιο! Εκείνο το αργυρόλευκο πανάλαφρο μέταλλο που λιώνει στην παλάμη σου, τόσο ελαφριά ήταν η αίσθηση!

Η brembo κινείται στην σωστή κατεύθυνση, που λέει πως όταν είσαι στην κορυφή πρέπει να αναθεωρείς τα όρια ο ίδιος και να προχωράς εμπρός, αν θέλεις να συνεχίσεις να είσαι πρώτος. Ολόκληρη η σειρά GP4 κινείται σε αυτή την κατεύθυνση και η MS είναι η κορυφαία τους πρόταση. Αντίστοιχα όμως και με την ίδια τεχνογνωσία κινείται και ο ανταγωνισμός, καταλήγοντας σε αυτό που αναφέρουμε πιο πάνω, πως σημασία έχει η υλοποίηση. Μέχρι τώρα είχαμε φτάσει να έχουμε μία σταθερά για τα φρένα, κι αυτό από άποψη αίσθησης δεν θα αλλάξει. Τώρα ο πόλεμος είναι στην μείωση του βάρους, κρατώντας όλα τα υπόλοιπα δυναμικά στοιχεία. Το βήμα αυτό της brembo είναι τεράστιο προς τα εμπρός, κι απλά περιμένουμε τον υπόλοιπο ανταγωνισμό να δώσει την απάντησή του…

Ετικέτες

Μελέτη ΕΜΠ: Μας κλέβει ένα στα τέσσερα πρατήρια βενζίνης!

Κάθε χρόνο 400 εκατ. Ευρώ το κόστος
Μελέτη ΕΜΠ: Μας κλέβει ένα στα τέσσερα πρατήρια βενζίνης!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2026

Ο έλεγχος των πρατηρίων που εξαγγέλθηκε ως η λύση σε ένα χρόνιο πρόβλημα φαίνεται πως έχει μετριάσει την μόνιμη και παγιωμένη κατάσταση της κλοπής βενζίνης στην αντλία που γίνεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, όμως τελικά το λαθρεμπόριο συνεχίζει σε υψηλό βαθμό.

Το Εργαστήριο Τεχνολογίας Καυσίμων και Λιπαντικών, ένα τμήμα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου έδωσε εχθές στον ΣΕΕΠΕ, δηλαδή τον Σύνδεσμο Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών τα συμπεράσματα της μελέτης που πραγματοποίησε και εμφανίζει το άκρως ανησυχητικό φαινόμενο της κλοπής στην αντλία.

Συγκριτικά με αυτό που γινόταν επί σειρά ετών, φαίνεται πως το λαθρεμπόριο έχει περιοριστεί στην χονδρική και έχει μετατοπιστεί στην λιανική όπου πειράζονται οι αντλίες ή τοποθετούνται άλλοι μηχανισμοί αυξάνοντας την θερμοκρασία του καυσίμου, ή την πτητική του μορφή ή μετρώντας περισσότερη ποσότητα από αυτή που έχει τοποθετηθεί.

Δεν υπάρχει ένας τρόπος, αλλά ένας συνδυασμός που καταλήγει να επιβαρύνει άμεσα τον καταναλωτή. Η αύξηση του λαθρεμπορίου στην λιανική έχει καταστήσει την επιβάρυνση σε όλους εμάς πιο άμεση, συγκριτικά με αυτό που γινόταν μέχρι τώρα.

Ο ίδιος ο πρόεδρος του συνδέσμου Εμπορίας Πετρελαιοειδών αναφέρει πως το ποσοστό παραβατικότητας στο 23% καταλήγει να είναι από τα μεγαλύτερα στον ευρωπαϊκό χώρο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης είμαστε, δυστυχώς πρωτοπόροι. Χάνουμε την πρώτη θέση μόνο περιστασιακά καθώς η γεωπολιτική κρίση έχει δημιουργήσει τόσο μεγάλες ευκαιρίες σε χώρες που γειτνιάζουν με τρίτες που επιδοτούν το καύσιμο και δεν το επιβαρύνουν, όπως η Μάλτα, η Ιταλία και η Ρουμανία, που ενεργοποιούν ισχυρότερους μηχανισμούς του οργανωμένου εγκλήματος με υψηλές διασυνδέσεις. Το εύθραυστο διεθνές ενεργειακό περιβάλλον δεν μένει σταθερό και έτσι όταν παύσουν να ισχύουν οι ευκαιρίες αυτές, θα επιστρέψουμε περήφανοι στην κορυφή μας!

Για ακόμη μία φορά η πρωτιά της χώρας εντός Ε.Ε. είναι στο λαθρεμπόριο.

Υπάρχει και ένα θετικό, πως τουλάχιστον σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το ποσοστό έχει υποχωρήσει κατά 10% και 20% συγκριτικά με πέρσι.

Η μελέτη έγινε χωρίς να ειδοποιηθούν οι εταιρείες πετρελαιοειδών και δεν γνωστοποιούταν στα πρατήρια. Συνολικά έγιναν 200 μετρήσεις, 170 στην Αττική και 70 στην Θεσσαλονίκη σε οχήματα που είχαν προηγουμένως κατάλληλα προετοιμαστεί για να μπορούν να καταγράφουν με ακρίβεια το καύσιμο ανεξαρτήτως θερμοκρασίας και άλλων μέτρων που χρησιμοποιούνται.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως ο κ.Αλιγιζάκης, πρόεδρος του ΣΕΕΠΕ ζήτησε να κατονομάζονται οι εταιρείες που προμηθεύουν αυτά τα πρατήρια ώστε να υπάρχει λογοδοσία και πρόσθετο μέτρο πίεσης πέραν των προστίμων.

Ενώ πρόσθεσε πως οι τιμές στα πρατήρια δεν ακολουθούν άμεσα στον Brent και απαιτούνται περίπου τέσσερις ημέρες για να περάσει η μεταβολή των διεθνών τιμών στις αντλίες των πρατηρίων στην Ελλάδα.

Για μία ακόμη φορά, απέτυχε να εξηγήσει το φαινόμενο η αύξηση τιμής να περνά στην αντλία μέσα σε δευτερόλεπτα, και η μείωση να θέλει τουλάχιστον μία εβδομάδα.

Από εκεί και πέρα η λιανική πώληση καυσίμου παρουσιάζει την εικόνα ενός ρακένδυτου που γεμίζει έναν κουβά νερό από την βρύση, τον μεταφέρει απέναντι και τον αδειάζει σε μία δεξαμενή και πληρώνεται με τις σταγόνες που θα πέσουν στο ενδιάμεσο.

Όπως σε όλους τους κλάδους, έτσι και εδώ η Πολιτεία έχει σφίξει την φορολόγηση σε αποπνικτικό βαθμό και οδηγεί πολύ κόσμο στην έξοδο.

Αυτό που δεν λέει κανείς, είναι πως κομμάτι της μείωσης του ποσοστού λαθρεμπορίου εμφανίζεται και λόγω της μείωσης των πρατηρίων και την συγκέντρωση της κατανάλωσης σε λιγότερα σημεία πώλησης.