Brembo vs Fake Brembo

Αντεπίθεση της Brembo σε πλαστά αντίγραφα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/11/2016

Μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου του 2016, η πολύμηνη έρευνα που διεξήγαγε η Brembo αποκάλυψε ότι κάθε δεδομένη στιγμή υπάρχουν τουλάχιστον 30.000 πλαστά προϊόντα που πωλούνται σε online καταστήματα κι άλλες διαδικτυακές πλατφόρμες πώλησης. Ξεκινώντας την μακρά διαδικασία, να κυνηγήσει κάθε έναν από τους παραπάνω πωλητές, αποφάσισε παράλληλα να εισάγει στην μοτοσυκλέτα -και γενικότερα να επεκτείνει σε όλο τον τιμοκατάλογό της- την Online εξακρίβωση της αυθεντικότητας των προϊόντων της. Είναι μία πρακτική που η ίδια εφάρμοσε πρώτη ανάμεσα στον ανταγωνισμό αρκετό καιρό πριν και πλέον αποκτά μεγαλύτερο εύρος. Με κάθε αγορά Brembo, και όχι φυσικά σε OEM εγκαταστάσεις, ο αγοραστής λαμβάνει και μία κάρτα που ξύνοντάς την αποκαλύπτει έναν σειριακό αριθμό, τον οποίο εισάγει στην διαδικτυακή πλατφόρμα που έχει στήσει η εταιρία για να επαληθεύσει την αυθεντικότητα του προϊόντος.

Σε συνάντηση που είχαμε με τους ανθρώπους της εταιρίας, στα πλαίσια της φετινής EICMA, η συζήτηση μας έφερε στο θέμα, ότι καλό θα ήταν ο σειριακός αριθμός να αναγράφεται και πάνω στην ίδια την δαγκάνα. Η Brembo εισάγει επίσης ένα νέο καλούπι με περισσότερα «νεύρα» τα οποία εξυπηρετούν την ταχύτερη αποβολή της θερμότητας, ενισχύουν την αντοχή αλλά παράλληλα καθιστούν ακόμα πιο δύσκολη την αντιγραφή τους, σημείο που ο ανταγωνισμός είχε φτάσει σε πολύ καλό σημείο.

Αυτό είναι περισσότερο που ταρακούνησε την Brembo και δημιούργησε ειδικό τμήμα που θα κυνηγά τις αντιγραφές και όχι τόσο η απώλεια των πωλήσεων. Γιατί όταν αποτύγχανε ένα τέλειο οπτικά πλαστό αντίγραφο, θιγόταν η φήμη της εταιρίας από τον ανυποψίαστο πελάτη.

Βασικός λόγος που διαφέρουν από τον ανταγωνισμό, σύμφωνα με τους ανθρώπους της εταιρίας, είναι στην πρώτη ύλη, στο κράμα που χρησιμοποιούν για την κατασκευή και γενικότερα στην συνολική υλοποίηση, όχι τόσο στον σχεδιασμό και στην εξέλιξη, όταν μιλάμε για δαγκάνες.

Αυτή είναι και η διαφορά τους με την θυγατρική Bybre, όπως μας ανέλυσαν διεξοδικά οι ίδιοι, και θα σχολιάσουμε σε ξεχωριστό άρθρο.

Για να προστατέψουν λοιπόν αυτό που τους κάνει να διαφέρουν, αποφάσισαν να ασχοληθούν με τα πλαστά αντίγραφα, δίνοντας την ευκαιρία στον τελικό πελάτη να ελέγξει απευθείας αν αυτό που αγοράζει είναι αυθεντικό

  

Στην πρώτη ύλη είναι και η διαφορά τους με την θυγατρική Bybre, όπως μας ανέλυσαν διεξοδικά οι ίδιοι, και θα σχολιάσουμε σε ξεχωριστό άρθρο.

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»