CFMOTO - CVT κιβώτιο και δικύλινδρο κινητήρα εξελίσσουν οι Κινέζοι
Τελική μετάδοση με άξονα για το νέο εν σειρά μοτέρ
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
12/3/2025
Πατέντες που είδαν το φως της δημοσιότητας θέλουν την CFMOTO να επαναφέρει στις μοτοσυκλέτες της το CVT κιβώτιο, παρέα με ένα νέο δικύλινδρο κινητήρα.
Αν και βλέπουμε στη μοτοσυκλέτα όλο και περισσότερες επιλογές στα αυτόματα κιβώτια, το CVT εξακολουθεί να προορίζεται αποκλειστικά για τα σκούτερ, από το πιο μικρότερο έως και το ισχυρότερο.
Στις μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλέτες η Aprilia ήταν εκείνη που έφερε στην παραγωγή το Mana 850, που είχε CVT κιβώτιο και τελική μετάδοση με αλυσίδα. Όμως η CFMOTO λίγο νωρίτερα είχε παρουσιάσει το CF250T-V3 των 250 κ.εκ., ένα τραγικής αισθητικής αυτόματο cruiser που είχε (ευτυχώς) σύντομη εμπορική σταδιοδρομία και στην Ελλάδα ως YMC V3 Sport.
Από τότε βέβαια έχει μπει πολύ νερό στο αυλάκι για τη CFMOTO που έχει κάνει άλματα στην ποιότητα και την αισθητική των μοντέλων της αλλά και στις τεχνολογίες που ενσωματώνονται σε αυτά, με την εταιρεία να προσπαθεί διαρκώς να καλύψει κάθε ανάγκη και απαίτηση.
Αυτό φαίνεται πως θέλουν να κάνουν οι Κινέζοι και με τις τελευταίες πατέντες που θέλουν να κατοχυρώσουν, όπου φαίνεται ένας νέος εν σειρά δικύλινδρος κινητήρας, ο οποίος φέρει CVT κιβώτιο.
Η πρώτη εύλογη σκέψη, αν ποτέ αυτό το σύνολο δει το φως της παραγωγής, είναι ότι προορίζεται για το επόμενο maxi scooter των Κινέζων. Ωστόσο η κλίση των κυλίνδρων που δεν είναι σχεδόν παράλληλη προς το έδαφος, όπως ισχύει γενικά για τους κινητήρες των σκούτερ και εφαρμόζεται και στα Yamaha ΤΜΑΧ, SYM TL508 και Kymco AK550 που έχουν το μοτέρ στο κέντρο του πλαισίου τους, δείχνει ότι η CFMOTO έχει άλλα σχέδια.
Το μοτέρ είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιηθεί σε μια νέα cruiser μοτοσυκλέτα, μια κατηγορία που είναι δημοφιλής στην αχανή κινέζικη αγορά και σε αυτό συνηγορεί και η τελική μετάδοση που θα γίνεται με άξονα, όπως φαίνεται κάτω αριστερά στο σχέδιο. Ήδη στην Κίνα υπάρχει και η 1000άρα Regal Raptor DD1000, η οποία χρησιμοποιεί V2 μοτέρ και CVT κιβώτιο από ATV της CFMOTO.
Οπότε μία ακόμη αυτόματη cruiser αλλά πιο προσιτή και με μικρότερης χωρητικότητας κινητήρα θα μπορούσε να έχει νόημα για την κινέζικη εταιρεία, που αν φέρει το μοτέρ στην παραγωγή θα το χρησιμοποιήσει σίγουρα και σε άλλες μοτοσυκλέτες.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.